Wczoraj w łódzkim „Gastronomiku” odbyła się kolejna, już piąta, Kawiarenka Metodyczna Budzących się Polonistów. Jak widać na zdjęciu – uczestniczyły głównie polonistki, polonista był jeden.
Tym razem „daniem dnia” była oferta koleżanki Joanna Heftowicz (po lewej stronie za biurkiem) – nauczycielki j. polskiego w Szkole Podstawowej im. Jana Kochanowskiego w Grabowie k. Łęczycy, która podzieliła się swymi pomysłami na wykorzystywanie technologii informacyjno-komunikacyjnej (TIK) w lekcjach języka polskiego.
Nie przypadkiem to właśnie ona była mentorką tego spotkania. Od dawna znana jest w środowisku nauczycieli, nie tylko j. polskiego, jako pasjonatka gamifikacji w nauczaniu, przede wszystkim jako autorka bloga „Polonistka przy tablicy”, na którym prezentuje nietuzinkowe pomysły na przeprowadzenie lekcji języka polskiego. Można także korzystać z jej propozycji metodycznych na stronie „Polonistyka”, na której prowadzi „Praktyczny Przewodnik Nauczyciela”.
Szkoda, że tak niewiele osób uczących w łódzkich (i nie tylko) szkołach języka polskiego zdecydowało się uczestniczyć w tym spotkaniu.
Na podstawie materiałów
dostępnych w Internecie
zredagował Włodzisław Kuzitowicz
10 grudnia 2019 r. Marta Jermaczek-Sitak udostępniła na fanpage „Szkoła Minimalna” link do nagrania 1. części wykładu Marshalla Rosenberga – Podstawy NVC, poprzedzając to takim tekstem:
Screen z filmy na YoyTube [www.youtube.com]
Marshall Rosenberg podczas wykładu „Podstawy NVC”
Oglądałam wczoraj ze znajomymi pierwszą część wprowadzenia do Porozumienia bez Przemocy Marshalla Rosenberga. Bardzo zresztą polecam – link poniżej, są polskie napisy.
Ale zwróciłam uwagę na jedną rzecz.
W pewnym momencie Marshall wspomina tam nazistowskiego zbrodniarza, Adolfa Eichmanna, który zapytany, czy łatwo było mu wysyłać setki tysięcy ludzi na śmierć, odpowiedział, że łatwo, a umożliwiał mu to szczególny język – Ammtsprache, język urzędowy. Język, który zdejmuje z nas odpowiedzialność i przerzuca ją na NICH. Gdzieś tam są ONI, którzy nie dają nam wyboru.
Piszę o tym, bo szczególnie w dyskusji o szkole bardzo często posługujemy się tym językiem.
Musiałem.
Takie były rozkazy.
Wykonywałem rozkazy przełożonych.
Nie miałem wyboru.
Tak mówi prawo.
Tak mówi statut szkoły.
Przecież muszą zdać egzamin.
Dyrektor tego ode mnie wymaga.
Jeśli się nie podporządkuję, stracę premię.
Jeśli będę robić po swojemu, nie awansuję.
Jeśli tego nie zrobię, będę miał nieprzyjemności.
Muszę tak robić, bo taki mamy system.
Wszystko przez podstawę programową.
Muszę stawiać oceny, bo tego ode mnie wymagają rodzice.
Muszę to robić, bo tak jest w rozporządzeniu.
Źródło:www.facebook.com/groups/
Część 1. wykładu Marshalla Rosenberga – Podstawy NVC (Porozumienie Bez Przemocy) (16’44”) – YouTube – TUTAJ
Dziś na „Portalu Samorządowym” zamieszczono wywiad z Ryszardem Proksą – przewodniczącym KSAOiW NSZZ „Solidarność”. Oto fragmenty tej rozmowy, prowadzonej przez Bogdana Bugdalskiego:
Foto: Tysol.pl[www.radiomaryja.pl]
Ryszard Proksa – przewodniczący Krajowej Sekcji Oświaty i Wychowania NSZZ „Solidarność”
Bogdan Bugdalski” – W najnowszych wypowiedziach medialnych minister Dariusz Piontkowski stwierdził, że dochodzenie wynagrodzeń do średniego wynagrodzenia w kraju to proces, który może potrwać kilka lat. Czy jako związek jesteście w stanie to zaakceptować?
