Archiwum kategorii 'Relacje'

W dniach od 6 do 8 czerwca autorzy prac nadesłanych na XVIII edycję ogólnopolskiego Konkursu „Arsenał Pamięci” i ich opiekunowie uczestniczyli w serii wydarzeń, wieńczących ich udział w tym projekcie. Na tę okoliczność zjechali do Łodzi z 28 szkół 5-u województw: dolnośląskiego, kujawsko-pomorskiego, podkarpackiego, wielkopolskiego i łódzkiego. Spośród 136 laureatów nie przybyły jedynie – jedna osoba z Łochowa i dwie z Brzozowa.-

 

 

Foto: Włodzisław Kuzitowicz

 

Czwartek, 6 czerwca, był dniem, w którym spotkali się oni w łódzkim XXIX Liceum Ogólnokształcącym im Janka Bytnara „Rudego”, aby nie tylko odebrać dyplomy uczestnictwa i „regulaminowe” upominki, ale także wysłuchać gawędy sanitariuszki z Powstania Warszawskiego, harcerki „Szarych Szeregów”, uczestniczki „Małego Sabotażu” – dh hm Gryzeldy Studzińskiej – pseudonim „Zela”.

 

Foto: Włodzisław Kuzitowicz

 

Wszystkich przybyłych powitał pomysłodawca i organizator wszystkich „Arsenałów”, były wieloletni nauczyciel XXIX LO i były założyciel i wieloletni drużynowy 44 Łódzkiej Drużyny Harcerskiej „Człapy” im. Janka Bytnara „Rudego”, inicjator przyjęcia przez to liceum imienia Jana Bytnara, wiceprezes łódzkiego oddziału Stowarzyszenia Szarych Szeregów – hm. Krzysztof Jakubiec.

 

Foto: Włodzisław Kuzitowicz

 

                                      Por. hm Gryzelda Studzińska podczas wygłaszania gawędy.

 

 

A opowiadała ona o tym, jak podczas okupacji niemieckiej, jako młoda warszawska dziewczynka po złożeniu przyrzeczenia harcerskiego (w warunkach konspiracyjnych) rozpoczęła swą „służbę Ojczyźnie” uczestnicząc w ryzykownej akcji zapalenia znicza na miejscu egzekucji Romualda Traugutta, jak malowała „kotwice” Polski Walczącej na murach warszawskich domów, o tym, że była przymusowym świadkiem publicznej egzekucji na grupie młodych mężczyzn… Były jeszcze jej wspomnienia o Powstaniu Warszawskim, o jej pracy – piętnastoletniej harcerki – w polowych szpitalach powstańczych, o tym, jak na zawsze utkwiła w jej pamięci scena wybuchu, zdobytego wcześniej na Niemcach, czołgu-pułapki, w wyniku którego dziesiątki powstańców i fetujących tę zdobycz cywilów zginęło w tragiczny sposób… A potem było jeszcze o jej losie po upadku Powstania, o wywózce do Niemiec, o pobycie w tzw. „Maczkowie” – miasteczku, w którym po wyzwoleniu go przez aliantów zamieszkali sami Polacy – byli przymusowi robotnicy, byli więźniowie obozów, zdemobilizowani żołnierze polskich formacji wojskowych na zachodzie.

 

Foto: Włodzisław Kuzitowicz

 

 

Foto: Włodzisław Kuzitowicz

 

Ostatnią częścią tego spotkania było wręczanie dyplomów uczennicom i uczniom – autorom nadesłanych na konkurs i spełniających jego wymogi prac oraz ich opiekunom – nauczycielkom i nauczycielom szkół, których byli oni uczniami. Razem z dyplomami każda/y z nich otrzymał/a upominek, ufundowany przez Łódzki Oddział Biura Edukacji Narodowej IPN.

X           X           X

 

 

 

W piątek, 7 czerwca laureaci XVIII edycji „Arsenału Pamięci” uczestniczyli w, wycieczce „z historią w tle”. O 8-ej rano autokary przewiozły ich wraz z opiekunami do Rogowa. Stamtąd specjalny skład kolejki wąskotorowej powiózł wszystkich do Jeżowa. Gdy „ciuchcia” zatrzymała się na stacji Jeżów skład opanowany został przez grupę napastników. Byli to pracownicy Oddziału Łódzkiego IPN, którzy przygotowali inscenizację przeprowadzonej w listopadzie 1906 r. akcji Organizacji Bojowej Polskiej Partii Socjalistycznej na stacji w Rogowie. Dowódcą akcji był Józef Montwiłł-Mirecki, którego imię nosi jedno z łódzkich osiedli mieszkaniowych – powstałe latach 1928 – 1931 z inicjatywy ówczesnego, socjalistycznego, magistratu Łodzi.

