Postanowiłem nie czekać, jak to czyniłem w poprzednich latach, do wakacji i już dziś zamieścić mój pierwszy esej wspomnieniowy z nowego cyklu „Moje lata … dziesiąte”. Jako że wydarzenia roku 1960 były oczywistą kontynuacją tego, co działo się w roku poprzednim – zacznę od przypomnienia pierwszego eseju z zeszłorocznej serii, zatytułowa- nego „Mój rok 1959, czyli zauroczenie Antonim Makarenką”. Wspominałem tam wakacje u wujka Hipolita – kierownika szkoły w podwarszawskim Janówku, gdzie podczas wakacji 1959 roku przeczytałem „Poemat pedagogiczny” Antoniego Makarenki.
Doskonałym wstępem do dzisiejszego, w którym powrócę pamięcią do wydarzeń roku 1960, będzie ten oto fragment moich zeszłorocznych wspomnień:
„Wakacje się skończyły, wróciłem do moich szkolnych obowiązków, w zasadzie po kilku miesiącach o tej lekturze powoli zapominałem. Aż po roku, jesienią, trochę z ambicjonalnych pobudek (bo nie ja zostałem drużynowym mojej drużyny harcerskiej, gdy jej dotychczasowy lider stworzył szczep drużyn i został jego komendantem), postanowiłem założyć na Nowym Złotnie pierwszą w dziejach tego osiedla, drużynę zuchów. I dzięki temu mieć prawo do noszenia granatowego sznura z lewego pagonu mundurka..
Ale po kolei: zanim dojdziemy do jesiennych miesięcy tego roku, roku XVII Letnich Igrzysk Olimpijskich w Rzymie (gdzie Polacy zdobyli 4 złote medale: Kazimierz Paździor w boksie, Zdzisław Krzyszkowiak w biegu na 3000 m z przeszkodami, Józef Szmidt w trójskoku i Ireneusz Paliński w podnoszeniu ciężarów), roku w którym na statku „Sputnik 2” dwa pieski: Biełka i Striełka po okrążeniu Ziemi, jako pierwsze żywe istoty powróciły na Ziemie, roku w którym niekwestionowanym królem polskich kin był film Aleksandra Forda „Krzyżacy”, zaś na urząd prezydenta Stanów Zjednoczonych AP wybrano Johna F. Kennedy’ego, muszę opowiedzieć jak upływały pierwsze jego miesiące w moim – wtedy ucznia Szkoły Rzemiosł Budowlanych – życiu.
Pierwsze 2 miesiące 1960 roku były czasem, który zapamiętałem jako kontynuację pierwszego etapu mojej „ścieżki murarskiej kariery zawodowej”, realizowanej w ramach programu dla drugiej klasy tej szkoły. Jak to opisałem w moim wspomnieniu, zamieszczonym w okolicznościowej broszurce, wydanej z okazji 60-lecia „mojej BUDOWLANKI” – były to ostatnie dwa miesiące pierwszych dwu okresów tego roku szkolnego 1959/1969 (bo rok szkolny dzielił się wtedy na cztery okresy) mojej „manualnej” nauki zawodu – najpierw „na sucho”, później już „na mokro, ale nadal „na niby” – w ramach praktycznej nauki zawodu (3 razy w tygodniu), prowadzonej w parterowym baraku przy ul. Wojska Polskiego, pełniącym funkcję pracowni zajęć praktycznych. Od połowy lutego – do wakacji – praktyczna nauka zawodu odbywała się już w warunkach rzeczywistej budowy. Więcej o tym we fragmencie (wyróżnionym „na niebiesko”) w załączonym pliku pdf, który jest „wypisem” z owej jubileuszowej broszury – TUTAJ
Ale w tym eseju przywołam inną historię, która zaczęła się właśnie wtedy i która – jak dziś to oceniam – wiele powie o ujawnionej wówczas mojej szczególnej kompetencji społecznej. To wówczas, w sieci koleżeńskich więzów naszej klasy, wykrystalizowała się szczególna struktura „paczki” jaką stworzyliśmy we czterech: Jurek P. Jurek T. Janusz S. i ja – występujący wtedy jako Włodek. (Bo cały okres nauki w szkole podstawowej występowałem pod imieniem Władek) To o tej grupie wspomniałem w owym jubileuszowym tekście, gdy pisałem o szczególnej roli pani profesor Wiktorii Kupiszowej w stymulowaniu naszego ogólnokulturowego rozwoju. Ale nasza czwórka spotykała się regularnie nie tylko w prywatnym mieszkaniu Pani Profesor i na owych, wspomnianych tam, artystycznych wydarzeniach, ale także w naszych domach – nie tylko dla wspólnego odrabiania prac domowych, ale także aby dyskutować na najróżniejsze tematy – także o przeczytanych książkach.
