Archiwum kategorii 'Artykuły i multimedia'
W minioną sobotę (14 maja 2022 r.) na fanpage „Strategie 2050” zamieszczono taką informację:
Edukacja jest podstawą wszystkiego. Wydaje się, że jako społeczeństwo jesteśmy coraz bardziej świadomi tego, że to nie jest frazes. Obecnie mamy do czynienia z systemem nauczania, który nie stawia w centrum wychowania i nauczania ani ucznia, ani nauczyciela – a dokumentację. […]
W Edukacji dla Przyszłości proponujemy:
>Szkoła dla równego startu
Szkoła powinna łagodzić nierówności społeczne i ekonomiczne wśród dzieci. Dlatego proponujemy m.in. szkolny pakiet podstawowy dla równego startu.
>Edukacja proinnowacyjna
Szkoła powinna wyposażać uczniów w wiedzę i kompetencje przyszłości. Pomagać im zaplanować własną przyszłość w ciągle zmieniającej się sytuacji gospodarczej i społecznej. Niezbędne jest nauczenie młodych ludzi tego, jak się uczyć oraz przygotować ich do tzw. lifelong learning, czyli uczenia się przez całe życie.
>Zapewnienie dobrego samopoczucia uczniów i uczennic. Pedagog i psycholog oraz psychoedukacja w każdej szkole.
Zapewnienie dobrego samopoczucia uczniów i uczennic. Pedagog, psycholog i logopeda oraz psychoedukacja, edukacja psychoseksualna i antydyskryminacyjna w każdej szkole. Szkoła powinna zapewniać uczniom zrozumienie procesów związanych z całokształtem ich życia psychicznego, tak aby przeciwdziałać dramatycznemu kryzysowi psychicznemu, którego doświadcza młode pokolenie.
>Rzetelna edukacja ekologiczna i klimatyczna
Szkoła powinna wyposażać uczniów w rzetelną wiedzę związaną z katastrofą klimatyczną i ekosystemową oraz wiedzę związaną z zasadami zrównoważonego rozwoju, która jest jednym z kluczowych wyzwań, przed którym staje ich pokolenie.
>Szkoła jako przestrzeń kształtowania świadomego obywatela i świadomej obywatelki
Szkoła musi zachowywać pluralizm ideowy i być miejscem kształtowania postaw przyszłych obywateli demokratycznego państwa i członków społeczeństwa obywatelskiego. Lekcje religii powinny być rzeczywiście fakultatywne, zaś lekcje filozofii połączonej z etyką i religioznawstwem obowiązkowe.
>Edukacja prozdrowotna
Szkoła powinna uczyć dzieci, w jaki sposób dbać o swoje zdrowie fizyczne, a ponadto zadbać o stan zdrowia i kondycję dzieci.
>Niezależna Komisja Edukacji Narodowej zamiast kuratoriów. Odbiurokratyzowanie edukacji.
Trzeba oprzeć edukację nie na kontroli, nadzorze i biurokracji, ale zaufaniu i obiektywnych standardach. Dlatego należy powołać niezależną Komisję Edukacji Narodowej, a upolitycznione kuratoria oświaty należy przekształcić w centra wsparcia będące jej oddziałami. Ponadto należy odbiurokratyzować edukację i odchudzić podstawę programową oraz rozdzielić Ministerstwa Edukacji i Nauki.
>Przedefiniowanie roli nauczyciela. Płaca nauczyciela: minimum średnia krajowa gwarantowana przez budżet państwa
Chcemy zapewnić godne warunki pracy i płacy nauczycielkom i nauczycielom, których pensje powinny sprawiać, że zawód ten będzie atrakcyjny i prestiżowy dla młodych ludzi. Nauczycielom należy pozwolić na większą niż obecnie autonomię, skrócić ścieżkę awansu zawodowego oraz stworzyć warunki ustawicznego rozwoju.
