Nie ma co udawać – miniony tydzień to dla OE przede wszystkim „podglądanie” IX Kongresu Zarządzania Oświatą, jaki już po raz drugi w Łodzi zorganizowało Ogólnopolskiego Stowarzyszenia Kadry Kierowniczej Oświaty. Nie bez powodu podkreślam ten fakt, gdyż tak się złożyło, iż ten pierwszy raz zdarzył się także we wrześniu, ale 2006 roku i też w gmachu Wydziału Zarządzania UŁ. Był to pierwszy taki kongres tego stowarzyszenia. Była to także pierwsza większa impreza, jaką relacjonowałem w nowej wówczas dla mnie roli redaktora naczelnego „Gazety Edukacyjnej”. Od tamtej pory uczestniczyłem jeszcze w czterech kongresach, w tym dwukrotnie w Warszawie (lata 2008 i 2009), raz w Krakowie (2011r.) i teraz ponownie w Łodzi. Pierwsze trzy relacje, niestety, nie ocalały. Mogę jedynie odesłać Sz. Czytelników do materiału z Krakowa, jaki jest dotąd dostępny na stronie „Gazety Edukacyjnej”: „VI Kongres Zarządzania Oświatą zakończył dziś swe prace”.
Przed wyjazdem do Krakowa, w pisanym wówczas w GE felietonie pt. „O Kongresie Zarządzania Oświatą i zdolnościach profetycznych” napisałem – wspominając pierwszy kongres, m.in.: „Był to czas, gdy resortem edukacji kierował Roman Giertych a uczestnicy Kongresu z nadzieją na ewentualne zmiany wysłuchiwali wystąpienia ówczesnej przewodniczącej sejmowej Komisji Edukacji Narodowej i Młodzieży, posłanki opozycyjnej Platformy Obywatelskiej – Krystyny Szumilas. Pani poseł tłumaczyła wtedy zebranym w jaki sposób rządząca koalicja, stosując kruczki prawne, uniemożliwia posłom kierowanej przez nią komisji wywieranie wpływu na kształt prac legislacyjnych w obszarze edukacji. Nie nastrajało to zebranych optymistycznie. Nikt wtedy nie przewidywał, że już za rok rozpadnie się koalicja, w konsekwencji dojdzie do skrócenia kadencji Parlamentu i zostaną rozpisane przedterminowe wybory, które radykalnie zmienią personalia naszej centrali edukacyjnej. Wtedy nie było na sali proroków...”
26 września br. Sejm jednogłośnie uchwalił ustawę ratyfikującą Konwencję o ochronie dzieci przed wykorzystywaniem seksualnym i niegodziwym traktowaniem w celach seksualnych, sporządzoną w Lanzarote w dniu 25 października 2007 roku. Rzecznik Praw Dziecka Marek Michalak od 2008 roku wnioskował o ratyfikację tego najważniejszego międzynarodowego dokumentu, chroniącego najmłodszych.
Dwa dni wcześniej, 24 września br., Sejm RP przyjął sprawozdanie Komisji o rządowym projekcie ustawy o ratyfikacji Konwencji Rady Europy o ochronie dzieci przed seksualnym wykorzystaniem i niegodziwym traktowaniem w celach seksualnych, sporządzonej w Lanzarote w dniu 25 października 2007 roku.
– W tym roku mija 7 lat od podpisania przez Polskę Konwencji z Lanzarote, która jest jednym z najważniejszych, jeśli nie – najważniejszym dokumentem międzynarodowym, mającym na celu zagwarantowanie ochrony dzieciom przed seksualnym wykorzystaniem i niegodziwym traktowaniem w celach seksualnych – mówił Marek Michalak, Rzecznik Praw Dziecka, przypominając że od 2008 roku, biorąc ochronę dzieci przed krzywdzeniem jako jeden z priorytetów swojej działalności, składając wiele wniosków, które uchwalone przepisy uwzględniają.
Dzisiaj w godzinach południowych zakończył się IX Kongres Zarządzania Oświatą OSKKO. Podczas wczorajszego dnia jego uczestnicy mieli możliwość poznania miejsc i instytucji, związanych z filmową Łodzią. Między innymi zorganizowano dla osób zainteresowanych zwiedzanie Szkoły Filmowej w Łodzi, Muzeum Kinematografii, Muzeum Animacji SE-MA-FOR wraz z zajęciami warsztatowymi, a także warsztaty realizatorskie w Wytwórni Filmów Oświatowych i wycieczkę „śladami Łodzi filmowej”.
Jednak „gwoździem” wczorajszego programu Kongresu było spotkanie, zapowiadane jako spotkanie z minister Joanną Kluzik-Rostkowską, które okazało się także spotkaniem ze współzałożycielką i pierwszą prezes OSKKO – od stycznia 2012r. podsekretarzem stanu w MEN – Joanną Berdzik.