Bo przyznam nieskromnie – w tym nieformalnym klubie odegrałem rolę lidera, a także – można to tak określić – „mitotwórcy”. Dowodem na to ostatnie jest zachowany do dziś, napisany tamtego roku, wiersz, zatytułowany KULA
Bo właśnie tak nazwaliśmy ten nasz klub. Mieliśmy nawet jego symbol – przezroczystą szklaną kulę, która podczas naszych spotkań zawsze leżała na stole.
Także moim pomysłem było wprowadzenie miesięcznej składki – po 20 zł. Tak utworzony fundusz przeznaczany był na zakupy nowości książkowych (tytuły podpowiadała Pani Profesor), na które to zakupy nikogo z nas, samodzielnie, nie byłoby stać. Wszyscy byliśmy dziećmi niezamożnych, robotniczych rodzin. Mądrość naszego systemu polegała na tym, że ten z nas, któremu na danej pozycji najbardziej zależało – musiał zainwestować 1/4 ceny tej książki, uzupełniając brakującą kwotę z owego funduszu (uzyskawszy uprzednio akceptację na ten zakup od pozostałych „składkowiczów”) i stawał się jej właścicielem. Jednak był on zobowiązany do wypożyczenia jej w pierwszej kolejności członkom Klubu „Kuli”.
Ale i w tym roku przyszedł czas na wakacje. O ile w poprzednim nie miałem oferty ze strony ZHP, to tego lata sierpień spędziłem na obozie nad morzem, w nadmorskim lesie w pobliżu Jarosławca. Był to pierwszy obóz, zorganizowany przez naszą drużynę z Nowego Złotna, do której wstąpiłem w lutym 1957 roku – w trzy miesiące po Łódzkim Zjeździe (8-9 grudnia 1956), który zainicjował reaktywowanie Związku Harcerstwa Polskiego.
Obóz w Jarosławcu zapamiętałem z dwu powodów: bo po raz pierwszy mogłem wtedy tak długo, codziennie, oglądać morze z wysokiego nadmorskiego klifu:
Redakcja „Obserwatorium Edukacji” postanowiło zaznaczyć naszą pamięć o dzisiejszej dacie – 1. maja – 16. rocznicy wstąpienia Polski do Unii Europejskiej, zamieszczeniem niewielkiego fragmentu dużego opracowania, powstałego przed rokiem, zatytułowanego „Nasza Europa: 15 lat Polski w Unii Europejskiej”.
Czynimy to z nadzieją, że wiele zawartych tam informacji stanie się bodźcem do nauczycielskiej refleksji – nie tylko tych koleżanek i kolegów, którzy realizują treści przedmiotu WOS – co takiego „zawaliliśmy”, że patrząc na otaczającą nas rzeczywistość, nie tylko tą ze świata polityki, dostrzegamy jakby smutniejszy obraz przywiązania naszych rodaków do wartości unijnych, niż ten, ukazany w przytoczonym poniżej fragmencie owego jubileuszowego opracowania.
[…]
EUROPEJSKIE WARTOŚCI W OCZACH POLAKÓW
Joanna Konieczna-Sałamatin, Mirosława Marody, Maja Sawicka.