 

 

Po zakończeniu tej inscenizacji na wszystkich czekało ognisko z kiełbaskami, po którym wszyscy powrócili do Rogowa i zwiedzili słynne Arboretum i Alpinarium. Następnie autokary przewiozły uczestników wycieczki do Łowicza. Po zwiedzeniu Bazyliki Prymasowskiej i obiedzie, którym podjęła gości Szkoła Podstawowa nr 1 wszyscy udali się na ulicę Kurkową.

 

Czytaj dalej »



Z kilkudniowym opóźnieniem, spowodowanym zatorami komunikacyjnymi między redakcją OE a informatorami ze strony (dorosłych) organizatorów, prezentujemy relację z niecodziennej konferencji, jaka w poniedziałek (3 czerwca 2019r.) odbyła się w Teatrze Nowym. O jej przygotowaniach informowaliśmy kilkakrotnie, między innymi relacjonując spotkanie organizacyjne, poświęcone wypracowaniu jej programu, jakie odbyło się 16 stycznia tego roku siedzibie łódzkiego Zespołu Szkół STO.

 

Zapraszamy do bogato ilustrowanej relacji z konferencji, w całości przygotowanej i zorganizowanej przez uczniów pięciu łódzkich szkół podstawowych*, zatytułowanej Nasze sprawy w naszych rękach – dzieci o swoich prawach”:

 

 

 

Uwerturą do właściwego wydarzenia było odśpiewanie przez uczennice i uczniów SP nr 81 w Łodzi piosenki, zatytułowanej „Mam prawo żyć”, której powtarzany dwukrotnie refren brzmi: „Dziecka prawa – poważna sprawa! Dziecka prawa – to nie zabawa!”.

 

Oto amatorskie nagranie tego występu z fanpage SP nr 81   –   TUTAJ

 

 

Gdy ze sceny zeszły śpiewające dzieci weszły na nią: Anielka Konopka uczennica kl. VII i Olga Politańska – uczennica kl. VII w SP nr 81 w Łodzi, które w roli konferansjerek poprowadziły całą konferencję.

 

 

Jako pierwszemu udzieliły głosu panu Marcinowi Gołaszewskiemu – Przewodniczącemu Łódzkiej Rady Miejskiej, który m.in. powiedział: „Życzę dzieciom, aby nie tylko były świadome swoich praw, ale jednocześnie żeby potrafiły je artykułować. Zawsze wtedy kiedy są łamane prawa dzieci, żebyście mieli odwagę zwrócić się do kogoś, żebyście zawsze mieli tego kogoś, do którego będziecie mogli się zwrócić ze swoimi problemami...”

 

 

 

 

Pierwszym z grona  młodych prelegentów był Franciszek Felsztukier, którego wystąpienie było odpowiedzią na tytułowe pytanie: „Czemu dzieci powinny znać swoje prawa”.

 

Zaczął od stwierdzenia, że „prawa dziecka to jedna z kategorii, zaliczanych do praw człowieka. Do tych praw zalicza się: prawo do życia, godności, edukacji. Są one powszechne, czyli takie same dla każdego z nas. Nikt nie może nam ich zabrać, niezależnie od władzy. […] Nie jesteśmy własnością rodziców, jesteśmy młodymi ludźmi.

 

Dalej wymieniał prawa dziecka. Kontynuując swe wystąpienie powiedział:

 

Dorośli mają inne prawa, są one bardziej wyszczególnione, ponieważ dorośli dbają sami za siebie.”[…] Swoje wystąpienie zakończył cytatem z Korczaka: „Nie ma dzieci – są ludzie”.

 

 

Swoistym wprowadzeniem w problematykę konferencji była prezentacja badań ankietowych, jakie młodzi socjolodzy przeprowadzili wśród dorosłych i niepełnoletnich respondentów na tematy związane ze znajomością problematyki praw dziecka.