Portal Polskiej Agencji Prasowej „Nauka w Polsce” zamieścił artykuł, zatytułowany „Badanie: wykonywane gesty mogą zmienić nasze myśli i zachowanie”. Oto jego pierwszy akapit:
Gest położenia ręki na sercu nie tylko zwiększa wiarygodność gestykulującego w oczach innych, ale też wpływa na jego późniejsze zachowanie – wykazali naukowcy z SWPS w Sopocie. Kiedy więc ułożymy rękę w ten sposób, zachowamy się bardziej uczciwie, niż gdybyśmy położyli ją np. na ramieniu.
Dalej znajduje się bardziej szczegółowa informacja, z której można dowiedzieć się, że tymi naukowcami byli psychologo- wie ze Szkoły Wyższej Psychologii Społecznej w Sopocie – dr. Michał Parzuchowski i prof. Bogdan Wojciszke i że twierdzą oni, iż udowodnili, że gesty mogą w istotny sposób wpływać na treść naszych myśli i zachowań. Jednym z badanych przez nich gestów było silnie kojarzące się z uczciwością położenie ręki na sercu. „Kiedy w pierwszym z badań zapytaliśmy, co osoba przedstawiona na zdjęciu pragnie wyrazić, aż 49 proc. oglądających osobę z rękę na sercu wymieniło na pierwszym miejscu uczciwość lub słowo pokrewne” – opowiada dr Parzuchowski.
Cały artykuł TUTAJ
Źródło: www.naukawpolsce.pap.pl
Na internetowej stronie tygodnika „Wprost” można przeczytać artykuł o intrygującym tytule: ”Co czwarte dziecko nie ma możliwości uprawiania sportu”. Redakcja, powołując się na portal Newseria.pl informuje o badaniach, przeprowadzo- nych przez firmę Orange. Wynika z nich że co czwarty badany rodzic przyznaje, że ich dzieci nie mają możliwości uprawiania sportu. Problem ten, spowodowany brakiem infrastruktury sportowej, dotyczy przede wszystkim małych miejscowości. W publikacji tej zamieszczono także wypowiedzi byłego bramkarza Jerzego Dudka. Oto fragment tego artykułu:
Piłkarz uważa, że umożliwienie im (dzieciom – OE) uprawiania sportu zmobilizuje je do aktywności fizycznej i odciągnie od ich ulubionych obecnie rozrywek, czyli gier komputerowych i telewizji. Były bramkarz prowadzi już, we współpracy ze Stowarzyszeniem Siemacha, taki ośrodek w Krakowie. W Akademii Sportu Progres Jerzego Dudka ćwiczy ponad 300 uczniów w wieku od 6 do 15 lat w trzech sekcjach: piłkarskiej, pływackiej i tenisa stołowego.
Dalej można się dowiedzieć, że należąca do France Télécom, znana międzynarodowa firma usług telekomunikacyjnych Orange do końca 2015 roku zamierza w całym kraju utworzyć sto Klubów Sportowych Orange. Firma zadba o wyposażenie tych klubów w sprzęt sportowy, programy treningowe, programy dietetyczne, a także zatrudni profesjonalnych trenerów i doradców.
Cały artykuł – TUTAJ
Źródło: www.wprost.pl
Dzisiaj odbyło się drugie spotkanie konsultacyjno-informacyjne dotyczące zarządzania i funkcjonowania Specjalnych Ośrodków Wychowawczych (SOW) w systemie oświaty. W Ośrodku Rozwoju Edukacji, spotkali się przedstawiciele ministerstwa edukacji, ministerstwa pracy i polityki społecznej z dyrektorami ośrodków, organami prowadzącymi te placówki oraz z kuratorami oświaty.[…]
Uczestnicy zastanawiali się nad sposobem zmiany funkcjonowania ośrodków, ponieważ obecne zasady nie mieszczą się w obowiązującym stanie prawnym*. Co zrobić z dziećmi przebywającymi w tych placówkach? To zadanie dla jednostek samorządu terytorialnego, które w oparciu o analizę lokalnego systemu oświaty/polityki społecznej, muszą odpowiedzieć sobie na pytanie, jakie decyzje (przekształcenie czy likwidacja) podejmą dla dobra małoletnich wychowanków.
Jako że nie wszystkim miniony tydzień wypełniła siatkówka i kolejne etapy drogi polskiej reprezentacji do złotego medalu na Mistrzostwach Świata w Piłkę Siatkową Polska 2014, nie ta problematyka będzie przedmiotem moich felietonowych refleksji. Zastanawiając się nad tym które z wydarzeń minionego tygodnia przybliżyć Czytelnikom OE doszedłem do wniosku, że najbardziej istotnym jest pojawienie się w „Gazecie Wyborczej” artykułu podejmującego problem szkolnej oceny zachowania ucznia. Jednak po chwili zastanowienia uznałem, że temat jest zbyt poważny i wieloaspektowy, aby „załatwić” go felietonowo. Obiecują więc, że poświęcę mu odrębny, problemowy artykuł.