[…]
Wprowadzenie
Polska jest członkiem Unii Europejskiej od 2004 r., jednak faktyczny proces jej integracji z Unią rozpoczął się 10 lat wcześniej, w 1994 r., kiedy to złożony został wniosek o członkostwo. Od początku też eksponowaniu ekonomiczno-politycznych korzyści przystąpienia do Unii Europejskiej towarzyszyła dyskusja o europejskich wartościach. Ten aksjologiczny wymiar Unii ponownie nabiera znaczenia ze względu na pogłębianie się kryzysu politycznego w samej Unii oraz w jej krajach członkowskich. W rozwiązywaniu tego kryzysu dużą rolę będą odgrywać europejskie wartości, obejmujące zarówno ogólny stosunek do Unii Europejskiej, jak i akceptację poszczególnych normatywnych założeń leżą-cych u podstaw europejskiej integracji oraz postrzeganie polskiej sytuacji w relacji do Europy.
Postawy wobec Unii Europejskiej
W świetle wyników długoletnich badań opinii publicznej sformułować można wniosek o zdecydowanej proeuropejskości Polaków. Od momentu wejścia Polski do UE w 2004 r. badania społeczne pokazują stale bardzo wysoki odsetek zwolenników naszego członkostwa w Unii, oscylujący wokół 85% (Wykres 1). Analiza trendów pokazuje jednocześnie, że na proeuropejskie postawy Polaków pewien wpływ wywierać mogło zarówno nasilenie wątków antyunijnych w polskim dyskursie politycznym (np. poprzedzające akcesję lata 1998-2004), jak i negatywne wydarzenia ekonomiczne w obszarze samej UE (cypryjski kryzys euro w roku 2013). Nawet jednak w tych przypadkach odsetek zwolenników przynależności Polski do UE nie spadał poniżej 50%.
Foto: www.lidzbark.pl
Portal na:Temat zamieścił dziś wywiad, jaki Anna Dryjańska – socjolożka, publicystka, felietonistka Dziennika Opinii – przeprowadziła z Agnieszką Czeredrecką, którą przedstawiono tam jako byłą wychowawczynię w żłobku i przedszkolu, a która jest powszechniej znaną z zaangażowania w Ogólnopolski Strajk Kobiet. Oto fragmenty zapisu tej rozmowy, który nosi tytuł „Absurdalne i niebezpieczne”. Była wychowawczyni ocenia punkt po punkcie pomysły rządu ws. żłobków”, oraz link do jego pełnej wersji:
Anna Dryjańska: Jeśli w placówce pojawi się koronawirus, to wkrótce wszyscy będą zakażeni: dzieci, kadra, inni pracownicy – Pomysł rządu PiS, by otworzyć żłobki i przedszkola tuż po majówce jest…
Agnieszka Czerederecka: – Niebezpieczny. Gdy dowiedziałam się, co planują politycy, włosy stanęły mi dęba na głowie. Pomyślałam o moich koleżankach, które nadal pracują jako wychowawczynie w żłobkach i przedszkolach. Bardzo mi ich żal. Zaraz będą miały takie piekło, jakie obecnie panuje w domach pomocy społecznej. A razem z nimi ich bliscy.
A.D. – Dlaczego? Przecież koronawirus nie jest zagrożeniem dla dzieci.
A.Cz. – Ale to nie znaczy, że dzieci nie zakażają siebie i innych. To, że są zwykle bezobjawowymi nosicielami, to już inna sprawa. Koronawirus jest za to groźny dla wychowawczyń z obniżoną odpornością, w tym tych nauczycielek, które zbliżają się do wieku emerytalnego.
Foto: www.pm17lodz.dot.pl
Przedszkole Miejskie Nr 17 w Łodzi
Wczoraj (29 kwietnia) na stronie ZG ZNP zamieszczono informację, zatytułowaną „Pytamy premiera o bezpieczeństwo w przedszkolach”:
Dzisiaj premier ogłosił, że od 6 maja będzie możliwość otwarcia żłobków i przedszkoli. Decyzję o otwarciu podejmą organy założycielskie.