Ryszard Proksa: – […] Żądamy realizacji porozumienia z rządem z 7 kwietnia 2019 r., mimo tych politycznych zawirowań, które towarzyszyły minionym miesiącom. Chcemy, żeby najpierw powstał system, a potem dyskutujmy o tym, czy ma być on wdrożony od razu, czy sukcesywnie. To musi być plan, do którego dążymy. Musimy zrobić tzw. mapę drogową, czyli ustalić, w jakim czasie widzimy możliwość realizacji w 100 proc. wszystkich postulatów.[…]
To jaka ma być ta perspektywa? Chcecie, żeby nowy system wynagradzania był już wdrożony w 2021 roku?
Jest z tym problem i to duży, bo straciliśmy pół roku. Stąd nasze niezadowolenie. Powinniśmy powiedzieć: co nas to obchodzi, że były wybory i zmiana ministra, ale chcieliśmy to jakoś logicznie poustawiać, nie naciskać. […] Minister deklaruje, że będzie chciał zrealizować porozumienie, dlatego musimy mu dać trochę czasu. Ale nie możemy tego czasu wyciągać w nieskończoność. To nie jest guma do żucia.
Ostatnio minister Piontkowski podał ten harmonogram: do końca 2020 r. zespół dokona uzgodnień, wiosną 2021 r. przedłoży zaś kompleksową propozycję zmian Sejmowi. Czy to oznacza, że zgodzicie się na perspektywę podwyżek od 2022 r.?
Co to, to nie! Jeżeli to tak długo ma trwać, to ja rozumiem, że już budżet 2021 uwzględni te zmiany. Inaczej, to następny rok mamy w plecy. We wrześniu i październiku 2020 r. powinniśmy już finalizować poglądy, jak ten system ma wyglądać. Po to, żeby w budżecie na 2021 r. pokazały się pieniądze na nasze pomysły.
Cały wywiad „Nie chcą czekać na podwyżki do 2022 roku. ‚Będziemy się awanturować’” – TUTAJ
Źródło: www.portalsamorzadowy.pl
28 listopada odbyło się, zorganizowane przez fundację Centrum Edukacji Obywatelskiej, webinarium „SZKOŁA DLA INNOWATORA”. Polecamy plik z nagraniem:
Screen z nagrania [www.youtube.com]
Uczestnicy webinarium
Rozmawiamy o: – szkole rozwijającej kompetencje proinnowacyjne, – projektach i działaniach, – jak projekt może zmienić szkołę, – doświadczeniu ekspertek: jak w mojej szkole kształcę kompetencje proinnowacyjne – korzyściach i wyzwaniach związanych z udziałem w projekcie – o rekrutacji
Prowadzący i ekspertki:
Jędrzej Witkowski – prezes Centrum Edukacji Obywatelskiej, z CEO związany od 2005 roku. Przygodę z fundacją zaczynał jako wolontariusz i animator w programie Młodzi obywatele działają. Koordynował projekty z zakresu edukacji obywatelskiej i wyborczej, samorządności uczniowskiej oraz edukacji globalnej. Przez kilka lat kierował działem programów młodzieżowych, od 2013 członek zarządu CEO, od 2018 roku prezes zarządu. Autor lub współautor materiałów edukacyjnych, kursów e-coachingowych, scenariuszy zajęć i podręczników (m.in. Kształcenie obywatelskie w szkole samorządowej, Edukacja globalna w szkole, Cały świat w klasie, Przewodnik dla opiekunów samorządów uczniowskich, Młody obywatel). Jako trener pracuje z nauczycielami, doradcami metodycznymi, wydawcami podręczników i przedstawicielami organizacji pozarządowych. Autor lub współautor kilku opracowań naukowych na temat edukacji globalnej i edukacji obywatelskiej. Chce, aby CEO wspierało szkoły w tłumaczeniu młodym ludziom, jak funkcjonuje otaczający ich świat i jak zwykli ludzie mogą go zmieniać.
