Jak można się dowiedzieć z internetowej strony MEN, 2 października została przez ten urząd przekazana na ręce Marszałek Sejmu Ewy Kopacz Informacja ministra właściwego do spraw oświaty i wychowania o stanie przygotowań organów prowadzących do objęcia obowiązkiem szkolnym dzieci sześcioletnich.Fakt ten doczekał się już komentarzy, nierzadko bardzo krytycznych. Oto awers i rewers tego „medalu”:
Niedziela. Koniec tygodnia. Najwyższy czas na kolejny felieton. Zastanawiając się nad tym, które z wydarzeń minionych dni zasługuje na komentarz, postanowiłem „odpuścić” sobie tematy, podjęte w naszych „Aktualnościach”. Natomiast było takie wydarzenie, którego jeden aspekt postanowiłem uczynić tematem moich refleksji. To opublikowanie „Diagnozy społecznej 2013”. Jej najkrótszą recenzję dała „Gazeta Wyborcza” , tytułując artykuł „”Diagnoza społeczna”: W Polsce kryzysu nie widać. Obywatelskiego społeczeństwa też”. Właściwie jest to wywiad, jaki przeprowadził red. Michał Wybieralski z prof. Januszem Czapińskim, współautorem raportu. Odsyłam czytelników do źródła, a tu przywołam jedynie jeden jego fragment, w którym prof. Czapiński najpierw przytacza opinie Polaków, którzy negatywnie oceniają system sprawiedliwości, uważają, że rynek pracy jest źle zbudowany, a następnie konkluduje: w wielu przypadkach Polacy mogą mieć pretensje do siebie. Na pytanie redaktora o powód takiego sądu, profesor odpowiada: Bo akceptujemy nieuczciwe zachowania, naruszenia dobra publicznego, nie darzymy się zaufaniem, nie chcemy się zrzeszać, nie tworzymy mechanizmów społecznej kontroli funkcjonowania państwa. I tu dochodzimy do powodu, dla którego postanowiłem o tym napisać. Otóż na pytanie Jak to zmienić prof. Czapiński odpowiada:
Wczoraj w Biurze Rzecznika Praw Dziecka odbyła się konferencja prasowa w nawiązaniu do ostatnich tragicznych wydarzeń: nieludzkiego traktowania i zabójstw dzieci. – Pamiętajmy, że żadne z tych dzieci nie znajdowało się na bezludnej wyspie. Musimy brać odpowiedzialność za sprawy dziejące się w naszym otoczeniu. Nie odwracajmy głowy w drugą stronę. Porzućmy myślenie: „nie moje dziecko, nie moja sprawa” – mówił Marek Michalak.
W konferencji obok Rzecznika Praw Dziecka udział wzięły społeczne doradczynie Rzecznika: Renata Durda – Kierownik Ogólnopolskiego Pogotowia dla Ofiar Przemocy „Niebieska Linia” i Mirosława Kątna – Przewodnicząca Komitetu Ochrony Praw Dziecka. Wspólnie zaapelowali o zwiększenie czujności i wrażliwości na przemoc wobec dzieci, reagowanie zawsze w sytuacji, gdy najmłodszym dzieje się krzywda i niepotępianie rodziców, którzy mając na względzie dobro dziecka, decydują się oddać je do adopcji.
W dzisiejszym wydaniu „Rzeczpospolita” już tytułem artykułu swego dziennikarza Artura Grabka zarzuca ministerstwu edukacji wprowadzenie w błąd rodziców dzieci niepełnosprawnych: Wyprawka szkolna to bubel. Autor konkretyzuje ten zarzut już w pierwszym zdaniu swego artykułu, informując czytelników, że obiecane przez resort środki na zakup podręczników dla, jak to nazwa – „upośledzonych uczniów” – w rzeczywistości nie istnieją. Dla potwierdzenia tej tezy autor powołał się na zdanie pracownicy placówki, w której odbywa się edukacja uczniów niepełnosprawnych. Oto ten fragment artykułu:
Dzisiaj „Obserwatorium Edukacji” zawitało do Szkoły Podstawowej z Oddziałami Integracyjnymi nr. 111 w Łodzi, gdzie trwa „Tydzień Bezpieczeństwa”. Odbywa się on w tej szkole w pierwszych tygodniach każdego nowego roku szkolnego i ma na celu popularyzowanie wiedzy z zakresu szeroko rozumianego bezpieczeństwa. Organizowane są wtedy spotkania z przedstawicielami Policji, Straży Miejskiej, i innych służb. W tym tygodniu odbyły się także spotkania z instruktorami gimnastyki korekcyjnej, terapeutami, psychologami, oraz z pracownikami służby zdrowia, którzy uczyli dzieci udzielania pierwszej pomocy.
W wydarzeniach tego tygodnia uczestniczą wszyscy uczniowie: od uczniów „zerówki” przez klasy I, II, III, aż do klas VI. Zajęcia organizują nauczyciele, wchodzący w skład zespołu ds. bezpieczeństwa.
Na Politechnice Łódzkiej, która jest partnerem Ośrodka Rozwoju Edukacji, podległego Ministerstwu Edukacji Narodowej, w projekcie „E-podręczniki do kształcenia ogólnego”, odbyła się wczoraj (1 października) prezentacja uruchomionych testów przykładowych rozdziałów e-podręczników do matematyki.
Wraz z ogólnodostępnymi zasobami edukacyjnymi ruszyła także platforma internetowa www.epodreczniki.pl. Zgodnie z zapowiedziami publiczna, testowa wersja platformy wraz z przykładowymi rozdziałami e-podręczników do matematyki uruchomiona została 30 września. Przez najbliższe dwa lata projektu stopniowo będzie zmieniać się zarówno jej funkcjonalność, jak i zakres prezentowanych e-podręczników.
