Źródło: www.twitter.com/KLubnauer/
Oto jak przygotowała się pani kurator Nowak na kontrolę poselską w sprawie skarg na demoralizującą działalność, prowadzoną w szkołach przez niektóre organizacje pozarządowe.
Wczoraj (14 lutego 2022r.) „Portal Samorządowy” zamieścił tekst, zatytułowany „Cztery, pięć skarg na dzialanie organizacji w małopolskich szkołach”. Oto jego fragmenty:
[…] Parlamentarzyści 4 lutego wszczęli kontrolę w małopolskim kuratorium w związku z planowaną nowelizacją Prawa oświatowego – jeśli zmiany wejdą w życie, to kurator, a nie dyrekcja szkoły, będzie decydował o tym, jakie organizacje pozarządowe będą mogły prowadzić zajęcia w szkołach.
W poniedziałek po południu posłowie zorganizowali konferencję prasową, na której przedstawili wyniki kontroli. Wcześniej, tego samego dnia, na własną konferencję prasową zaprosiła dziennikarzy małopolska kurator oświaty Barbara Nowak – tematem spotkania było lex Czarnek. W poniedziałek odrębną kontrolę w małopolskim kuratorium rozpoczęli też posłowie Lewicy – także celem sprawdzenia, ile małopolska kurator otrzymała skarg od rodziców w związku z bezprawnym działaniem organizacji pozarządowych w szkołach. […]
„To małopolskie kuratorium było inspiracją do kontroli. Kurator Barbara Nowak w jednym z wywiadów powiedziała, że ok. 400 skarg zostało przesłanych od rodziców na działanie bezprawne organizacji pozarządowych w szkołach. Jak się okazało, wyczytała to w raporcie Ordo Iuris i fundacji Rodzice chronią dzieci. Nie przeprowadziła kontroli, nie sprawdziła, czy te dane są prawdziwe (…). Powiedziała, że wierzy Ordo Iuris” – mówiła Krystyna Szumilas.
Jak poinformowała, kontrola posłów wykazała, w ostatnich sześciu latach realnie cztery, pięć skarg wpłynęło do małopolskiego kuratorium w związku z działaniem organizacji pozarządowych w szkołach. […]
Małopolska kurator Barbara Nowak udostępniła parlamentarzystom dokumenty zawarte w licznych pudełkach. Dziennikarzom przekazała, że do kuratorium wpłynęło ok. 50 tys. głosów (e-maili, pocztą tradycyjną, telefonicznie) protestu przeciwko wchodzeniu do szkół osób i organizacji bez wcześniejszej zgody rodziców. 32 tys. spośród tych sygnałów to e-maile przysłane w latach 2019-2021. Większość z nich jest anonimowa i bez innych danych, które pozwoliłby zaliczyć je oficjalnie jako skargi.
Cały tekst „Cztery, pięć skarg na działanie organizacji w małopolskich szkołach” – TUTAJ
Źródło: www.portalsamorzadowy.pl
Dzisiaj (15 lutego 2022r.) o 18.00, będzie można – zdalnie – uczestniczyć w spotkaniu z Autorem książki „Opowieści o tym, co w życiu ważne”, czyli z dr Markiem Michalakiem. Autora nie musimy naszym Czytelniczkom i Czytelnikom przedstawiać, natomiast informujemy, że w książce tej znajdziecie 19 scenek z życia codziennego dwójki dzieci: Miłosza i Julki, w którzy „nie tylko opowiadają o mamie, tacie, babci, o nauczycielach, sąsiedzie-muzyku, o trenerze, o Kawalerach Orderu Uśmiechu, o Irenie Sendlerowej, Henryce Krzywonos . Przede wszystkim zadziwiają się tym światem, stawiają pytanie co to znaczy, snują refleksję jaka nauka płynie z tych codziennych i niecodziennych zdarzeń, czego one uczą, co pokazują.” (Cytat z recenzji prof. dr hab. Barbary Smolińskiej-Theiss)
Spotkanie poprowadzi Katarzyna Stoparczyk, o której aktualnych zainteresowaniach można dowiedzieć się z jej fejsbukowego profilu – TUTAJ
Transmisję tego spotkania będzie można oglądać – TUTAJ
Rys. Danuta Sterna
W sobotę 12 lutego 2022 roku Danuta Sterna zamieściła na swoim blogu, inspirowany publikacją dr Chase Nordengren’a, krótki ale treściwy tekst, zatytułowany:
Ustalanie celów i kryteriów razem z uczniami
Wyznaczanie celów lekcji istotnie wzmacniania uczenia się i motywację uczniów. Wpływa na efektywność nauczania, a obecnie staje się niezbędną praktyką szkolną.