Sylwia Żmijewska-Kwiręg – członkini zarządu Centrum Edukacji Obywatelskiej, autorka, trenerka, pracowniczka i działaczka środowiska NGO. W CEO pracuje od 2001 roku (początkowo na stanowisku koordynatorki, później szefowej działu programów edukacji obywatelskiej i ekonomicznej). Współautorka i redaktorka programu nauczania i podręcznika do wiedzy o społeczeństwie (seria KOSS), programu nauczania do ekonomii w praktyce, publikacji metodycznych dla nauczycieli realizujących projekty edukacyjne, scenariuszy zajęć, programów warsztatów i artykułów o tematyce obywatelskiej. Inicjatorka i dyrektorka merytoryczna programu „Nauczycielka I klasa” kierowanego do nauczycieli edukacji wczesnoszkolnej, realizowanego we współpracy przez CEO i Fundację Szkoła z klasą.
Oktawia Gorzeńska – Zespół Szkół Ogólnokształcących nr 8 w Gdyni. Członkini rady programu Szkoła dla innowatora; dyrektorka Zespołu Szkół Ogólnokształcących nr 8 w Gdyni – Pomorskiej Szkoły Ćwiczeń i Flagowej Szkoły Microsoft. Współinicjatorka oddolnego ruchu #wiosnaedukacji wspierającego polskie szkoły i nauczycieli we wdrażaniu zmian w swoich placówkach. Autorka bloga edukacyjnego promującego wartość zmiany metod i form pracy, a także budowania nowatorskiej kultury działania placówek edukacyjnych.
Ewa Radanowicz – Szkoła Podstawowa w Radowie Małym. Członkini rady programu Szkoła dla innowatora; Dyrektor Szkoły Podstawowej w Radowie Małym, zarządzanej wg autorskiego programu, która w 2016 r. została członkiem międzynarodowej sieci Ashoka Changemaker Schools. Opracowała model szkoły, w której praca w pracowniach tematycznych pozwala na codzienne kształtowanie u uczniów i nauczycieli postaw i kompetencji przyszłości, w tym również proinnowacyjnych. Przyjeżdżają do niej ludzie z całej Polski, by zobaczyć, uczyć się i uwierzyć, że można.
Plik z rejestracją webinarium – YouTube (1h24’37”) – TUTAJ
Źródło: www.youtube.com
Foto: Monika Pawlak[www.uml.lodz.pl]
Spotkanie z uczniami XVIII LO w Łodzi na temat zatrudnienia
O lokalnych formach wsparcia dla młodych ludzi wchodzących na rynek pracy rozmawiali z uczniami XVIII Liceum Ogólnokształcącego wiceprezydent Małgorzata Moskwa-Wodnicka oraz dyrektorzy: Piotr Bors z Biura Promocji Zatrudnienia i Krzysztof Barański z Powiatowego Urzędu Pracy. Spotkanie zorganizowano w ramach Unijnego Dialogu Młodzieżowego odbywającego się w ramach projektu Erasmus+.
-Łódzki samorząd od dawna wspiera młodych ludzi poczynając od stypendiów dla wyróżniających się uczniów aż po stypendia, staże, praktyki i wiele innych ciekawych form wsparcia organizowanych w ramach programu Młodzi w Łodzi- – mówiła wiceprezydent Małgorzata Moskwa-Wodnicka, tłumacząc: – Program jest dedykowany studentom, a ma zachęcać do studiowania, a później pozostania w naszym mieście. Zachęcam też do zapoznania się z ofertami Urzędu Pracy, który realizuje szereg projektów aktywizacyjnych i aktywnie wspiera młodych ludzi.
Płatne staże wakacyjne u 450 pracodawców, praktyki w ponad 600 firmach, stypendia dla wyróżniających się studentów i doktorantów, szkolenia podnoszące kwalifikacji to najważniejsze, ale nie jedyne działania oferowane w ramach programu Młodzi w Łodzi.
W Środę 11 grudnia Tomasz Tokarz oświadczył na swoim fejsbukowym profilu:
Nie da się ukryć.
Za mało się przykładacie.
Dałem szansę – nie doceniliście.
Motywacja wewnętrzna się nie sprawdza.