Ponadto proponujemy wzorem Finlandii pakt dla edukacji, nie na kadencję, ale na pokolenia, ponadpartyjne ogólnonarodowe porozumienie, rozwiązania wypracowane tak z partiami, jak i z organizacjami pozarządowymi, które przy wymianie ekip rządzących będą kontynuowane, którego pierwszym i zasadniczym punktem jest odpartyjnienie oświaty, obietnica kontynuacji mimo zmiany władzy.
Cała analiza dostępna jest na naszej stronie internetowej – TUTAJ
Źródło: www.facebook.com/strategie2050/
x x x
Dla „posmakowania” treści dokumentu „Edukacja dla przyszłości”, na początek proponujemy jego początkowy fragment, zatytułowany:
Źródło: www.youtube.com
Superbelfrzy, grupa niezwykle aktywnych nauczycieli i nauczycielek od ponad dwóch lat funkcjonuje w sieci, od grupy na Facebooku po blog, prowadzony społecznościowo przez wielu autorów. Na blogu można poznać część działań, opinii i przykłady dobrych praktyk edukacyjnych stosowanych przez Superbelfrów w takich obszarach jak realizacja projektów szkolnych, wykorzystanie gier w edukacji, narzędzia techniczne, wolne i otwarte oprogramowanie, e-learning.
Od niedawna Supebelfrzy organizują również webinaria, cykliczne szkolenia online poświęcone takim zagadnieniom jak odwrócona klasa, tworzenie stron internetowych, narzędzia TIK. Nagrania można obejrzeć w serwisie YouTube, a informacji o kolejnych należy szukać na stronie i profilu na Facebooku. […]
Źródło: www.otwartezasoby.pl
Postanowiliśmy dziś promować pierwszy z tej nowej serii – z 9 marca 2022 r. – którego problematyka wydała się nam niezwykle ważna i ponadczasowa: „Krytyczne podejście do źródeł podstawą pracy każdego pedagoga”. Oto jak został on zaprezentowany na stronie You Tube:
“Superbelfrzy nocą” powracają.
Serdecznie zapraszamy na pierwszy z cyklu webinarów “SuperBelfrzy Nocą – Akademia Młodego SuperBelfra”.
W co wierzyć? W co nie wierzyć? Gdzie i w jaki sposób weryfikować informacje? Jak przygotować uczniów do uważności w cyberprzestrzeni? Czym jest fake news? Czym jest farma trolli? W jaki sposób sztuczna inteligencja oraz nowoczesne technologie służą do tworzenia oraz rozpoznawania fałszywych treści?
O tym i o innych rzeczach związanych z rozpoznawaniem i weryfikowaniem informacji dowiecie się z naszego webinaru: “Krytyczne podejście do źródeł podstawą pracy każdego pedagoga”
Opowiedzą Wam o tym: Iwona Cugier i Beata Chodacka,[…]
Kliknij i zasubskrybuj nasz kanał: https://bit.ly/superbelfrzynoca
Webinar jest adresowany do wszystkich nauczycieli oraz studentów studiów pedagogicznych, chcących poszerzać swoją wiedzę i umiejętności w oparciu o doświadczenie i praktykę innych pedagogów.
O prowadzących:
Beata Chodacka – Nauczycielka informatyki w V LO i SP 33 w Krakowie. Współtwórczyni zbioru zadań z informatyki exeBOOK. Współtwórczyni i współorganizatorka projektu „Klasa z ECDL”. Koordynator Merytoryczny w Centrum Mistrzostwa Informatycznego przy AGH. Przewodnicząca Sekcji Informatyki Szkolnej przy PTI, Ambasadorka Genially i Wakelet. Członek grupy SuperBelfrzy RP.