Badania edukacyjne, między innymi metabadania Johna Hattiego i badania Roberta J. Marzano, pokazują, że praktyka wyznaczania celów ma znaczący wpływ na wyniki osiągane przez uczniów. Świadomość celów uczenia się pomaga uczniom rozwijać ich zainteresowanie nauką i zmienia samoocenę uczniowską, gdyż pokazuje związek między uczeniem się, a osiąganymi wynikami. Znajomość celów uczenia się (I strategia oceniania kształtującego) wpływa na samodzielność i odpowiedzialność uczniów, czyli buduje V strategie oceniania kształtującego: Wspomaganie uczniów, by stali się autorami procesu swojego uczenia się.
Jeszcze lepsze efekty przynosi ustalanie celów razem z uczniami i wykorzystywanie do tego zainteresowań uczniów. Wystarczy dowiedzieć się od uczniów, co ich interesuje w danym temacie, co już na ten temat wiedzą, jakie mają pytania związane z tematem.
Najlepiej wyjaśnić to na przykładzie. Uczeń klasy pierwszej kocha i interesuje się żabami. Mówi o nich na każdej lekcji, ale gdy nauczyciel zaczyna temat płazów, to uczeń zaczyna się nudzić, bo już wiele wie na ich temat.
Nauczyciel może ustalić z uczniem, czego jeszcze chce się dowiedzieć o żabach i wspólnie ustalić cel uczenia się i kryteria sukcesu – czyli po czym poznamy, że cel zostanie osiągnięty. Może też wykorzystać dotychczasową wiedzę ucznia, aby przekazał pozostałym uczniom, co już wie na dany temat. Następnie nauczyciel może zaproponować uczniowi osiąganie wyznaczonego celu poprzez przeczytanie książek lub artykułów o płazach i w ten sposób dodatkowo zachęcić ucznia do czytania.
Zauważmy, że cel lekcji może być wspólny dla całej klasy, ale kryteria sukcesu mogą się różnić w zależności od tego, jak głęboko uczeń jest zainteresowany tematem.
Dzięki ustaleniu celów i kryteriów sukcesu razem z uczniami, dajemy im poczucie samosterowności i możliwości wyboru, co pomaga we wzięciu odpowiedzialności za naukę.
Inspiracja artykułem Chase Nordengren
Komentarz redakcji:
Naszym zdaniem koleżanka Wiesia Mitulska robi to ze swoimi uczniami na co dzień. I zapewne wiele innych osób, o których nie wiemy… Ale – zapewne – zawsze dzieje się to w szkole podstawowej, najczęściej w klasach edukacji zintegrowanej. Zastanawiamy się, czy jest to możliwe w licach i technikach, zwłaszcza w klasach maturalnych… [WK]
Tradycyjnie – dla tych, którzy z jakichkolwiek powodów nie oglądali wczorajszego spotkania Anny i Roberta Sowińskich z Oktawią Gorzeńską – zamieszczamy dziś ten materiał.
Oto jak 10 lutego na fanpage „Plan Daltoński” zapowiadano to wczorajsze spotkanie:
Ci z Was, którzy znają Oktawię Gorzeńską wiedzą, że słowo „zmiana” mogłoby być jej drugim imieniem. Dla tych, którzy nie mieli jeszcze okazji jej poznać, przygotowaliśmy spotkanie z nauczycielką, która proces zmiany przechodziła pracując w szkole a potem ją prowadząc. A teraz, po kolejnej zmianie życiowej, nadal będąc nauczycielką czy zmiana jest jej bliższa czy dalsza? Czy mówi o sobie: byłam nauczycielką? A może nauczycielką zostaje się na całe życie?