Mamy wiele ważnych pytań do premiera związanych z bezpieczeństwem: 1 500 000 przedszkolaków, 100 000 nauczycieli wychowania przedszkolnego, 22 000 placówek wychowania przedszkolnego i ich pracowników.
Co rząd zamierza zrobić, aby w żłobkach i przedszkolach nie doszło do masowej liczby zakażeń, jak ma to obecnie miejsce w Domach Pomocy Społecznej?
Jak rząd zamierza zapewnić bezpieczeństwo pracownikom 22 tysięcy placówek wychowania przedszkolnego oraz żłobków?
W jakie środki ochrony zostaną wyposażone żłobki i przedszkola?
Jakie środki ochrony osobistej otrzymają pracownicy tych placówek?
Jakie zasady bezpieczeństwa zostaną wprowadzone, by zachować w tych placówkach obowiązujące standardy np. dotyczące zachowania 2-metrowej odległości od innych?
Jak w żłobkach i przedszkolach zorganizować przestrzeganie zasad sanitarnych, które obowiązują w miejscach gromadzenia ludzi (dezynfekcja i utrzymanie odpowiedniego dystansu)?
Jak w żłobkach i przedszkolach stosować obowiązkowe zasłanianie nosa i ust?
Jakie zasady będą dotyczyły zbiorowego żywienia?
Czy pracownicy żłobków i przedszkoli będą mieli zapewniony dostęp do szybkich testów?
Źródło: www.znp.edu.pl
Foto: www.kongrespolonistyczny.pl
Izabella Bartol
Na portalu Superbelfrzy PR zamieszczono we wtorek 28 kwietnia, artykuł nauczycielki j. poilskiego w pilskich szkołach, a także doradcy metodycznego w pilskim CDN – Izabelli Bartol, zatytrułowany „W ferworze edukacyjnych przemyśleń. Zdalne zadawanie czy zdalne nauczanie? Oto jest pytanie…” Ponizej zamieszczamy jego fragmenty i link do pełnej wersji tego tekstu:
Jak żyć?
Połowa marca zmieniła nasze życie diametralne – to edukacyjne również. Nagle my – nauczyciele – musieliśmy przeorganizować nauczanie stacjonarne na zdalne, którego tak do końca nikt nie sprecyzował. Nauczać zdalnie, czyli jak? Przesyłać uczniom materiały? Prosić, by odsyłali nam wypełnione zadania w postaci zdjęcia na maila? Spotykać się na lekcjach online? Jeśli tak, to gdzie? Te i inne pytania zaczęłam sobie zadawać już na początku nauczania zdalnego, kiedy zostałam w domu z 14-letnim synem i 4-letnią córką. „Będzie się działo!”, myślałam każdego dnia, a wezwanie „Ło matko!” towarzyszyło mi za każdym razem, kiedy otwierałam oczy (i usta również) ze zdumienia, słysząc kolejne doniesienia ministra edukacji o tym, w jak fantastyczny sposób polska szkoła radzi sobie z edukacją w tym trudnym okresie. Nie radziła sobie w ogóle.Zaczęli sobie radzić dyrektorzy i nauczyciele, którzy szukali racjonalnych i optymalnych sposobów na organizowanie uczniom nauki zdalnej. Coraz częściach dyskutowano na forach edukacyjnych, gdzie wielu nauczycieli szukało rozwiązań, inspiracji, wsparcia i pomysłu, jak zrobić, by było dobrze, kiedy dobrze nie jest.