Iwona Cugier – Członek grupy Superbelfrzy RP, pasjonatka nowoczesnych technologii i jej wykorzystania w nauczaniu i uczeniu się. Na Liście Honorowej Szerokiego Porozumienia na Rzecz Umiejętności Cyfrowych za działalność na rzecz rozwoju umiejętności cyfrowych w Polsce. Nauczycielka informatyki, trenerka, blogerka – autorka scenariuszy dot. programowania, kształcenia kompetencji cyfrowych, nauki zdalnej. […]
Oto plik na Yoy Tube z nagraniem tego webinarium:
Krytyczne podejście do źródeł podstawą pracy każdego pedagoga – TUTAJ
26 kwietnia 2022 r. – w formie online – odbyła się konferencja „Wsparcie szkół w działaniach wychowawczych w obliczu kryzysowych wydarzeń na świecie i w Polsce”. Zorganizował ją Instytut Profilaktyki Zintegrowanej (IPZIN) we współpracy z Ministerstwem Edukacji i Nauki w ramach programu Społeczna odpowiedzialność nauki. Przedstawiono tam wyniki badań IPZIN prowadzonych w szkołach (marzec − kwiecień 2022 r.) oraz konkretne narzędzia dostosowane do potrzeb pracy wychowawczej w szkołach.
Źródło: www.ore.edu.pl
Dopiero dzisiaj (16 maja 12022 r.) na stronie MEiN zamieszczono informację, zatytułowaną „Wsparcie szkół w działaniach wychowawczych w obliczu kryzysowych wydarzeń na świecie i w Polsce – podsumowanie konferencji IPZIN i MEiN”. Oto fragmenty tego materiału:
26 kwietnia br. odbyła się wspólna konferencja Instytutu Profilaktyki Zintegrowanej i Ministerstwa Edukacji i Nauki. […] W konferencji online wzięło udział ponad 1 400 uczestników.
Podczas konferencji przedstawiono wyniki badań Instytutu Profilaktyki Zintegrowanej (IPZIN). Zostały one przeprowadzone wśród ponad 35 000 uczniów, rodziców i nauczycieli w roku szkolnym 2021/2022, w tym w marcu-kwietniu br. Zaprezentowano także konkretne narzędzia wychowawcze i profilaktyczne związane ze wzmacnianiem kondycji psychicznej uczniów w okresie wojny i fali uchodźców wojennych.
Wśród przedstawionych narzędzi znalazła się bezpłatna aplikacja umożliwiająca placówkom dołączenie do Szkolnej inicjatywy profilaktycznej „Nawigacja w każdą pogodę”. Dzięki tej aplikacji szkoła może samodzielnie przeprowadzić badania diagnozujące sytuację środowiska szkolnego. Prezentację z wynikami otrzyma w ciągu 24 godzin. Aplikacja zawiera wiele inspiracji, gotowych scenariuszy zajęć dla młodzieży oraz warsztatów dla rodziców. Zostały one dostosowane do aktualnej sytuacji związanej z wojną i falą uchodźców. W aplikacji zarejestrowało się już ponad 1000 szkół.
Doświadczeniem związanym ze wspieraniem uczniów w czasie trwającego konfliktu zbrojnego w Ukrainie podzieliły się m.in. Lubelska Kurator Oświaty Teresa Misiuk oraz Śląska Kurator Oświaty Urszula Bauer. […]
Zapraszamy do wysłuchania nagrania z konferencji. [TUTAJ] W opisie można znaleźć transmisję podzieloną na kolejne wykłady i prezentacje.
Źródło: www.gov.pl
Uznaliśmy, że tekst jaki w sobotę 14 maja 2022 r. zamieściła na swoim fejsbukowym profilu Beata Owczarska powinien być jaj najszerzej upowszechniony – co niniejszym czynimy:
Hej Nauczycielu!
Pamiętasz ucznia, za którego nie dałbyś funta kłaków, takiego, co to z niego „nic nie wyrośnie” ?
Pamiętasz, ile razy był nieprzygotowany do zajęć, ile razy uciekał z Twojej lekcji? Pamiętasz, jak raz nawet dał dyla z domu, za co grozili mu poprawczakiem?
Miałeś, Nauczycielu, okazję, by spotkać go w dorosłym życiu?…
Jakie to było spotkanie? Rozmawialiście? Opowiadał Ci o swojej rodzinie, o firmie turystyki kwalifikowanej, o szczytach, na które się wspiął?
Chciał w ogóle z Tobą gadać?…
Masz przyjaciół wśród swoich absolwentów?
