Tym razem napiszę nie o wielkich lub małych, ale zawsze istotnych, problemach naszej edukacji, a podzielę się z Szanownym Czytelnikami tych felietonów bardzo prywatnymi refleksjami. To nawet bezpiecznie – na pewno nikt nie oskarży mnie o złamanie ciszy wyborczej. Powodem tej „prywaty” jest ponadprzecietny zbieg „czasowy” wydarzeń, w których uczestnicząc mogłem odbywać swoistą podróż w czasie – oczywiście w przeszłość. Wszystkie one, a było ich trzy, pozwoliły mi na odwiedzenia miejsc i spotkanie osób, w których i z którymi pracowałem przed laty.
W najdalszą przeszłość, bo o 40 lat wstecz, przeniósł mnie zjazd absolwentów Młodzieżowego Ośrodka Socjoterapii Nr 3, który jest spadkobiercą Ośrodka Szkolno-Wychowawczego Nr 2, w którym to w latach 1973 – 75 pełniłem obowiązki zastępcy dyrektora ds. domu dziecka. Relacja z tego wydarzenia została opublikowana w miniony poniedziałek, teraz pozwolę sobie na reminiscencje, jakie wywołała moja tam wizyta – właściwie pierwsza po dniu, w którym zakończyłem tam pracę. Pominę tu okoliczności jakie stały za brakiem motywacji do odwiedzania placówki, w której zdobywałem pierwsze doświadczenia pracy na kierowniczym stanowisku. Dodam tylko, że odszedłem stamtąd na Uniwersytet Łódzki, na etat st. asystenta w Zakładzie Pedagogiki Społecznej Instytutu Pedagogiki i Psychologii UŁ. Do tego wrócę jeszcze później, gdyż i ten rozdział mej biografii zawodowej przypomniał o sobie wczoraj.
Portal edunews.PL opublikował w minioną środę artykuł autorstwa Mikołaja Sochackiego – nauczyciela fizyki i informatyki w XX LO w Gdańsku – o prowokującym tytule: „Szkoła jak (edukacyjny) supersam”. Warto przeczytać ten tekst w całości, zaś tutaj, aby nim zainteresować naszych czytelników, przytaczamy jego dwa fragmenty:
fot. Mikołaj Sochacki
Myślę, że każdy w miarę doświadczony nauczyciel zdaje sobie sprawę z potrzeby indywidualizacji procesu nauczania. Jest to klucz do skutecznej edukacji. Uczniowie różnią się między sobą zdolnościami, zainteresowaniami, tempem ucznia się, sposobem optymalnego przyswajania wiedzy. Tych czynników jest tak dużo, że trudno je wszystkie uwzględnić w procesie nauczania. Pytanie, jak sprostać tym potrzebom? […]
Szkoła jako supersam
Portal oswiata.abc.com zamieścił obszerną informacje o godnym upowszechnienia projekcie Centrum Nauki Kopernik w Warszawie, zatytułowanym „Pracownia przyrody”.(Pełna nazwa: „Opracowanie i pilotaż aktywnych metod pracy nauczyciela z uczniem opartych na metodzie badawczej”). Oto obszerne fragmenty tego artykułu, który powstał w związku z czwartkową konferencją podsumowującą pilotażowy projekt „Pracownia przyrody”:
Nauczyciele rozumieją wartość i zasadność korzystania z metody badawczej przy nauczaniu przyrody, stosują je jednak rzadko – wynika z badań towarzyszących projektowi „Pracownia przyrody”. MEN chce to zmienić, m.in. poprzez szkolenia nauczycieli.
Foto:www.men.gov.pl
Bardzo bym chciała, żeby każdy nauczyciel przedmiotów, w których eksperyment jest potrzebny, jako element nauki, mógł eksperymentować” – powiedziała minister edukacji Joanna Kluzik-Rostkowska w czwartek na konferencji podsumowującej pilotażowy projekt „Pracownia przyrody”.
Nauczycielka z gimnazjum w Daleszycach (woj. świętokrzyskie), Bożena Kraj znalazła się w gronie zwycięzców prestiżowej nagrody „Global Educator Challenge”, przyznawanej podczas Światowego Forum Innowacyjnych Nauczycieli „E² Global Educator Exchange” w Redmond.
Nauczycielka języka angielskiego w daleszyckim gimnazjum triumfowała w kategorii „Najlepszy plan projektu”, pokonując blisko 300 uczestników Forum z 87 krajów.
Tegoroczne spotkanie zgromadziło nauczycieli, którzy w 2015 roku otrzymali prestiżowy tytuł Microsoft Innovative Educator Expert w uznaniu za kreatywność oraz wykorzystanie nowoczesnych technologii w projektach edukacyjnych.