„Przeczytaj, zrób, odeślij” – jestem na NIE
Wielu nauczycieli i rodziców często alarmowało, że niektórzy edukatorzy postrzegają zdalne nauczanie jako zdalne zadawanie. Przeczytaj, zrób, odeślij. Pojawiły się też lekcje z dołączaniem filmików, dzięki którym uczniom miało być rzekomo łatwiej przyswoić nowe treści. Czy to wystarczy? Czy nauczyciel, który wysłał zadania, naprawdę uważa, że wszystko jest w porządku? A co z tym, co w edukacji jest najważniejsze? Z relacjami? Z rozmową? Z dopytaniem, czy aby na pewno ten sposób przygotowania materiałów i przekazania uczniom treści jest dla nich jasny, zrozumiały, czytelny? Czy takie „odhaczenie” wysłanych do zrobienia zadań naprawdę jest zdalną edukacją? Dla mnie nie. I choć w szkole ponadpodstawowej, w której pracuję, bardzo szybko wprowadzono regularne lekcje na Microsoft Teams, to zastanawiałam się, jak pracować w podstawówce, kiedy początkowo dostępu do tej platformy nie mieliśmy.[…]
Co z tymi, których nie ma?
Foto: www.emka.news
Urząd Miasta Łodzi poinformował dziś na swej stronie: „Rozpoczyna się rekrutacja do miejskich przedszkoli i szkół podstawowych”. Oto obszerne fragmenty tego komunikatu:
W poniedziałek 4 maja rozpoczyna się rekrutacja do miejskich przedszkoli. Z uwagi na epidemię koronawirusa tegoroczny nabór odbywa się wyłącznie drogą elektroniczną.
W naborze biorą udział dzieci urodzone w latach 2014 – 2017, o przyjęciu dziecka do wybranej placówki decyduje liczba punktów przyznawana w oparciu o kryteria ustawowe tj. wielodzietność rodziny kandydata, niepełnosprawność kandydata lub rodzica/rodziców, niepełnosprawność rodzeństwa, niepełna www.emka.news rodzina (wychowywanie tylko przez jedno z rodziców) oraz wychowywania kandydata w rodzinie zastępczej.
4 maja o godz. 8:00 uruchomiona zostanie strona internetowa, na której będzie zamieszczony informator o miejskich przedszkolach, wniosek do wypełnienia wraz z instrukcją jak należy go wypełnić. Jak co roku rodzice mogą składać wnioski do 3 wybranych przedszkoli uszeregowanych według preferencji.
Tegoroczna rekrutacja trwa do 15 maja do godz. 15:00. […] 27 maja o godz. 15:00 przedszkolne komisje rekrutacyjne będą publikować informacje o zakwalifikowaniu lub nie. […]
x x x
Także 4 maja rozpoczyna się rekrutacja do klas I szkół podstawowych, również z uwagi na epidemię – odbywa się elektronicznie.
Foto: screen z pliku na www.youtube.com
Dr Łukasz Srokowski – screen z nagrania rozmowy z 13 lipca 2018 roku (Racjonalista.tv) „Jaka powinna być współczesna szkoła?”
Anna i Robert Sowińscy promują dziś na stronie Plandaltonski.pl najnowszy podcast zatytułowany „Przyszłość edukacji zaczyna się dzisiaj”. Jest to rozmowa z dr Łukaszem Srokowskim – twórcą m.in. Autorskiej Szkoły Podstawowej NAVIGO, Oto jak został tam zaprezentowany ich rozmówca:
Poznajemy podczas naszych spotkań różne wizje szkoły przyszłości, czasem możemy gościć twórców takich szkół. Niedzielnym rozmówcą był dr Łukasz Srokowski, założyciel grupy edukacyjnej NAVIGO, w skład której wchodzą NAVIGO – Centrum Innowacyjnej Edukacji oraz NAVIGO – Autorska Szkoła Podstawowa. Specjalizuje się w wykorzystywaniu narzędzi cyfrowych w edukacji oraz w tematyce wzmacniania skuteczności edukacji.
Jest wykładowcą na studiach MBA na uczelniach w Polsce i za granicą, w latach 2010-2013 prodziekan Wydziału Menedżersko-Ekonomicznego WSH we Wrocławiu. Autor książki „Zmienić myślenie o firmie: zarządzanie kulturą organizacyjną w Polsce”.W latach 2003-2012 związany z międzynarodowym programem edukacyjnym Odyseja Umysłu, w okresie 2009-2010 pełnił funkcję prezesa fundacji Odyssey of the Mind Polska, koordynując rozwój programu w całym kraju.