Pomyśl, za chwilę znów klasyfikacje, egzaminy, oceny…
Jaką ocenną miarą zmierzysz kogoś, kto nie odrobił pracy domowej albo nie nauczył się słówek?
Spróbuj, Drogi, zobaczyć w tym uczniu człowieka.
Powiedz mu, że cyferka to tylko formalny wymóg. Że to nie jest o nim, tylko o systemie szkolnym, i niech pamięta, że w życiu liczy się jego pasja, autentyczność, wiara w sens tego co będzie robił.
Może to przyszły poeta, może Twój przyszły agent od nieruchomości, może coach, albo terapeuta…
Masz jeszcze chwilę, żeby się zatrzymać i pomyśleć, co powiesz temu chłopakowi, gdy będziesz mu wręczać świadectwo…
Źródło: https://www.facebook.com/beata.owczarska.3
Z ponad tygodniowy „poślizgiem” czasowym prezentujemy tekst Asi Krzemińskiej „Czas młodych”, który zamieściła na swoim blogu 5 maja. Jednak informacje tam zawarte są nadal atrakcyjne i aktualne:
Praca metodą projektu jest tym, co lubię w edukacji najbardziej. Daje wolność wyboru, pozwala młodym ludziom na stanowienie o ostatecznym efekcie pracy, a przy okazji stwarza przestrzeń do zdobywania wiedzy. Między innym dlatego tak cieszy mnie powrót do zajęć stacjonarnych. Lubię patrzeć na interakcje, które mają miejsce podczas zajęć. Lubię obserwować, jak powstają nowe idee i jak są wcielane w życie.
Omawiając z młodymi ludźmi lektury zwracam szczególną uwagę na to, w jaki sposób dany tekst może wpłynąć na myślenie i postępowanie czytelników. Mniej dbam o szczegóły (sama zresztą nie mam pamięci do detali), bardziej koncentruję się na ogólnej wymowie. Często zadajemy sobie w klasie pytanie: dlaczego coś się stało, jak mogli czuć się bohaterowie, jakie skutki mogło przynieść określone postępowanie.
Czas młodych
W tych rozważaniach niezbyt często trzymamy się utartych szlaków. Niezbyt często sięgamy po gotowe pomysły, raczej na bieżąco kreujemy sytuację dydaktyczną (co nie oznacza, że nasze działania są bezcelowe i nieuporządkowane). Czasami w ramach pracy z tekstem powstaje film, innym razem lapbook, a jeszcze kiedy indziej karty bohaterów.
Tym razem postawiliśmy na stworzenie wirtualnego wydania czasopisma młodzieżowego. Dzieciaki połączyły się w kilkuosobowe zespoły i rozpoczęły pracę nad własnymi materiałami. Jedynym obowiązkowym elementem dla wszystkich grup był wywiad z głównym bohaterem powieści K. Ryrych “Bachor”. Pozostałe kolumny mogły zostać skomponowane przez uczniów zgodnie z własnym pomysłem i zainteresowaniami (choć listę podpowiedzi stworzyliśmy wspólnie). Już nie mogę doczekać się efektów tej pracy.
Mogłoby się wydawać, że taka praca, to nie praca. Tymczasem jest dokładnie odwrotnie. Oprócz sprawdzenia umiejętności polonistycznych (językowych, ortograficznych i interpunkcyjnych) mam niezwykłą możliwość do kształtowania tzw. umiejętności przyszłości. Dzieciaki uczą się pracy w chmurze, ale również pracy zespołowej. Podejmują wyzwanie i stają się współodpowiedzialni za wyniki pracy. A do tego trenują swoje umiejętności informatyczne (w mojej ocenie ten element powinien być rozwijany na każdym ze szkolnych przedmiotów, bo to podstawa podstaw naszego życia).