Od dzisiaj wprowadzam przymus czytania moich wpisów.
Ze zrozumieniem właściwym.
Będę Was sprawdzał, wystawiał oceny i straszył niezaliczeniem.
Robił testy i zadania domowe ze znajomości postów.
Pamiętajcie to Wasz obowiązek, by pilnie wykonywać moje polecenia.
Każdy świadomy człowiek musi wiedzieć o tym, co piszę.
Jak będziecie grzecznie czytać i robić zadania to dostaniecie ode mnie dobre cyferki, a jak nie – to złe.
Jeśli tego nie zrobicie, to czeka Was bezrobocie.
Pamiętajcie, że czytanie mądrych tekstów ćwiczy mózg.
Więc to tak naprawdę dla Waszego dobra jest.
To wam się przyda choć jeszcze nie wiecie do czego.
Ważne że ja wiem.
Najlepsi na koniec dostaną ode mnie dyplom.
I książkę kupioną na wyprzedaży.
x x x
Aby nie być w przyszłości bezrobotnym, zaliczyć na przyzwoite cyferki i mieć szansę na dyplom i przecenioną książkę – zalecamy „powtórkę materiału” z trzech ostatnich dni:
Socjologowie edukacji próbując tłumaczyć zachowania ucznia w szkole, porównywali je do działań niewolnika w koloniach. W obu przypadkach zadania, które wykonują nie są ich zadaniami, Za ich wykonania nie otrzymują wynagrodzenia, wymaga się od nich bezwzględnego posłuszeństwa, a zlecających właściwie nie interesuje, co oni o tym myślą, ani co czują.
Nic zatem dziwnego, że przyjmują oni trzy strategie:
a) po pierwsze zaczynają oszukiwać i kombinować,
b) po drugie udają zaangażowanie starają się przymilać do zwierzchników,
c po trzecie wycofują się, robią zadania mechanicznie, popadają w marazm i apatię.
Jak się nietrudno domyślić żadna z tych strategii nie jest rozwojowa. Ludzie w nich zatracają siebie. Służą po prostu przetrwaniu w miejscu, którego nie wybierali. Wykonywaniu działań, na które nie mają wpływu.
Jeśli oczekujemy autentycznego zaangażowania musimy zmienić warunki w jakich funkcjonuje uczeń.
Dzisiaj, w sali szkolnego teatru (budynek „B”) Szkoły Podstawowej Nr 137 im. A. Kamińskiego odbyła się z dawna zapowiadana konferencja „Rok Godności – Rok Relacji Człowieka”.
Przybyłych uczestników konferencji powitała gospodyni obiektu – Pani Dyrektor SP nr 137 – Ewa Możyszek-Banaszczyk, która przypomniała, że odbywa się ona w ramach „Roku Relacji w Edukacji”, a także zapowiedziała pierwszy punkt programu – występ uczniów tej szkoły, którzy przygotowali swe wystąpienia na temat godności i szacunku – wychodząc od myśli Marka Edelmana – ostatniego dowódcy Powstania w Getcie Warszawskim, wieloletniego lekarza-kardiochirurga w łódzkim szpitalu.
Nikodem Tomaszewski i Maciek Mujżel – uczniowie klasy VI d SP nr 137 w Łodzi.
Oto fragment odczytanego tekstu, samodzielnie przez nich przygotowanego: „Jak się przyglądasz złu i odwracasz głowę, albo nie pomagasz jeśli możesz pomóc, to stajesz się współodpowiedzialny. […] To sowa Marka Edelmana. […] Wokół nas zdarzają się sytuacje, kiedy inni są bici, poniżani,wyzywani, traktowani gorzej. To właśnie wtedy powinniśmy reagować, ponieważ należy szanować godność drugiego człowieka, kiedy ktoś inny próbuje mu ja odebrać.[…] Przez swoją obojętność stajemy się współodpowiedzialni za czyny innych.”
Ziemowit Gwóźdź – uczeń klasy VIII c SP nr 137 w Łodzi.