Oktawia Gorzeńska – autorka książki “Projekt zmiana – od frustracji do satysfakcji z pracy w szkole – warsztatownik”. Absolwentka Leadership Academy for Poland. Wieloletnia dyrektorka publicznych szkół – Gimnazjum nr 1 w Gdyni, które zostało wybrane Szkołą z mocą zmieniania świata przez Fundację Ashoka, 17 LO w Gdyni, które było tworzone od podstaw jako szkoła w chmurze, oraz ZSO 8 w Gdyni, które było budowane jako jedyna w tej części Europy Microsoft Flagship School. Obecnie prowadzi Akademię Przywództwa Edukacyjnego, wspierając dyrektorki i dyrektorów szkół, liderki i liderów zmiany, nauczycielki i nauczycieli, a także różne instytucje działające na rzecz edukacji, szczególnie w obszarach liderstwa, innowacji, zmiany i transformacji cyfrowej. Współinicjatorka EDULAB OEES. Współtwórczyni podcastów #projektzmiana – o edukacji inaczej
Plik z nagraniem spotkania pt. „MÓJ OSOBISTY PROJEKT ZMIANA” – TUTAJ
Źródło: www.facebook.com/PlanDaltonski
Foto: www.google.com
Siedziba VI Liceum Ogólnokształcącego im. J. Lelewela w Łodzi
W dzisiejszym (14 lutego 2022r.) regionalnym dodatku „Gazeta Wyborcza ŁÓDŹ” (wersja elektroniczna) zamieszczono zapis rozmowy, jaki z Małgorzatą Caban – dyrektorką VI Liceum Ogólnokształcącego im. Joachima Lelewela w Łodzi przeprowadziła red. Sandra Kmieciak. Już tytuł jakim ten tekst opatrzono: „Efekt „lex Czarnek”: „gdyby w szkole doszło do samobójstwa, dyrektor nie pomoże uczniom” informuje co było motywem przewodnim tej rozmowy. Oto fragmenty tego wywiadu:
Sandra Kmieciak: Ma pani nadzieję, że prezydent zawetuje „lex Czarnek” i będziemy mogli zapomnieć o tym, że pojawiła się taka propozycja nowelizacji prawa oświatowego?
Małgorzata Caban: Liczę na mądrość pana prezydenta.
-Czuje pani, że traci kontrolę nad szkołą? Jej charakterem, tym, co się w niej dzieje?
–Obawiam się, że wielu dyrektorów ma poczucie, że próbuje się ich sprowadzić do roli administratorów szkoły, którzy nie będą mieli wpływu na kształtowanie tego, co się dzieje w ich placówce. Każda szkoła ma swoją specyfikę, powinna być ukierunkowana na zdobywanie określonej wiedzy, umiejętności kreowania siebie, swojej przestrzeni i poglądów. Dyrektor powinien zadbać o to, aby szkoła sprostała oczekiwaniom i potrzebom młodych ludzi. W mojej szkole nauczyciele są kompetentni, przekazują wiedzę merytorycznie, opierając się na przyjętych programach nauczania, są mądrzy i rzetelni, nie widzę potrzeby sprawowania dodatkowej kontroli. […]
-Boi się pani sytuacji, gdy w szkole wydarzy się coś złego, np. dojdzie do aktów przemocy, samobójstwa, a pani nie będzie mogła szybko zareagować i dopuścić do pracy z uczniami wyspecjalizowanych psychologów z zewnątrz? Bo zgodnie z prawem będzie pani musiała dwa miesiące wcześniej poprosić o zgodę kuratora.
–To może być ogromny problem. Ze zdrowiem psychicznym uczniów jest coraz gorzej. Młodzi ludzie bardzo źle znieśli poprzednie zamknięcie, obecne przerwy w nauczaniu stacjonarnym, brak kontaktu z rówieśnikami. Dostać się do poradni psychologicznej jest bardzo trudno, obłożenie jest ogromne, na wizyty trzeba długo czekać. Zatrudniam w szkole pedagoga, ale zdaję sobie sprawę, że jego możliwości w zestawieniu ze skalą potrzeb są niewielkie. W sytuacjach kryzysowych niezbędna jest szybka pomoc specjalistów z zewnątrz. Nie wiem, jak będę sobie z tym radziła.
Wczoraj wieczorem (13 lutego 2022 r.) liczne media (np. TV Republika) podały taką wiadomość:
Minister Czarnek z tytułem „Człowieka Roku”
Minister edukacji i nauki Przemysław Czarnek został wybrany na Człowieka Roku Klubów „Gazety Polskiej” – poinformowano w niedzielę
–W tym roku przyznaliśmy nagrodę politykowi, który jest autorytetem, gwarantem tego, że sprawy szkolnictwa w Polsce idą w dobrym kierunku„ – czytamy na stronie internetowej Klubów „Gazety Polskiej”. Jak podano „taki jest werdykt zdecydowanej większości naszych klubowiczów”.