 

 

Wyniki tego sondażu zaprezentowali: Paweł Dębski i Mateusz Jabłoński.

 

Słuchacze dowiedzieli się, że ankietę przeprowadzono 12 lutego 2019 r. Objęła ona 121 osób, w tym 57 z nich było niepełnoletnich. Oto wybrane informacje zapisane z prezentowanych na ekranie diagramów kołowych, ilustrujących odpowiedzi respondentów na zadawane im pytania:

 

A Wśród osób dorosłych

Czy prawa dziecka są w Polsce respektowane? 59% – TAK, 41 – NIE

Czy społeczeństwo jest wystarczająco informowane w tym temacie? Tak – 34% NIE – 66%

Na pytanie o podmiot, który zdaniem dorosłych powinien być najbardziej odpowiedzialny za upowszechnianie informacji o prawach dziecka – najwięcej osób wskazało środki masowego przekazu. Niestety bardzo alarmujący jest fakt, że RPD był najrzadziej wybieraną opcją ze wszystkich dostępnych w ankiecie. Znacznie częściej badani wskazywali na placówki edukacyjne, nieco mniej wskazywało organy rządowe

 

B Wśród uczniów

Na pytanie: „Czy wg ciebie twoje prawa są w naszym kraju przestrzegane? – 58% Tak, 42% Nie. Aż 60% ankietowanych stwierdziło, że nie ma w szkole wystarczającej informacji o ich prawach. Na pytanie: „Czy zdarzyło się kiedyś aby twoje prawa zostały złamane?” – Tak – 37%, Nie – 63%. Podawano także przykłady złamanych praw: prawa do własności (konfiskata mienia) oraz prawa do przedstawiania własnych poglądów. Natomiast – w odróżnieniu od ankietowanych dorosłych – ponad 3/4 ankietowanych uczniów podało, że wie kto jest RPD, jednak ponad połowa badanych nie potrafiła wymienić jego kompetencji. Przytłaczająca większość ankietowanych uczniów nie znała aktów prawnych, które gwarantują prawa dziecka: tylko 3% z nich potrafiła podać nazwę takiego aktu.

Czytaj dalej »



 

Dziś, w Parku im. Szarych Szeregów, na placu pod Pomnikiem Martyrologii Dzieci, zwanym w Łodzi Pomnikiem Pękniętego Serca”, już po raz 31. odbyła się uroczystość dekoracji Medalami „Serce Dziecku”, przyznawanymi przez Dziecięco-Młodzieżową Kapitułę, działającą przy Stowarzyszeniu „Komitet Dziecka”, osobom i instytucjom szczególnie zasłużonym w społecznej pracy na rzecz dzieci.

 

                                                                Medal „Serce Dziecku”

 

Po raz pierwszy uroczystość ta odbyła się w tym miejscu w w czwartek 1 czerwca 1989 roku – w Dniu Dziecka. Był to świadomy wybór daty i miejsca, aby w ten sposób upamiętnić dzieci więzione w tzw. „obozie na Przemysłowej” (Polen-Jugendverwahrlager der Sicherheitspolizei in Litzmannstadt) – jedynym takim obozie na terenie wszystkich okupowanych przez reżim hitlerowski krajów. Działał on na terenie wydzielonym z łódzkiego getta w latach 1942 – 1945, a jego więźniami byli małoletni Polacy w wieku od 6 do 16 roku życia.

 

Dzisiejsza uroczystość, tradycyjnie, rozpoczęła się równo z sygnałem czasu, który oznajmił godzinę dwunastą, od Hymnu Państwowego. Wszystkich przybyłych powitała Honorowa Przewodnicząca Stowarzyszenia „Komitet Dziecka” – pani Genowefa Adamczewska, która przypomniała ideę powstania i kilkudziesięcioletnią historię tej inicjatywy nagradzania działalności społecznej dorosłych na rzecz dzieci, a także tych uroczystości, w których do niedawna uczestniczyli jeszcze jego byli więźniowie. Dziś nie ma wśród nas nikogo z nich…

 

Czytaj dalej »



Zgodnie z zapowiedzią – prezentujemy dziś naszą – ilustrowaną – relację z II Ogólnopolskiej Konferencji „Od Nauczenia do Uczenia się – Daltońskie Inspiracje”. Z konieczności uwzględnienia reguł naszego obserwatorium – będą to w zasadzie głównie zdjęcia z nieco rozbudowanym ich podpisem.