Superkoderzy do dzieła
Między innymi z takich powodów ogromnie cieszę się, że powstają programy, dzięki którym młodzież może rozwijać swoje talenty w przyjazny, a dodatkowo zgodny z podstawą programową, sposób. Jednym z bardziej wartościowych są <Superkoderzy> od Fundacji Orange. Dzięki dostępnym czternastu ścieżkom edukacyjnym każdy znajdzie coś dla siebie. Zarówno młodsi jak i starsi uczniowie mają szansę na rozwój indywidualnych potrzeb i zainteresowań. Co ważne, uczniowie zdobywają wiedzę tak jak lubią – poprzez zabawę, eksperymenty, ciekawe zadania i pracę w grupie.
By wziąć dział w programie, wystarczy zgłosić szkołę (przygotować pracę zgłoszeniową i wypełnić formularz, który jest dostępny <TUTAJ>). A później już tylko czekać na wyniki. Najlepsze jest jednak to, że wcale nie trzeba być informatycznym specjalistą, by aplikować z uczniami do programu. Wystarczą dobre chęci i zapał, a dobra zabawa i rozwój są gwarantowane.
Jeśli macie ochotę, by pobawić się w reporterów przyszłości, stać się pogromcami języków lub cyfrowymi dj’ami koniecznie się zgłoście. Czasu jest niewiele, bo rekrutacja zostanie zamknięta 16 maja. A jeśli tym razem nie znajdziecie się na liście zakwalifikowanych, nie martwcie się. Zawsze możecie wykorzystać moje pomysły. Lub inne propozycje, których bardzo wiele znajdziecie w Sieci. Pamiętajcie, że przecież #razemMożemyWięcej.
Asia Krzemińska
Źródło: www zakreconybelfer.pl
Oto zamieszczony wczoraj (12 maja 2022 r.) przez dr Marzenę Żylińską na jej fejsbukowym profilu post, który powinien dać wiele do myślenia także i innym nauczycielkom/om i dyrektorkom/om szkół:
Kiedyś postępem było wstawianie komputerów do szkolnych pomieszczeń, dziś ich usuwanie.
W I NSP w Gliwicach ze świetlicy usunięto komputery. Jaki jest efekt?
Nie jestem przeciwniczką nowych technologii, wręcz przeciwnie. Dodam, że nawet napisałam książkę dotyczącą ich mądrego stosowania w szkołach („Między podręcznikiem a internetem„). Więc proszę nie piszcie, że chcę wychowywać dzieci w skansenie. Nie chcę, ale uważam, że nowe technologie niosą z sobą wiele zagrożeń i powinny być wykorzystywane w szkołach (i w domach) z dużą rozwagą.
W I Niepublicznej SP nr 1 w Gliwicach nauczyciele zdecydowali się na usunięcie komputerów ze świetlicy. Jaki był tego efekt?
„Ostatnio zrobiliśmy całkowity remont świetlicy dla klas IV – VIII SP. Usunęliśmy komputery i stworzyliśmy nową przestrzeń. Dzieci obawiały się, jak to będzie. A brak komputerów wymusił nowe interakcje. Jest czas na rozmowy i gry edukacyjne. Wcześniej też mieliśmy w świetlicy gry, ale większość dzieci skupiała się przy komputerach. Ich usunięcie dużo zmieniło.”
Źródło: www.facebook.com/marzena.zylinska/
Foto: Patryk Ogorzałek/Agencja Wyborcza.pl[www.wiadomosci.gazeta.pl/wiadomosci/]
Przemysław Czarnek – Minister Edukacji i Nauki
Dzisiaj rano na stronie „Gazety Prawnej” zamieszczono zapis rozmowy, jaką red. Paulina Nowosielska przeprowadziła z ministrem Przemysławem Czarnkiem. Jako że była to długa rozmowa – prezentujemy poniżej jedynie kilka jej fragmentów, odsyłając na stronę „Gazety Prawnej”:
Czarnek: Najchętniej doprowadziłbym do sytuacji, by do szkoły nie miała wstępu żadna organizacja pozarządowa [WYWIAD]
[…]
Rozmawiamy w trakcie matur. Jakich wyników się pan spodziewa?