„Przyszłość edukacji zaczyna się dzisiaj” – rozmowa z dr Łukaszem Srokowskim – jako podcast (64’13”) – TUTAJ
Źródło:www.plandaltonski.pl
„Przyszłość edukacji zaczyna się dzisiaj” – rozmowa z dr Łukaszem Srokowskim – w wersji nagrania wideo – TUTAJ
Katarzyna Przyborska – redaktorka strony KrytykaPolityczna.pl – przeprowadziła, już po dniu w którym minister Piontkowski poinformował o najnowszych decyzjach, dotyczących zawieszenia zajęć w szkołach oraz terminów egzaminów, wywiad z prezesem ZG ZNP Sławomirem Broniarzem. Oto fragmenty zapisu tej rozmowy:
Foto: Sławomir Kamiński /Agencja Gazeta [www.natemat.pl]
Sławomir Broniarz
Katarzyna Przyborska: – Minister Piontkowski poinformował, że zawieszenie szkół zostało przedłużone o miesiąc, czyli do 24 maja. Decyzja została ogłoszona dosłownie w ostatniej chwili, bo według poprzedniej decyzji uczniowie mieli wrócić do szkół 26 kwietnia, czyli w poniedziałek. W czerwcu odbędą się egzaminy ósmoklasistów i matury. Ale, jak powiedział minprzprowadziła ister, wiele zależy od sytuacji epidemicznej, czyli wszystko może się jeszcze zmienić. Ministra adwiga Emilewicz mówi, że uczniowie nie wrócą do szkół przed wakacjami, ale jednocześnie słych ać, że trzeba ożywić gospodarkę, otworzyć przedszkola. Chaos.
Sławomir Broniarz: – Powrót do zajęć w szkołach oznaczałby wystawienie na ryzyko uczniów, nauczycieli i rodziców. Tak samo jak powrót do edukacji wczesnoszkolnej. Imperatywy zdrowia i bezpieczeństwa są dominujące, głos decydujący powinien należeć do ministra Szumowskiego. Nie mam jednak wątpliwości, że takie kapanie decyzjami jest nie tylko irytujące, ale także wprowadza daleko idący niepokój w głowach i sercach uczniów, rodziców i nauczycieli.
Nie chcę być tutaj osobą, która usprawiedliwia ministra Piontkowskiego, ale myślę, że to nie on podejmuje decyzje.
K.P. –Tylko jak w tych warunkach budować jakąś spójną strategię nauczania? Z doświadczenia innych krajów wiemy, jak przebiega pandemia. Czy nie łatwiej byłoby organizować pracę, mając perspektywę np. trzech miesięcy, a nie − po raz kolejny − paru tygodni?
Foto: Maciej Andrzejewski [www.kronika.uni.lodz.pl]
Profesor Antoni Różalski – rektor Uniwersytetu Łódzkiego – dokonuje symbolicznej immatrykulacji studentek I roku. 2 października 2017 r.
W „Dzienniku Łódzkim” można dzisiaj przeczytać artykuł, zatytułowany „Uniwersytet Łódzki rozstrzygnie rekrutację na studia we wrześniu”. Oto jego fragment:
[…] W poniedziałek (27 kwietnia) późnym popołudniem Paweł Śpiechowicz, rzecznik Uniwersytetu Łódzkiego, poinformował, że senat tej uczelni (na pierwszym w swojej historii posiedzeniu zdalnym) podjął uchwałę w sprawie nowego harmonogramu naboru.
Kandydaci na studia stacjonarne UŁ mogą zapisywać się na wybrane kierunki od 1 czerwca do 3 września. Dostaną oni termin na zamieszczanie, w systemie elektronicznej rekrutacji, wyników z matur – które decydują o sukcesie w naborze – do 7 września.
Trzy dni później uczelnia ogłosi listy zakwalifikowanych. W dniach 11-15 września będą mogli oni donosić dokumenty potwierdzające podjęcie studiów. Ci, którzy tego nie zrobią, zwolnią część miejsc dla pierwotnie niezakwalifikowanych i 24 września UŁ ogłosi ostateczne listy przyjętych.