 

 

Swoistą rekapitulacją każdego wystąpienia będą dołączone rysunki (myślografiki), które koleżanka (bo jest nauczycielką w SP nr 82 w Gdańsku-Klukowie) Vitia Bartošová-Hoffmann wykonywała, zapisując w tej formie syntezę tego, o czym mówiła/mówił prelegentka/prelegent. 

 

Świadomie unikamy słów „wykład”, „wykładowca”, gdyż wszystkie wystąpienia plenarnej części konferencji nie miały nic z „zadęcia” głoszonej ex catedra „jedynej prawdy” – były to opowieści praktyków (nieważne czy nauczycieli czy badaczy), którzy po prostu przedstawiali swój, oparty na osobistym doświadczeniu, punkt widzenia na prezentowany problem. Bez dalszych wstępów – przechodzimy do konkretnych informacji:

 

 

 

Jako pierwsza stanęła przed z mikrofonem w ręce Małgorzata Taraszkiewicz – psycholog edukacyjny, redaktorka naczelna internetowego miesięcznika „Awangarda w Edukacji”, aktualnie dyrektorka ds. projektów w Instytucie Nowoczesnej Edukacji. Oto temat jej wystąpienia: „Neurobox – praktyczny program dla rozwoju kompetencji uczenia się”. Zaczęła od zaprezentowania wiodącej myśli: „Nie tylko mózg chodzi do szkoły”. Dalej zanotowaliśmy tezy takie jak: „Mózg nie jest zdeterminowany przez genetykę, tylko ulega wpływom środowiska” lub „Nauczyciele WF są najważniejsi. W nich nadzieja”. Wielokrotnie odwoływała się do filmu „Mózg moja miłość”, prezentującego wyniki badań amerykańskiej uczonej dr Marian Diamond, która jako jedna z pierwszych rozpoczęła badania nad plastycznością ludzkiego mózgu.

 

 

A oto „mapa myśli” wygłoszonych przez Małgorzatę Taraszkiewicz

 

 

 

 

Dlaczego w świecie cyfrowym tak ważne są relacje bezpośrednie?” Do takiej tezy przez kolejne 50 minut przekonywał dr Maciej Dębskisocjolog, adiunkt w Instytucie Filozofii, Socjologii i Dziennikarstwa na Wydziale Nauk Społecznych Uniwersytety Gdańskiego, ale także założyciel i lider Fundacji Dbam o Mój Z@sięg. Swe wystąpienie rozpoczął od przypomnienia historii powstania i ewolucji przekazu e-informacji – od pierwszego e-maila do czasów nam współczesnych. Jednak najwięcej czasu przeznaczył na rozprawienie się z mitem o szkodliwości (głównie dla dzieci i młodzieży) Internetu, a następnie rozwinął 10 tez dotyczących tej problematyki – od tezy 1. „W społeczeństwie sieci internet jest naturalnym środowiskiem wzrostu dzieci i młodzieży”, przez tezę 4. „Zachowania podejmowane w przestrzeni internetu mają takie same skutki, co zachowania odejmowane w świecie realnym”, tezę 8. „Odpowiedzialność cyfrową buduje się od od wczesnych lat dziecka”, na tezie 10. kończąc: „Dobrostan psychiczny użytkowników mediów cyfrowych uzależniony jest od świadomego pozostawania poza przestrzenią internetu”.

 

 

Oto „mapa myśli” wygłoszonych przez dr Macieja Dębskiego

 

Czytaj dalej »



Foto: www.booking.com/hotel/pl

 

 

Dziś, w Hotelu Ambasador Premium w Łodzi spotkali się na Ogólnopolskiej Konferencji „Od Nauczenia do Uczenia się – Daltońskie Inspiracje” nauczyciele i dyrektorzy szkół i przedszkoli, którzy już realizujący, lub są zainteresowani wprowadzaniem do swej codziennej praktyki edukacyjnej elementy systemu Halen Parkurst, nazwanego Planem Daltońskim – od nazwy miasta Dalton, gdzie twórczyni tego systemu  pracowała w szkole średniej.