Pójdzie lepiej niż w zeszłym roku. A to dlatego, że młodzież tegoroczna nie miała, jak w poprzednim roku, zdalnej nauki do samej niemal matury. Ten rok spędziła już w szkołach, w trybie stacjonarnym. Nauczyciele mieli więc z uczniami lepszy kontakt, mogli ich skuteczniej mobilizować. A wymogi egzaminacyjne są dokładnie takie jak poprzednio, czyli jeszcze z 16 grudnia 2020 r.
I nie ma części ustnej?
Tak, ona wróci w przyszłym roku, w nowej maturze. Choć są głosy, że należałoby z niej całkowicie zrezygnować.
Co pan na to?
Myślę, że poziom trudności matury i tak spadł już zdecydowanie. Dziś trudno porównywać go do tego z lat 90. XX w. To jest po części efekt poprzedniego rozbicia szkoły na 6-letnią podstawówkę, potem 3 lata gimnazjum i 3 lata liceum, innej siatki godzin, a po części też stopniowej rezygnacji z wymagań. Dlatego jestem za powrotem matury ustnej. […]
Po kilku kolejnych pytaniach związanych z maturami padły pytania o przyjmowanie do polskich szkół uczniów z Ukrainy:
[…] Ten rok to były rozwiązania ad hoc. Czy wiadomo, jak poukładać rok szkolny od września przy założeniu, że wojna się nie skończy, część uczniów z Ukrainy zostanie w Polsce na dłużej?
Przepisy dotyczące przyjmowania uczniów z Ukrainy, którzy w wyniku wojny znaleźli się w Polsce, nie wygasają z końcem roku szkolnego. Dziś mamy w naszym systemie edukacji ok. 200 tys. dzieci z Ukrainy, z czego ok. 40 tys. w przedszkolach. Międzynarodowe obserwacje pokazują, że około dwie trzecie uchodźców pozostaje po zakończeniu działań zbrojnych w miejscu, do którego wyemigrowali.
Czyli ile osób może znaleźć się w polskich szkołach we wrześniu?
Ciągle nie wiemy, co wydarzy się w kolejnych tygodniach. Gdyby analizować stan na tu i teraz, to liczymy, że w Polsce jest ok. 600 tys. dzieci w wieku szkolnym. Zostałoby ok. 300 tys., co oznacza, że do systemu może wejść jeszcze 150 tys. uczniów. […]
Następnymi po serii dociekliwych pytań o problemy wynikające w związku z włączaniem ukraińskich uciekinierów do polskiego systemu szkolnego były pytania o HiT:
[…] We wrześniu pojawią się w szkołach nowe przedmioty. Historia i teraźniejszość oraz przysposobienie obronne w nowej odsłonie.
W tym drugim przypadku chodzi o poszerzenie przedmiotu Edukacja dla bezpieczeństwa o takie elementy jak budowa broni w klasie ósmej szkoły podstawowej i strzelanie – od szkoły średniej.
To jest konieczność naszych czasów?
Tak. Weźmy to, co sam wyniosłem z lekcji przysposobienia z lat 90. Wiem, gdzie jest lufa, spust, jak się celuje, strzela. Widzimy, co się dzieje. Nie możemy się czuć bezwarunkowo bezpiecznie. Nasze wyobrażenia sprzed 10-15 lat, że nic i nikt nam nie zagraża, że armia jest
W dalszym ciągu tej rozmowy prowadząca ją redaktor Paulina Nowosielska płynnie przeszła od lekcji HiT do tematu udziału w szkolnej edukacji organizacji pozarządowych:
Oto dwa fragmenty dzisiejszego posta z bloga „Pedagog”. Profesor Śliwerski nie tylko zrecenzował tam najnowszą książkę profesora Andrzeja Olubińskiego „Edukacja do oporu i (nie)posłuszeństwa. Ku emancypacji i demokracji„, ale zaprezentował tam kilka własnych na ten temat refleksji:
Edukacja do oporu i (nie)posłuszeństwa
Niektórzy sądzili, że po znakomitych rozprawach Ewy Bilińskiej-Suchanek i jej doktoranta Sławomira Pasikowskiego kategoria oporu zostanie na jakiś czas teoretycznie wyczerpana. Tymczasem profesor Andrzej Olubiński przywraca swoją najnowszą monografią konieczność analizy i dyskusji na temat postaw niezgody, buntu, oporu, kontestacji czy nieposłuszeństwa jako warunkujących postępowe zmiany społeczne i edukacyjne. Gdyby bowiem nie niezgoda obywateli na politykę oświatową, bez względu na to, kto jest jej reżyserem po obu stronach zdarzeń, to nie doszłoby do pożądanych zmian.