Gdyby założyć, że to co najistotniejsze dla polskiej edukacji znajduje swe odbicie na głównej stronie MEN, to okazałoby się, ze są to wizyty wiceministrów na różnych konferencjach i innych event’ach. Ale tego tematu nie zamierzam podjąć, gdyż wpadłbym wtedy w konwencję Michała Ogórka. A że OE nie jest pismem satyrycznym – odpuszczę sobie. Jednak z dwu zamieszczonych tam informacji skorzystałem.
W piątek, 19 września, jako impreza towarzysząca trwającym w dniach 18 – 20 września w łódzkim Centrum Konferencyjno-Targowym Międzynarodowym Targom Sprzętu Rehabilitacyjnego „Rehabilitacja 2014”, odbyła się konferencja „Aktywność ruchowa uczniów z niepełnosprawnością szansą na lepszy rozwój”. Jej współorganizatorami byli: Interservis Sp. z o.o – organizator targów i Łódzkie Kuratorium Oświaty.
Jedna z ofert tagów „REHABILITACJA 2014
Licznie zgromadzeni w jednej z sal konferencyjnych Centrum nauczyciele i pedagodzy zostali powitani przez przedstawicieli organizatorów, a następnie rolę powadzenia konferencji objęła wizytator ŁKO pani Teresa Lasota.
Na niedostrzegany nie tylko przez media problem zwraca uwagę „Gazeta Wyborcza” w artykule „Czy oceny z zachowania są w szkole jeszcze potrzebne? Uczniowie kombinują, by zdobyć punkty, nauczyciele nie są sprawiedliwi”. Jak wiadomo o „technologii” ustalania ocen zachowania ucznia decydują zapisy szkolnego przedmiotowego systemu oceniania. A są one bardzo zróżnicowane. O jednym z takich sposobów, tzw. punktowym, negatywnie wypowiedziała się podczas zorganizowanych na ten temat w II LO w Gorzowie Wlkp. warsztatów absolwentka jednego z podgorzowskich gimnazjów. Oto fragment tego artykułu:
Do jednego worka szkoły wrzucają zachowanie uczniów i premie za udział w akcjach społecznych, często fikcyjnych. – Punktowe wyrażanie, jakim się jest człowiekiem, jest niestosowne. Nie inspiruje do tego, by być lepszym – mówi ekspert.
– Za wolontariat, w który angażowaliśmy się przez cały rok, można było dostać maksymalnie 20 pkt. A za plastikowe nakrętki albo baterie dają 2 pkt. I można to robić nawet co drugi dzień. Wielu kasuje sobie w ten sposób nieusprawiedliwione nieobecności, za które ocena leci w dół – opowiadała Klaudia tuż przed rozpoczęciem nauki w II LO w Gorzowie Wlkp.
Cały artykuł – po uiszczeniu stosownej opłaty za dostęp – na stronie „Gazety Wyborczej” – TUTAJ
Źródło: www.wyborcza.pl
Portal oswiata.abc.com, powołując się na informację zamieszczoną na portalu newseria.pl cytuje wypowiedzi dwu przedstawicieli rynku wydawców z Węgier i Norwegii: Imre Barna, wiceprezesa Węgierskiego Stowarzyszenia Wydawców i Księgarzy oraz Kristenna Einarssona z Norweskiego Stowarzyszenia Wydawców. Z obu płynie wniosek, który sformułowano w tytule tej publikacji: „Węgrzy i Norwegowie przestrzegają: nacjonalizacja podręczników obniża jakość edukacji”.
Oto dwa fragmenty tych wypowiedzi:
Konsekwencją działań węgierskiego rządu [nacjonalizacja rynku podręczników – OE] była praktyczna likwidacja wolnego rynku wydawnictw edukacyjnych. Na Węgrzech mocno krytykowana jest jakość państwowych podręczników. Zdarza się, że przygotowują je autorzy,którzy pisali podręczniki kilkadziesiąt lat temu, w okresie komunizmu. Nauczyciele i eksperci wytykają błędy występujące w państwowych książkach. Na przykłada w podręczniku do etyki współżycie bez ślubu jest przedstawione jako ciężki grzech, a w książce do historii Adolf Hitler jest zaprezentowany jako nieomal sympatyczna postać historyczna. – Najgorsze jest to, że nie ma dla tych podręczników alternatywy – podkreśla Barna. […]
Na reformę podręczników zdecydował się w 2007 roku rząd norweski. Uruchomił projekt National Digital Learning Arena, którego celem jest tworzenie darmowych zasobów edukacyjnych.[…] Zdaniem norweskich wydawców system, w którym prywatne firmy zmuszane są konkurować z rządem, nie jest dobry dla edukacji. Wad obecnego modelu świadomi są także przedstawiciele parlamentu. – Myślę, że jest znacznie lepiej, gdy państwo robi to, na czym zna się najlepiej, czyli organizuje proces nauczania, zatrudnia najlepszych nauczycieli itp. – mówi Einarsson. […]
Cały artykuł TUTAJ
Źródło: www.oswiata.abc.com.pl
Zobacz także informację filmową z tymi wypowiedziami na portalu Interia.tv