Szczegółowe informacje na temat Forum Innowacyjnych Nauczycieli i działań Microsoft w obszarze edukacji – TUTAJ
Źródło: Centrum Prasowe Microsoft
Na stronie MEN pojawił się komunikat, zatytułowany „Bursa i internat szansą na lepszą edukację – konferencja z udziałem wiceministra edukacji”. Z jego pierwszej części można dowiedzieć się, że w miniony piątek, 15 maja, sekretarz stanu Tadeusz Sławecki wziął udział w I Ogólnopolskiej Konferencji Nauczycieli-Wychowawców Burs i Internatów „Bursa i internat szansą na lepszą edukację”, zorganizowanej przez Lubelskiego Kuratora Oświaty i Bursę Międzyszkolną Nr 2 w Zamościu.
Jej celem było zainteresowanie władz rządowych i samorządowych aktualną problematyką pracy burs i internatów oraz kierunkami ich rozwoju.
Uczestnicy 22-tysięcznej manifestacji ZNP, która przeszła ulicami Warszawy 18 kwietnia 2015 r., złożyli w imieniu pracowników oświaty postulaty na ręce Ministra Edukacji Narodowej. Dzisiaj władze ZNP przedstawiły premierowi Rządu RP petycję, ponieważ w opinii związkowców minister edukacji nie podjęła dialogu w żadnej z podniesionych przez nich spraw, które dotyczą:
• zwiększenia nakładów na edukację,
• poszanowania zawodu nauczyciela,
• podwyżek wynagrodzeń nauczycieli,
• zahamowania likwidacji szkół i placówek oświatowych,
• zaprzestania łamania prawa przez samorządy,
• wzmocnienia roli nadzoru pedagogicznego.
Pani
Ewa Kopacz
Prezes Rady Ministrów
P e t y c j a Z N P
Uczestnicy 22-tysięcznej manifestacji ZNP, która przeszła ulicami Warszawy 18 kwietnia 2015 r., złożyli w imieniu pracowników oświaty postulaty na ręce Ministra Edukacji Narodowej. Dzisiaj chcemy je przedstawić premierowi Rządu RP, ponieważ minister edukacji nie podjęła dialogu w żadnej z podniesionych przez nas spraw, dotyczących: • zwiększenia nakładów na edukację, • poszanowania zawodu nauczyciela, • podwyżek wynagrodzeń nauczycieli, • zahamowania likwidacji szkół i placówek oświatowych, • zaprzestania łamania prawa przez samorządy, • wzmocnienia roli nadzoru pedagogicznego.
U z a s a d n i e n i e
Cała petycja TUTAJ
Źródło: www.znp.edu.pl
W sobotę, 16 maja, odbył się pierwszy zjazd absolwentów Młodzieżowego Ośrodka Socjoterapii Nr 3 w Łodzi. Zjazd połączony był z charytatywnym biegiem, który po hasłem „Bieg po Nowe” odbył się po godz. 15:00 na dystansach 5 i 10 kilometrów po alejkach Parku im. J. Piłsudskiego na Zdrowiu.
Zanim jednak wszyscy uczestnicy tego wydarzenia przenieśli się na teren parku aktualni i byli wychowankowie i pracownicy MOS nr 3 zebrali się przed budynkiem, będącym siedzibą tej placówki przy ul. K. Praussa. Pierwszym etapem zjazdu było spotkanie wszystkich jego uczestników przed sceną, której rolę pełniła piękna, drewniana altana, zbudowana bez jednego gwoździa.
I tak dzisiaj „dojechałem” z pisaniem felietonów do pięknej ich liczby: 77. Odwołując się do numerologii można przyjąć, że to liczba szczególna. Także w cywilizacji judeochrześcijańskiej, a jeszcze szerzej – w przekazie mającym swe źródła w starożytnych kulturach śródziemnomorskich – siódemka była liczbą szczególną, żeby nie powiedzieć – magiczną. Jak wiadomo z Biblii Bóg stwarzał świat sześć dni, a siódmego odpoczywał, co zapewne ma jakiś związek z tym, że tydzień ma siedem dni. W świętych pismach chrześcijaństwa siódemka także występuje wielokrotnie: siedem grzechów głównych, siedem uczynków miłosiernych co do ciała i tyleż uczynków co do duszy, nie mówiąc o siódmym niebie i siedmiu pieczęci Apokalipsy.