 

 

 

W jednej z hotelowych sal konferencyjnych zasiadła ponad setka uczestniczek i uczestników pierwszego dnia tej konferencji, aby wysłuchać sześciu wykłado-gawęd zaproszonych ekspertów-praktyków oraz siedmiu prezentacji przedstawicieli szkół i przedszkoli, realizujących – w różnym zakresie – edukację według metody Planu Daltońskiego. Jutro drugi dzień konferencji – zajecia warsztatowe w SP nr 137 i PP nr 152 na łódzkim osiedlu Retkinia.

 

 

 

Uczestnicy konferencji tuż przed jej rozpoczęciem potwierdzają swoją obecność i otrzymują identyfikatory oraz materiały konferencyjne.

 

 

 

Konferencję otworzyli i powitali wszystkich jej uczestników inicjatorzy i organizatorzy tego przedsięwzięcia – Anna i Robert Sowińscy.

 

 

Więcej informacji (i zdjęć) o przebiegu pierwszego dnia „Daltońskich Inspiracji” znajdziecie Szanowni Czytelnicy w relacji, którą zamieścimy w „Obserwatorium Edukacji” na początku przyszłego tygodnia.

 

 

Tekst i zdjęcia

Włodzisław Kuzitowicz



 

 

Wczoraj w Zespole Szkół Gastronomicznych w Łodzi odbyła się Konferencja „Budzących się Polonistów”. Jej tytuł „Lekcja jest teatrem” wpisuje się w łódzką formułę dorocznej akcji „Dotknij Teatru, która ma miejsce w okresie obchodów Międzynarodowego Dnia Teatru (27 marca). Środowisko edukacyjne włączyło się w te obchody Dniami teatralnej aktywizacji szkół”.

 

Jak informowali organizatorzy tej konferencji „nie bez kozery związujemy się z tym wydarzeniem, bowiem my, niestandardowi, stawiający na zmiany jakościowe w edukacji BUDZĄCY SIĘ POLONIŚCI, wywodzący się z idei BUDZĄCYCH SIĘ SZKÓŁ, rozumiemy, że wspomniane metody znakomicie nadają się do aktywizacji uczniów, odejścia od utartych schematów lekcji, przyczyniają się do zmiany kultury nauczania na kulturę uczenia się.

 

Uczestnicy Konferencji „Budzących się Polonistów mogli przed południem uczestniczyć w trzech lekcjach otwartych: w SP nr 29, SP nr 35 i w Szkole „Mikron”. (więcej TUTAJ )

 

 

Oto fotorelacja z drugiej części tego wydarzenia – w łódzkim „Gastronomiku”:

 

 

 

Jako pierwsza powitała uczestników konferencji jej inicjatorka i liderka ruchu „Budzących się Polonistów” pani Aneta Jamiołkowska-Pabian, która raz jeszcze przypomniała jej ideę i program.

 

 

 

W imieniu szkoły-gospodarza Konferencji przywitała uczestników i prowadzących kolejne jej elementy pani Zofia Wrześniewska – dyrektorka Zespołu Szkół Gastronomicznych.

 

 

 

W pierwszej, plenarnej, części uczestnicy wysłuchali wykładu Magdaleny Szpak ze Stowarzyszenia Pedagogów Teatru, współtwórczyni Działu Pedagogiki Teatru w Instytucie Teatralnym im. Z. Raszewskiego.

 

 

Po przerwie uczestnicy udali się do pomieszczeń, w których przygotowano dla nich zajęcia warsztatowe. Prezentujemy zdjęcia wykonane podczas realizacji tych warsztatów – w kolejności od największej do najmniejszej frekwencji biorących w nich udział uczestników:

 

Czytaj dalej »



Tak jak to zapowiadaliśmy w naszym materiale z 8 stycznia, w dniu 22 marca, w siedzibie Zespołu Szkół Ponadgimnazjalnych Nr 20 im. Marszałka Józefa Piłsudskiego w Łodzi, odbyła się gala finałowa Wojewódzkiego Konkursu „Stulecie Polek – kobieca odsłona historii 1918-2018”.

 

 

Choć zabrakło na nim łódzkich VIP-ów – nie umniejszyło to radości laureatek i laureatów z odbieranych dyplomów i nagród.