Nie wydaje mi się ta teza zasadną , gdyby potraktować ją jako prawo społeczne, natomiast niewątpliwie bywa, że zarządzający szkolnictwem muszą liczyć się z zakresem i siłą niezgody, jeśli ta istotnie jest wysoka i powszechna dezakceptacja obywateli. Dzieci bowiem jak ryby głosu nie mają. Co najwyżej mogą udać się na skanalizowane także przez władze wagary w pierwszym dniu wiosny.
Olubiński ma jednak rację, kiedy odnosi te postawy do obywateli kraju, których opór na politykę władzy naruszającej ich konstytucyjne prawa i godność czy próby ukrytego ich zniewalania, są bardziej spektakularne, a nawet instytucjonalizowane. W tym też zakresie, jak pisze autor: (…) zaburzony charakter rozwoju społeczno-politycznych, które dokonują się w naszym kraju, choćby w ostatnich trzydziestu latach, w których dzięki solidarnościowym buntom społecznym z powodzeniem zaczęliśmy budować zalążki demokratycznej wolności, którą prawicowo-narodowy rząd PiS-u postanowił sukcesywnie ograniczać, aby ukierunkować swój marsz w stronę państwa autorytarnego (s.12).
Trochę przesadził z tym zachwytem nad solidarnościowym buntem, gdyż ten trwał od 1980 roku zaledwie dziesięć lat. Potem rewolucja pożarła własne dzieci, które w nowej piaskownicy sypały sobie piasek w oczy i waliły po głowie łopatkami coraz wyraźniej odmiennymi i znaczącymi dla niego ideologiami oraz światopoglądami. Od wojny na górze z początkiem lat 90. solidaruchy poszły na lep władzy, kasy, przywilejów zarzucając krytykom brak patriotyzmu i troski o nową Rzeczpospolitą.
Odnosząc się tylko do sfery oświatowej pamiętamy zdrady solidarnościowych elit władzy, (rzekomo niezależnego) związku zawodowego a nawet organizacji dziecięco-młodzieżowych (vide Związek Harcerstwa Rzeczpospolitej). Każda strona czyniła ze swojego oporu trampolinę do własnej kariery, zysków i quasi patriotycznych reform. Szkoda, że autor książki tego nie dostrzega, bo kreuje wrażenie, jakoby niszczenie polskiej demokracji zaczęło się w 2015 roku. Piszę o tym w wielu monograficznych studiach z polityki oświatowej.[…]
Wczoraj (10 maja 2022 r.) Danuta Sterna zamieściła na swoim blogu interesujący tekst:
Rysunek: Danuta Sterna
Dlaczego szefowie nie lubią udzielać informacji zwrotnej?
>Obawiają się, że pracownik źle ją odbierze i się zdenerwuje.
>Źle to zostanie zrozumiane i nic nie zmieni.
>Może zepsuć relacje z pracownikiem.
>Nie są pewni, czy pracownik tego potrzebuje.
Zastanówmy się, jak taka sytuacja może wyglądać od strony pracownika. Robisz coś źle, ale nie zdajesz sobie z tego sprawy. Wszyscy to widzą, ale nie czują, że mogą ci o tym powiedzieć. Czy chciałbyś, aby ktoś ci zwrócił uwagę, na przykład twój szef i udzielił ci wskazówek, jak masz zmienić postępowanie? Czy wolisz, aby nikt nic nie mówił?
Badania pokazują, że pracownicy chcieliby uzyskać informację zwrotną (nawet krytyczna), ale jeśli jest ona w odpowiedni sposób przekazana.