Oto fragment jego, wygłoszonego bez wspierania się notatkami, wystąpienia: „Chciałbym dzisiaj poruszyć niezmiernie ważną kwestię, jaką jest godność i szacunek. […] Marek Edelman twierdził, że w życiu są tylko trzy drogi: można uciekać, można przyglądać się, albo można zaangażować się. Tylko tą trzecią uznawał za właściwą, ponieważ według niego właśnie zaangażowanie się dowodzi naszego człowieczeństwa. […] Szanowni Państwo! Apeluję: zaangażujmy się, nie oczekując niczego w zamian. Mam nadzieję, że od dzisiaj poświecimy choć kilka chwil i zamiast odwracać głowę staniemy po stronie słabszych i krzywdzonych. […]”
Po wystąpieniach uczniów miejscowej szkoły prowadzenie konferencji przejęła Marta Rosińska – jedna z inicjatorek „Roku Relacji w Edukacji:” która podziękowała młodym uczestnikom konferencji za wspaniały występ i zapowiedziała kolejny punkt programu:
Screen z filmu „Rzuciliśmy szkołę…” na You Tube
Siedzą, od lewej:Marysia, Maciek, Natalia i Marysia-Rysia.
Rzuciliśmy szkołę – co powiedzieli ludzie
A gdyby spojrzeć na życie inaczej? A gdyby wyjść poza utarty schemat? A gdyby przestać chodzić do szkoły?
To tak się da? Można uczyć się samemu w domu? Na czym to polega? Trzeba spełniać jakieś konkretne wymogi? Właśnie na te (i inne) pytania chcemy odpowiedzieć na tym kanale. Chcemy pokazać, że można wziąć odpowiedzialność za swoje życie, że można inaczej.
Jesteśmy grupą młodych ludzi, którzy postanowili podjąć wyzwanie i przejść na edukację domową (ED). Mimo wielu łączących nas cech, każdy z nas jest inny, ma inne podejście do nauki, inny charakter, styl bycia, motyw, który pchnął go do spełniania obowiązku szkolnego poza szkołą… Każdy chce się podzielić swoim doświadczeniem i przemyśleniami. Kim jesteśmy?
Natalia (ta blondynka w krótszych włosach) chodzi do drugiej klasy liceum na ED. Jest lekko szaloną osobą z raczej pozytywnym podejściem do życia. Lubi, kiedy wokół dużo się dzieje. Uwielbia angażować się w wiele różnych wydarzeń i akcji, wychodzić swoim lękom naprzeciw, podejmować pewne ryzyko. Co może powiedzieć Wam od siebie? Żebyście się nie bali próbować nowych rzeczy, „strach ma wielkie oczy” – lepiej żałować rzeczy, które się zrobiło, niż tych, których się bało.
Na Fecebook’u od ponad roku działa grupa „Ja, Nauczyciel”, która aktualnie liczy prawie 39 tys. członków. Inicjatorzy ruchu powołali fundację „Ja, Nauczyciel”, a także przeprowadzili ankietę na temat przyszłości zawodu i ewentualnego zrzeszenia się. Oto najnowsze decyzje tego środowiska, podjęte po przeanalizowaniu wyników tej ankiety Poniższe informacje są fragmentami zamieszczonego wczoraj na stronie „Gazety Prawnej” artykułu „Powstanie nowy związek zawodowy nauczycieli? Już trwają prace nad statutem”. Podkreślenia i pogrubienia tekstu – OE:
[…] Opinie na temat potrzeby stworzenia nowego związku zawodowego były zbierane w dwóch ankietach, jednej związanej z Naradami Obywatelskimi o Edukacji i w drugiej zamieszczonej na facebookowej grupie Ja, Nauczyciel.
„Jesteśmy zdeterminowani, żeby ten związek powstał” – poinformował PAP Marek Mendel z fundacji Ja, Nauczyciel. Na początek związek może liczyć około 1500 członków. Docelowo chce mieć ich co najmniej 10 tys. „Wtedy mamy gwarancję, że będziemy reprezentatywni dla środowiska oświatowego i nie zostaniemy pominięci w negocjacjach, będziemy zapraszani do konsultacji” – powiedział.
Związek Zawodowy Pracowników Oświaty „Ja, Nauczyciel’ka”, bo tak się ma nazywać, wśród celów stawia sobie zmianę podstawy programowej, obowiązek zatrudnienia w każdej szkole pedagoga i psychologa, a także powołanie izby nauczycielskiej.