 

Jury Konkursu, wsparte przez panią Sylwię Wielichowską z Muzeum Tradycji Niepodległościowych w Łodzi miało niezwykle trudne zadanie, by z ponad czterystu nadesłanych prac wybrać te najlepsze. Jako że konkurs obejmował trzy kategorie prac: prezentacje multimedialne, ujęcia artystyczne (inaczej – prace plastyczne, grafiki i zdjęcia) oraz utwory literackie, także w tych trzech kategoriach ogłoszono zwycięzców – autorów najlepszych prac:

 

 

Laureatki w kategorii „Ujęcia artystyczne” z odebranymi nagrodami i dyplomami. Druga od prawej – Martyna Kozłowska

 

 

KATEGORIA UJĘCIA ARTYSTYCZNE

 

I MIEJSCE

>Martyna Kozłowska ze Szkoły Nr 1 im. Królowej Jadwigi w Konstantynowie Łódzkim za niezwykły portret Katarzyny Kobro

 

Foto: www.sp1konstantynow.pl

 

Martyna Kozłowska przy swej nagrodzonej pracy

 

 

II MIEJSCE (ex aequo)

>Małgorzata Gromczyk z XXVI Liceum Ogólnokształcącego im. Krzysztofa Kamila Baczyńskiego w Łodzi

>Laura Bujnowicz ze Szkoły Podstawowej nr 1 im. Królowej Jadwigi w Konstantynowie Łódzkim

>Nikola Maciejewska ze Szkoły Podstawowej nr 1 im. Królowej Jadwigi

w Konstantynowie Łódzkim

 

III MIEJSCE (ex aequo)

>Kacper Groń z Gimnazjum nr 3 w Tomaszowie Mazowieckim

>Helena Swinarska ze Szkoły Podstawowej nr 205 im. św. Jadwigi Królowej Polski w Łodzi

>Karolina Zalewska I Liceum Ogólnokształcącego im. Henryka Sienkiewicza w Koluszkach

 

Czytaj dalej »



 

Zgodnie z zapowiedzią – dziś prezentujemy krótkie, ilustrowane informacje o przebiegu warsztatów, które były głównym elementem konferencji „Relacje w edukacji”, zorganizowanej 22 marca, w ramach cyklu „Mozaika Edukacyjna”. Prezentacje uszeregowaliśmy w kolejności, w jakiej organizatorzy wymienili je w programie. Jeśli warsztat występował w I i II turze – informację zamieścimy tylko w ramach relacji z I tury.

 

 

Uczeń – Nauczyciel: Jak budować sojusz sprzyjający uczeniu się? Prowadząca – Joanna Krzemińska, Szkoły MIKRON

 

 

Zaprosiłam nauczycieli do pokoju zagadek o nazwie “Tajemnicze relacje”.

 

Pierwsze zadanie, jakie postawiłam przed nimi na powitanie, stanowiło swego rodzaju rozgrzewkę. Każda z obecnych na sal osób losowała kartonik z pytaniem i miała za zadanie udzielić na nie odpowiedzi. Następnie odszyfrowywaliśmy nazwy emocji, dopasowywaliśmy je do obrazków, dzieliliśmy je na przyjemne i nieprzyjemne. Potem zagraliśmy w bingo. W ostatnim zadaniu należało podzielić się przykładem sytuacji, wywołującej określoną emocję (wszystkie warsztatowe zdania znajdziecie <tu>). W części zadań bardzo pomocne okazały się <karty emocji>.

Przy okazji wywiązało się kilka wartościowych dyskusji. Nauczyciele chętnie dzielili się swoimi doświadczeniami, inspirujący tym samym pozostałych (niektóre pomysły planuję sama wprowadzić w życie.

 

Więcej   –    TUTAJ

 

 

 

Relacje w strategii planu daltońskiego – wyzwanie czy odpowiedź na potrzeby dzieci? Prowadząca Ewa Morzyszek-Banaszczyk, Łódzki Regionalny Klub Budzących się Szkół, SP 137 w Łodzi

 

 

W warsztacie uczestniczyło 38 nauczycieli szkół podstawowych, przedszkoli i szkół ponadpodstawowych. Przebiegało zgodnie z zaprezentowaną agendą

 