Cztery małe sposoby na ułatwienie przekazywania informacji zwrotnej:
1.Poproś pracownika o dokonanie najpierw autorefleksji.
Można zapytać: „Jak myślisz, co zrobiłeś dobrze? Czy jest coś, co chciałbyś ulepszyć lub zrobić inaczej?”
Takie pytania uruchamiają autorefleksję i są łagodnym początkiem rozmowy. Następnie można zapytać, czy pracownik chce usłyszeć opinię wynikającą z obserwacji. Rozmowa powinna być dwustronna, a nie stanowić monolog. Dlatego warto przede wszystkim słuchać, używać parafrazy i upewniać się, że dobrze się rozumiecie.
2.Pytaj o opinie na własny temat.
Warto zapytać pracownika, co jako szef robimy dobrze, co pomaga, a co przeszkadza. Co możemy zmienić?
3.Zapytaj jakiej informacji zwrotnej oczekuje pracownik?
Ustalenie z pracownikiem jakie informacje zwrotne są dla niego przydatne, jakie lubi, jakie są dla niego naprawdę przydatne?
Może to brzmieć mniej więcej tak: „Wiem, że otrzymywanie informacji zwrotnych, zarówno pozytywnych, jak i konstruktywnych, jest dla mnie bardzo pomocne. Chciałbym zaoferować Ci to samo. Ale chcę się upewnić, że robię to w sposób, który Ci pomoże. Powiedz mi, jaka informacja zwrotna była dla Ciebie w przeszłości przydatna? Czego powinienem unikać?
4.Stopniowo wprowadzaj zwyczaj przekazywania informacji zwrotnej.
Warto zacząć od małych rzeczy i skupić się na pozytywnych opiniach. Potem można wprowadzać uwagi krytyczne. Chodzi o to, aby zespół przyzwyczaił się do informacji zwrotnych przekazywanych cyklicznie.
Korzystałam z artykułu Suzi McAlpine
Źródło: www.osswiata.ceo.org.pl
Z tygodniowym opóźnieniem (ale lepiej późno niż wcale) udostępniamy obszerne fragmenty artykułu Juztyny Mysior-Pajęckiej, zamieszczonego na stronie wyborcza.pl Łódź w dniu 4 maja 2022 roku, o przyciągającym uwagę tytule:
Matura w szkole innej niż wszystkie. „Gdyby odwiedził ją minister Czarnek, miałby koszmary”
Foto:Marcin StÄpieL’/Agencja Wyborcza.pl
Na korytarzu XLIV Liceum Ogólnokształcącego przy ul. Wacława w Łodzi chwilę po ósmej rano gromadzi się grupa uczniów. Nerwowe szepty, ostatnie szybkie powtórki materiału i eleganckie stroje wskazują na to, że już za chwilę rozpocznie się matura.
– To moja trzecia szkoła, w poprzednich nie chcieli mnie dopuścić do matury – mówi jedna z dziewczyn.
– A ja się cieszę, że wyrzucili mnie z poprzedniej szkoły, i że jestem tutaj – dodaje jej kolega. […]
Dostrzegam kilka osób z kolorowymi włosami i kolczykami na twarzy. Nikt nie zwraca im uwagi o nieodpowiedni wygląd.
– Wiele osób publicznych ma bardziej barwny wizerunek. Dlaczego miałoby nam to przeszkadzać? – mówi Janusz Sapiński, dyrektor XLIV Liceum Ogólnokształcącego w Łodzi. Zaznacza, że kadra pedagogiczna uwrażliwia uczniów na to, aby wiedzieli, jak ubrać się odpowiednio do sytuacji, aby nie popadać w skrajności, ale – różowe włosy czy wielobarwny makijaż to przecież nic sprzecznego z zasadami dress code’u. […]
To jedyna w Polsce szkoła, w której wszystkie klasy są terapeutyczne. W każdej z nich uczy się maksymalnie 15 uczniów. Pozwala na to rozporządzenie o pomocy psychologiczno-pedagogicznej, dzięki któremu m.in. szkoła może działać w kierunku indywidualnego podejścia do ucznia.