Więcej informacji na stronie Ministerstwa Edukacji Narodowej
Wywiad z Teresą Łęcką, dyrektorem Zespołu Szkół Ponadgimnazjalnych Nr. 19
im. Karola Wojtyły w Łodzi.
Włodzisław Kuzitowicz, red. „Obserwatorium Edukacji”: Jednym z priorytetów władz Miasta Łodzi było przywrócenie właściwej rangi szkolnictwu zawodowemu i dążenie do zwiększenia rekrutacji absolwentów gimnazjów do klas pierwszych szkół zawodowych. Jednak nie wszędzie to się udało. Z posiadanych przez OE informacji wynika, że w kierowanym przez Panią zespole szkół to się powiodło. Jakimi sposobami udało się odbudować zawodowy profil tej szkoły?
Teresa Łęcka, dyrektor ZSP Nr. 19 im. Karola Wojtyły w Łodzi: Filozofia naszej szkoły polega na poszukiwaniu systemowych rozwiązań dla jej rozwoju i zajęcia stosownego miejsca w systemie łódzkiej edukacji. Sens naszych działań ukryty jest w ludziach. To ludzie, którzy pracują w ZSP 19, którzy tu się uczą, posiadają duży potencjał. Pozytywna energia, która w nich tkwi, a może także ta, która jest w murach naszej szkoły, szkoły o 144 letniej historii, sprawiają, że po okresie kilkunastu lat regresu, powróciło kształcenie zawodowe. Obecnie ZSP 19 prowadzi kształcenie w dziewięciu zawodach (informatyk, analityk, logistyk, spedytor, włókiennik, weterynarz, fotograf, fototechnik, t. włókienniczych wyrobów dekoracyjnych) skutecznie odpowiadając na zapotrzebowanie rynku pracy.
Początek roku szkolnego skłonił mnie do dokonania refleksji z perspektywy pedagoga i rodzica. Tym intensywniejsze zdają się być przepływy myśli, gdy te dwie perspektywy się nakładają. Pracować z nauczycielami i jednocześnie jako rodzic być obserwatorem przyjmowanych przez nich postaw wobec własnego dziecka, to doświadczenie warte uwagi.
Carl Rogers napisał: Ubolewam nad tym, w jaki sposób system szkolnictwa od najmłodszych lat dzieli dziecko: do szkoły może chodzić umysł, ciało w ostateczności można tam zaciągnąć, ale uczucia i emocje można przeżywać i swobodnie wyrażać jedynie poza szkołą.*/
Właśnie świat emocji stał się dla mnie trenerskim wyzwaniem i głównym kierunkiem działań zawodowych
Kolejny felieton piszę z dwudniowym poślizgiem. Jest to oczywiście wynik mojego uczestnictwo w warszawskiej imprezie EDU Trendy 2013 i pracy nad relacją z tego wydarzenia. Jednak nie opuszczę tej cotygodniowej okazji, felietonowego w formie, podzielenia z Szanownymi Czytelnikami kilkoma refleksjami, jakie zrodziły się w mojej głowie pod wpływem wydarzeń ubiegłego tygodnia.
Pierwsza z nich dotyczy, powtarzającego się od lat, zjawiska kumulacji zjazdów i konferencji, jakie – także w obszarze edukacji – odbywają się we wrześniu. Nie dość, że wspomniany w poprzednim felietonie gdański Zjazd Pedagogiczny dopiero co zakończył swe obrady, a już poprzedni tydzień obfitował w dwa wydarzenia. Obok wspomnianych już EDU Trendów, „Obserwatorium Edukacji” poinformowało o VIII Kongresie Zarządzania Oświatą OSKKO. Na kongres ten zjeżdżają się nauczyciele i kadra zarządzająca, ostatnio znowu do Stolicy, słuchają i oglądają, czasami dyskutują, częściej zadają pytania, ale głównie, jeśli za stołem lub mównicą jest akurat ktoś z przedstawicieli władzy. Rzadziej, gdy to jakiś ekspert. Mnie, „starego praktyka” intryguje zwykle na takich spotkaniach pytanie: Czy w ogól – a jeśli tak, to w jakim stopniu i formie – uczestnictwo dyrektorów szkół i nauczycieli na takowych kongresach, zjazdach i konferencjach przekłada się na ich późniejsze, już po powrocie do swoich domów i szkół, działania zawodowe.
Dziś, 30 września 2013, odbywa się finał akcji Samorządy mają głos. Jest to dzień jednoczesnych wyborów do władz samorządów uczniowskich w bardzo wielu szkołach. W akcji bierze udział ponad 600 szkół z całej Polski, które zdecydowały się zorganizować wybory zgodnie ze standardami wypracowanymi przez Koalicję na rzecz samorządów uczniowskich. Szkoły publikują relacje i wyniki wyborów na specjalnej platformie – wybory.ceo.org.pl.
Akcja „Samorządy mają głos” jest prowadzona przez Koalicję na rzecz samorządów uczniowskich, której celem jest wzmocnienie pozycji samorządów uczniowskich w Polsce. Członkami Koalicji są: Centrum Edukacji Obywatelskiej; Fundacja Edukacji dla Demokracji; Fundacja Civis Polonus; Stowarzyszenie Rodzice w Edukacji; Pracownia Badań i Innowacji Społecznych „Stocznia”; Polska Fundacja im. Roberta Schumana; Fundacja Platan; Stowarzyszenie Łódzka Inicjatywa Młodzieży; Instytut Spraw Publicznych; Polska Rada Organizacji Młodzieżowych; Polska Fundacja Dzieci i Młodzieży.