Na wstępie uczestnicy wykonywali zadani zgodnie z instrukcja, zaznaczając swoja obecność na „Tablicy zadań”, a następnie siedząc w kręgu w parach omawiali prawa dziecka, które prezentowali na forum. W ten sposób powstała zwizualizowana skala potrzeb dzieci inspirująca do zmian w organizacji przebiegu procesu uczenia się. Te potrzeby odnosiły się do: prawa do błędu, rozwoju zainteresowań,własnego tempa i czasu,prawa wyboru : z kim , co i jak będę działać, prawa do odpoczynku, do nudy, refleksji, przemyśleń i swobody w działaniu, prawa do swobody myśli ,potrzeby ruchu, prawa do dostępu do dóbr kultury, prawa do informacji, prawa do bycia wysłuchanym,prawa do własnego zdania,do ochrony przed poniżaniem, prawa do szacunku i godności.

 

W ostatniej części warsztatu nauczyciele w pięciu podgrupach dobranych losowo wypracowali receptę na dobre relację U-N, N-N, N-R, R-U, w szkole. W efekcie uznano, że wszystkie podmioty mają te same oczekiwania dotyczące relacji, które skupiają się wokół: szacunku, stylu komunikacji, zaufania, partnerstwa, życzliwego dialogu, współdziałania, swobody wyrażania własnych myśli i opinii, prawa do współdecydowania i poszanowania godności każdego człowieka. Ogromne zaangażowanie i otwartość uczestników warsztatu świadczy o potrzebie wymiany doświadczeń i trafności doboru tematu.

 

 

Więcej    –   TUTAJ

Czytaj dalej »



 

Dziś w auli Wydziału Nauk Geograficznych UŁ odbyła się konferencja, zorganizowana w ramach cyklu „ Mozaika Edukacyjna”, której nazwa i idea przewodnia to: „Relacje w edukacji”. Była ona współorganizowana przez cztery, bardzo różniące się od siebie z punktu widzenia ich statusów formalnych, podmioty:Fundację Innopolis, Łódzkie Centrum Doskonalenia Nauczycieli i Kształcenia Praktycznego, Łódzki Regionalny Klub Budzących się Szkół i Szkoły Mikron w Łodzi.

 

 

Ogólny widok auli – trwa wykład inauguracyjny dr hab. Jacka Pyżalskiego, prof. UAM w Poznaniu

 

 

 

 

Konferencję otworzyła Marta Rosińska – administratorka ogólnopolskiej akcji „2018/2019 – Rok Relacji, która w swym wstąpieniu zapoznała zebranych w auli uczestników konferencji z ideą tej akcji, dotychczasowym przebiegiem oraz planami na najbliższą przyszłość.

 

 

 

Pierwszym i jedynym wykładem w plenarnej części tej konferencji było wystąpienie dr hab. Jacka Pyżalskiego, prof. UAM, zatytułowane „Relacje online i offline – najnowsze wyniki badania EU Kids Online”.

 

 

Jako że wykład został utrwalony w wersji filmowej i wkrótce najprawdopodobniej będzie dostępny na YouTube (o czym powiadomimy i udostępnimy link naszym Czytelnikom) – nie będziemy tu podejmować próby jego streszczenia.

 

 

Przed przerwą i rozejściem się uczestników konferencji do sal, w których odbyły się (w dwu turach) warsztaty – osoby prowadzące je pokrótce zaprezentowały ich tematy i idee przewodnie.

 

 

Jedną z takich prezentacji – niezwykle rzadko spotykaną podczas konferencji dla dorosłych, a dla nauczycieli w szczególności, było zaproszenie na warsztat Dlaczego głos uczniów jest ważny? – Uczniowie – Nauczycielom”, w wykonaniu „trójgłosu”: dyrektorki SP nr 81 w Łodzi Bożeny Będzińskiej-Wosik i uczennic tejże szkoły – Leny Brejtkopf (kl.8) i Agaty Popławskiej (kl.8) .