Coroczna nagroda Człowieka Roku Klubów „Gazety Polskiej” to nagroda przyznawana przez członków prawie 500 klubów, czytelników i sympatyków Strefy Wolnego Słowa.
– Ogromnie Państwu dziękuję. To dla mnie wielki zaszczyt – napisał szef MEiN na Twitterze
Źródło: www.tvrepublika.pl
19 stycznia 2022 roku zamieściliśmy kolejną część Poradnik Wiesławy Mitulskiej – m.in. z uczniami o autorefleksji i autodiagnozie. Dziś kontynuujemy tę serię:
1 lutego
Kiedy mocno wieje wiatr, to znaczy, że… czas na projekt .
Silny wiatr, który wiał przez ostatnie dni, nie tylko poprzewracał drzewa i zrywał dachy, wywołał również pozytywny efekt, jakim było zainteresowanie dzieci zjawiskami pogodowymi.
Zainteresowanie jest kluczem do motywacji, dlatego nie mogłam zmarnować szansy, którą zaoferowała nam natura – rozpoczęliśmy mini projekt „Wiatr”.
Każdy z nas miał w pamięci jeszcze świeże obrazy i przeżycia związane z wiatrem, dlatego rozmowa z dziećmi o kierunkach, w których powinniśmy rozwijać nasz projekt poszła w tempie ekspresowym. Od początku wiedziałam, że projekt o wietrze powinien mieć charakter badawczy. Pytania projektowe sformułowane przez dzieci pokazały mi, że one chcą odkrywać i badać.
Co to jest wiatr? Skąd się bierze wiatr? To tylko niektóre z dziecięcych pytań.
Obejrzeliśmy kilka filmików popularnonaukowych. Robiliśmy eksperymenty, które pomogły dzieciom zrozumieć pojęcie ciśnienia i mechanizm powstawania wiatru. Takie eksperymenty są bardzo proste: dmuchanie pomiędzy dwie kartki, pompowanie balonu i wypuszczanie z niego powietrza, ściskanie powietrza w strzykawce i wreszcie utrzymywanie piłeczki pingpongowej w strumieniu powietrza z suszarki.
Tworzenie zabawek typu latający wiatraczek i latawiec było przyjemnością, ale również okazją do refleksji, że powietrze, choć niewidzialne, to łatwo znaleźć dowody na jego istnienie.
Dzięki temu, że dzieci tworzą samodzielne karty pracy, ja mam wgląd w to, jak się uczą. Wiem, czy zrozumiały, czy nauczyły się czegoś nowego.
Przez dwa dni prowadziła nas dziecięca ciekawość. Jeszcze jeden dzień poświęcimy na mini projekt o wietrze, bo pytania się nie wyczerpały. Przy okazji pojawiają się nowe, a ja już wiem, czym zajmiemy się dalej.
7 lutego
Od wiatru do klimatu
Mini projekt na temat wiatru nie przeszedł w trzeciej klasie bez echa. Rozmawialiśmy wtedy o klimacie, więc naturalnie przeszliśmy do zmian klimatycznych i wpływu człowieka na te zmiany.
Zaczynamy nowy projekt „Mistrzowie Klimatu”, bo wspólnie możemy zrobić coś dobrego dla Ziemi. Tu dzieci nie miały żadnych wątpliwości.
Zanim zaczęliśmy planować projekt, poszperaliśmy trochę w poszukiwaniu danych, policzyliśmy dzięki nim zużycie wody, porozmawialiśmy o tym, co dzieci już wiedzą i zrobiliśmy notatki.
Wspólnie planujemy projekt, który będzie trwał pewnie do końca roku szkolnego, bo sporo działań przed nami. Adresujemy go do siebie, naszych rodzin i innych uczniów szkoły.
Dzieci już wiedzą, jakie kolejne kroki musimy zrobić.
Dziś nazwaliśmy problem, z którym będziemy się mierzyć. Trzymajcie za nas kciuki, bo małymi krokami, chcemy przyczynić się do poprawy klimatu. Dzieci uwierzyły, że mają wpływ.
Zaczynamy od śniadaniówek wielokrotnego użytku i bidonów.
Materiały, z których korzystamy:
>Cartoon Network i WWF oraz materiały CEO – program Mistrzowie Klimatu,
>dwumiesięcznik Kosmos dla dziewczynek nr 15/2020
9 lutego
Mistrzowie Klimatu i copywriter.