„Byłaby to izba na wzór tych, które funkcjonują w innych branżach, jak izba adwokacka. Miałaby podnieść prestiż zawodu nauczyciela. Odbierałaby niektóre kompetencje kuratoriom oświaty, więc może to natrafić na opór” – wyjaśnił. Zaznaczył, że punktem wyjścia do rozmów o izbie ma być przygotowany przez prof. Bogusława Śliwerskiego projekt ustawy, który m.in. ze względu na sprzeciw związków zawodowych został schowany do szuflady. […]
Cały artykuł „Powstanie nowy związek zawodowy nauczycieli? Już trwają prace nad statutem” – TUTAJ
Źródło: www.serwisy.gazetaprawna.pl
Opisana w artykule „Gazety Prawnej” inicjatywa nie wzięła się znikąd. Oto informacja, zamieszczona 29 listopada na fanpage grupy JaNauczyciel:
Na fejsbukowym profilu Wiesi Mitulskiej znaleźliśmy wczoraj taką informację: „Odcinek 50 – Wiesia Mitulska, czyli żywy dowód na to, że się da – EduGadki”. Oto ta wiadomość, nieomal w całości:
EduGadkom „stuknęła” Pięćdziesiątka. W jubileuszowym odcinku, poświęconym ocenianiu bez ocen i ogólnoszkolnym oraz klasowym projektom, naszą rozmówczynią jest Wiesława Mitulska. Wiesia jest nauczycielką klas 1-3 w Szkole Podstawowej w Słupi Wielkiej, specjalistką edukacji wczesnoszkolnej i terapii pedagogicznej. Od wielu lat pracuje z dziećmi bez ocen i podręczników według autorskiego programu Ruch, zabawa, nauka. Od pierwszej klasy pokazuje dzieciom, w jaki sposób nowoczesne technologie, programowanie i kodowanie mogą pomagać w pracy projektowej, w procesie uczenia się i rozwiązywania problemów. Nasza rozmówczyni należy do grupy Superbelfrzy RP, współpracuje z Centrum Edukacji Obywatelskiej w zakresie wprowadzania oceny kształtującej oraz prowadzi blog edukacyjny mamywplaniekodowanie.blogspot.com.
Przed samą rozmową zapraszamy do dołączenia do akcji „Wigilia bez plastiku”, zaproponowanej przez Joannę Gadomską, nauczycielkę biologii i autorkę bloga „biologia z blondynką”. W Skrzynce z narzędziami Agnieszka Halicka poleci nam narzędzie Polypad przydatne m.in. w nauce matematyki. W podsumowaniu rozmowy poruszamy też kwestię wyników egzaminów PISA, zapraszamy naszych słuchaczy do nadsyłania swoich poleceń do odcinka Smackdown oraz nadsyłania nagrań z wypowiedziami swoich nauczycielskich dzieci.
A o czym rozmawiamy w tym odcinku?
>Gdzie można na co dzień znaleźć naszą rozmówczynię?
>Jakie były efekty eksperymentu przeprowadzanego przez Uniwersytet im. Adama Mickiewicza w Poznaniu, a dotyczącego nauczania bez stawiania ocen, w którym wzięła udział Wiesia?
>Co daje porzucenie podręczników? Na co wtedy mamy czas?
>Dlaczego rezygnując z ocen nie powinniśmy ich zastępować przyznawaniem ekwiwalentów oceny?
[…]
>Skąd Wiesia bierze inspiracje do swojej pracy?
>Co się wydarzyło po dwutygodniowej wizycie studyjnej w zagranicznych szkołach Montessori, Waldorfskich itd?
>Co można znaleźć na blogu mamywplaniekodowanie?
>Jaką moc mają nauczycielskie słowa?
Cała informacja ze strony „EduGadki” – „Odcinek 50 – Wiesia Mitulska, czyli żywy dowód na to, że się da”, w tym linki do materiałów związanych z odcinkiem – TUTAJ
Podcast „EduGadki” – odcinek 50. – TUTAJ
Źródło: www.edugadki.pl