Generalnie w starożytnych pismach synonimem nieskończoności była liczba 77 właśnie. Jednak w przypadku tego felietonu nie będziemy doszukiwać się jakiegoś znaku w tym, że to dziś właśnie wypadł taki jego numer kolejny. Dziś, to znaczy na 7 dni przed wyborami Prezydenta RP…
No właśnie, nie mam dziś głowy do snucia refleksji wokół edukacyjnych wydarzeń minionego tygodnia, gdy właśnie odszedłem od telewizora, przed którym zasiadłem, aby wysłuchać debaty dwóch uczestników drugiej tury tych wyborów. Zasiadłem z nadzieją, co prawda niewielką, że może podczas tej prezentacji poglądów i programów wyborczych obu kandydatów znajdzie się także coś z obszaru polskiej edukacji. Odsiedziałem ponad półtorej godziny, aby wstać z fotela ze smutną refleksją: edukacja nie należy do strategicznych problemów, o których poglądy kandydatów mogą mieć – w ich mniemaniu, ale także dziennikarzy, układających pytania – wpływ na decyzje wyborcze obywateli. Bo nie mogę przyjąć, że jedynym tematem z naszej sfery zainteresowań, reprezentatywnym dla istotnych problemów stojących przed polską edukacja, było przywołanie przez kandydata Andrzeja Dudę walki państwa Elbanowskich o zablokowanie reformy wieku początku obowiązku szkolnego, przesuniętego do poziomu 6 roku życia.
No cóż, za tydzień napiszę kolejny felieton już po zamknięciu lokali wyborczych – mam nadzieję znając już wstępne wyniki wyboru Prezydenta RP na kolejne 5 lat.
Włodzisław Kuzitowicz
„Równa Szkoła – Szkoła bez dyskryminacji” – to tytuł konferencji organizowanej w Warszawie przez biuro Rzecznika Praw Obywatelskich, Fundację na rzecz Różnorodności Społecznej i Stowarzyszenie Kampania Przeciw Homofobii we współpracy ze Związkiem Nauczycielstwa Polskiego w dniach 25-26 maja 2015 r.
Konferencja adresowana jest do dyrekcji szkół, pracowników i pracownic ośrodków doskonalenia nauczycieli, kuratoriów oświaty, samorządowych jednostek prowadzących szkoły, decydentów i decydentek oraz innych pracowników i pracownic systemu edukacji formalnej zainteresowanych przeciwdziałaniem dyskryminacji w edukacji. Organizatorzy zapewniają gościom konferencji spoza Warszawy nocleg oraz posiłki w trakcie trwania.
„Obserwatorium Edukacji” nie mogło nie zarejestrować tej publikacji i nie zwrócić na nią uwagi swoich Czytelników. Oto dzisiejszy numer „Gazety Wyborczej” na dole 16. strony zamieścił artykuł redaktora Macieja Stasińskiego, zatytułowany „Jezuicka rewolucja edukacyjna”. Oto – dla zachęty – kilka jego fragmentów:
Szkoła Claver w miejscowości Raimat pod Lleidą jest jedną z trzech, w których jezuici prowadzą pilotażowy eksperyment edukacyjny. Ruszył we wrześniu ub. roku w trzech rocznikach: przedszkolu dla trzylatków, piątej klasie podstawówki oraz pierwszej licealnej. Hiszpański zakon jezuitów rozpoczął w ten sposób projekt, który stopniowo będzie obejmował kolejne szkoły przez nich prowadzone. W samej Katalonii jezuici mają ich 8, a uczy się w nich 13 tys. uczniów.[…]
Z wyjątkiem matematyki i języka obcego (niemieckiego) uczniowie nie mają tu zajęć z poszczególnych przedmiotów, lecz pracują nad projektami łączącymi różne dziedziny wiedzy. Zajęcia nie mają określonej długości, np. 45 minut, a projekty trwają około 3 tygodni. Np. projekt „Raperzy i reporterzy” polega na zespołowym nagraniu wideoklipu o tematyce społecznej, jaką zajmuje się współczesne dziennikarstwo lub zbuntowani raperzy. Uczniowie muszą napisać sami tekst na interesujący ich temat, przełożyć go na angielski, skomponować muzykę i nagrać utwór. Uczniowie nie mają egzaminów i nie wystawia im się indywidualnych ocen. Oceniane są projekty. […]
Rewolucja dotyczy też nauczycieli. Klasa ma aż 60 uczniów, ale na zajęciach uczą w niej naraz trzej nauczyciele: humanista, specjalista od nauk ścisłych i od języka. Razem planują zajęcia i współpracują ze sobą na bieżąco. […]
Cały artykuł – TUTAJ
Źródło: www.wyborcza.pl