 

 

 

Oto program warsztatów

 

I Tura

 

Rodzic-Uczeń-Nauczyciel: jak budować sojusz sprzyjający uczeniu się?Joanna Krzemińska, Szkoły MIKRON

 

Relacje w strategii planu daltońskiego – wyzwanie czy odpowiedź na potrzeby dzieci? Ewa Morzyszek-Banaszczyk, Łódzki Regionalny Klub Budzących się Szkół, SP 137 w Łodzi

 

O budowaniu relacji Anna Gnatkowska, Łódzkie Centrum Doskonalenia Nauczycieli i Kształcenia Praktycznego

 

Uczucia i emocje nauczyciela, a budowanie relacji z uczniami Tomasz Bilicki, Fundacja Innopolis wraz z Klubem Liderów Młodzieżowych

 

Zapraszamy do relacji: dlaczego głos uczniów jest ważny? – Uczniowie – Nauczycielom Bożena Będzińska-Wosik, Lena Brejtkopf (kl.8), Agata Popławska (kl.8), Łódzki Regionalny Klub Budzących się Szkół, SP 81 w Łodzi

 

 

Przerwa

 

II Tura

 

Rodzic-Uczeń-Nauczyciel: jak budować sojusz sprzyjający uczeniu się? – Joanna Krzemińska, Szkoły MIKRON

 

Uczucia i emocje nauczyciela, a budowanie relacji z uczniami – Tomasz Bilicki, Fundacja Innopolis wraz z Klubem Liderów Młodzieżowych

 

Język dyskusji a relacje, czyli jak z szacunkiem, logiką i kulturą słowa prowadzić dialog Aneta Jamiałkowska-Pabian, Budzący się Poloniści, Zespół Szkół Gastronomicznych w Łodzi

 

Relacje szkoły z rodzicami – model Szkoły Przyjaznej RodzinieKrzysztof Durnaś, Fundacja Innopolis, Szkoła Podstawowa nr 35 w Łodzi

 

O budowaniu relacji – Anna Gnatkowska, Łódzkie Centrum Doskonalenia Nauczycieli i Kształcenia Praktycznego

 

 

Druga część relacji, zawierająca informację o przebiegu tych warsztatów, zostanie zamieszczona gdy tylko materiały (info i foto) dotrą do redakcji OE – po ich opracowaniu – najprawdopodobniej w poniedziałek, 25 marca.

 

 

Tekst i zdjęcia

Włodzisław Kuzitowicz



 

Dziś „Obserwatorium Edukacji” towarzyszyło otwarciu XXII Łódzkich Targów Edukacyjnych. Mając za sobą doświadczenie uczestnictwa w analogicznych „otwarciach” w latach poprzednich (dla przykładu – można sprawdzić nasze relacje z lat 2018, 2017,..) oświadczamy, iż jedyne co różni to wydarzenie od tamtych z lat minionych, jest zaskakująca zmiana miejsca ich organizacji: nie w zbudowanej specjalnie dla tych celów Hali EKSPO przy Al. Politechniki, a w Atlas Arenie! Poza tym wszystko odbywało się bardzo podobnie.

 

Z tego to powodu ograniczymy się w naszej relacji do zaprezentowania serii zdjęć i opatrzenia ich krótkimi komentarzami. Osoby pragnące dowiedzieć się o tych targach czegoś więcej odsyłamy na stronę gospodarza Targów oraz na fanpage XXII ŁTE.

 

 

Uroczystość otwarcia XXII ŁTE przebiegała także według utartego schematu: powitanie oficjeli i przemówienia niektórych z nich – na zdjęciu siedzą w pierwszym rzędzie.

 

 

Po senatorze Ryszardzie Bonisławskim (zasada precedencji), głos zabrał Tomasz Trela – Pierwszy Wiceprezydent Miasta Łodzi, który m.in. powiedział: „Mam nadzieję, że w tym trudnym roku, gdy mamy do czynienia z podwójnym rocznikiem absolwentów gimnazjów jak i szkół podstawowych, każdy znajdzie dla siebie dobrą szkołę.

 

 

 

Jeszcze przed uroczystym otwarciem na płytę Atlas Areny, na której ostawiono ponad setkę stoisk szkół ponadgimnazjalnych/ponadpodstawowych, szkół wyższych oraz instytucji i firm wspierających szkoły, wpuszczono uczniów – potencjalnych absolwentów, przybyłych tam w zorganizowanych grupach, pod opieką nauczycieli.

 

 

 

W zbliżeniu – tak prezentowały się warunki dla zdobycia informacji, pomocnych przy decyzji o wyborze dalszej ścieżki kariery szkolnej.

 

 

Oto, przykładowo, kilka bardzo różniących się od siebie stoisk, promujących szkoły różnych typów:

 

Czytaj dalej »