Jeśli w tym roku absolwent ogólniaka lub technikum „obleje” maturę w pierwszym terminie, do poprawki będzie mógł przystąpić 8 września i pozna wynik drugiego terminu egzaminu dojrzałości dopiero 30 września. Czy to oznacza, że poprawkowicz nie będzie mógł już skorzystać z oferty UŁ? –Nie wykluczamy dodatkowych terminów. Będziemy starali się iść na rękę kandydatom – mówi Paweł Śpiechowicz.[…]
Cały artykuł „Uniwersytet Łódzki rozstrzygnie rekrutację na studia we wrześniu” – TUTAJ
Źródło: www.dzienniklodzki.pl
Portal PRAWO.PL zamieścił dziś artykuł, zatytułowany „Maseczka na egzaminie? MEN przygotuje wytyczne”, z którego możemy dowiedzieć się o zamiarach MEN co do procedur, według jakich miałyby odbyć się zapowiedziane na czerwiec egzaminy. Oto fragmenty tej publikacji:
Foto: www.radio90.pl
Raczej „na hali” niż w szkole
[…] Minister Dariusz Piontkowski poinformował, że jego resort wyda wytyczne dotyczące zasad przeprowadzania egzaminów. Nie jest jeszcze przesądzone, jak będą wyglądać – nie wiadomo, czy uczniowie będą musieli pisać egzamin w maseczkach, ale resort nie wykluczył takiej opcji.
Szczegółów na razie nie ma
Egzamin ósmoklasisty w szkołach dla dzieci i młodzieży oraz w szkołach dla dorosłych, w których nauka kończy się w semestrze wiosennym potrwa od 16 do 18 czerwca. […] Samych wytycznych, jak miałoby to wyglądać, jeszcze nie ma, bo – jak stwierdza Dariusz Piontkowski – jest na to jeszcze za wcześnie. W opracowaniu wytycznych pomoże resort zdrowia, będą znane bliżej terminu egzaminów. – Najtrudniejszy będzie ten moment, w którym uczniowie będą przychodzili na egzaminy do szkoły i wtedy nie mogą się tłoczyć przed wejściem do sali gimnastycznej czy lekcyjnej, trzeba będzie więc prawdopodobnie poprosić uczniów, aby znacznie wcześniej przyszli na egzamin i zachowali te odległości dwóch metrów od siebie. Wtedy powinni też nosić maseczki – mówił szef MEN w wywiadzie dla WP. […]
Raczej na hali niż w szkole
– Bezpieczne przeprowadzenie egzaminów nie będzie łatwe, nie wiem, czy rząd bierze to pod uwagę, bo wszystkie decyzje poznajemy bardzo późno, do piątku nie wiedzieliśmy choćby, czy uczniowie w poniedziałek pójdą do szkoły, bo MEN zwlekał z ogłoszeniem dotyczącym kontynuowania zdalnego nauczania – mówi Prawo.pl Marek Pleśniar, dyrektor biura Ogólnopolskiego Stowarzyszenia Kadry Kierowniczej Oświaty. – Uważam, że w obecnej sytuacji należałoby zrezygnować z egzaminu ósmoklasisty i ograniczyć się jedynie do przeprowadzenia matury. Jeżeli chodzi o zabezpieczenia, to myślę, że powinno wykorzystać się hale, na których odbywają się targi, np. Expo. Dzięki temu bez większego problemu dałoby się zapewnić odstęp pomiędzy piszącymi. Nie słyszymy też na razie nic o środkach ochrony osobistej dla nauczyciel, a przecież powinny one zostać zapewnione osobom, które zasiadają w zespołach egzaminacyjnych, podobnie zresztą jak testy, choć wątpię, żeby tak było, skoro brakuje ich nawet dla medyków – dodaje. […]
Cały artykuł „Maseczka na egzaminie? MEN przygotuje wytyczne” – TUTAJ
Źródło: www.prawo.pl/oswiata/