Nie! Nie będzie to felieton o tym co w minionym tygodniu działo się na Wiejskiej – mam na myśli wszystko co odnosi się do edukacji, szkół i nauczycieli. Przecież wszyscy którzy to czytają wiedzą to samo co ja, a może nawet więcej. A moje refleksje i ewentualne komentarze także nikogo by nie zaskoczyły – co o tym sądzę wiecie od dawna, także z niektórych tytułów zamieszczanych materiałów tych wydarzeń dotyczących.
Postanowiłem także nie pisać o wynikach poselskiej kontroli w kolejnym kuratorium – tym razem na Podlasiu – województwie mającym (na podstawie wyników kilku ostatnich wyborów) opinię jednego z pisowskich mateczników. Bo jak mógłbym skomentować informację o tym, że i tam nie potwierdzono istnienia żadnej skargi rodziców na demoralizujące ich dzieci zajęcia eNGiOsów? Tak samo, jak czytający te felietony…
To o czym dzisiaj będzie?
Zdecydowałem, że za punkt wyjścia przyjmę mój komentarz, jaki w miniona środę posłałem na adres „Akademickiego Zacisza” – po wysłuchaniu opowieści o pracy trzech niesamowitych – jak je określiłem – nauczycielek, uczestniczek owego spotkania. A były to:
Edyta Borowicz-Czuchryta – nauczycielka języka angielskiego w Szkole Podstawowej w Szczekarkowie
Izabela Maciejewska – dyrektorka Zespołu Szkół nr 33 – szkół szpitalnych w Bydgoszczy
Iwona Pietrzak-Płachta – bibliotekarka w Zespole Szkolno-Przedszkolnym w Pliszczynie
A napisałem takie słowa:
„A ja mam, po wysłuchaniu tej rozmowy, jedną refleksję: Na te Koleżanki, i na to co One robią, nie ma (i nie będzie miał) wpływu pan Czarnek i jego prawo.”
Skąd takie twierdzenie? Nabrałem tego przekonania nie tylko po wysłuchaniu opowieści o tym co one robią, dzień po dniu, w swoich placówkach, jak bardzo są zaangażowane, jak niesamowite pomysły wcielają w życie, ale także patrząc na ich gesty, mimikę… „Mowa ciała” nie kłamie – czasami mówi więcej niż słowa. Jestem przekonany, że nie ma takiej siły, nawet minister Czarnek, jego pomysły legislacyjne i jego namiestnicy na urzędach kuratorów oświaty, która byłaby w stanie powstrzymać je w tym co i jak robią w ich placówkach, dla dobra uczniów, ich rodziców i całych społeczności lokalnych.
Napisałem o społecznościach lokalnych. To ostatnie odnosi się do działań dwu pań. Niechaj mi koleżanka dyrektor szkół szpitalnych – Izabela Maciejewska – wybaczy. Nie mam zamiaru umniejszać wartości pracy jej oraz pracujących pod jej kierunkiem nauczycieli. To co robicie w tej szkole bez budynku, bez klas, często przy łóżkach dzieci w stanie terminalnym, zasługuje nie tylko na podziw, ale przede wszystkim na szacunek i uznanie!
Ale dziś chcę podjąć właśnie ten wątek – roli szkoły w środowisku lokalnym. Zwłaszcza małym środowisku, takim, w jakim działają pozostałe dwie koileżanki: Edyta Borowicz-Czuchryta w Szczekarkowie i Iwona Pietrzak-Płachta w Pliszczynie.
Dzisiaj podzielimy się z Wami naszym najnowszym „odkryciem”. A jest nim – znaleziony na stronie Rzecznika Praw Dziecka (!!!)– raport, zatytułowany „Ogólnopolskie badanie jakości życia dzieci i młodzieży w Polsce”. Został on tam zamieszczony 9 lutego 2022 roku.
Uznaliśmy, ze zasługuje on na upublicznienie – jeśli nie ze względu na jego przedmiot badań i uzyskane wyniki oraz rekomendacje, sformułowane na podstawie tych badań, to choćby jako dowód na super poważne potraktowanie w tych badaniach uczniów w wieku 17-u lat, którzy są w nim nazwani: dziewczęta – kobietami, a chłopcy – mężczyznami.
Nawet pomimo pewnych wątpliwości co do wyboru (także jego trybu) na wykonawcę tych badań akurat firmy Danae sp. z o.o. z Gdańska
Oto jego wybrane fragmenty:
1.CEL BADANIA
Głównym celem badania, zleconego przez Rzecznika Praw Dziecka Mikołaja Pawlaka, jest ocena jakości życia dzieci i młodzieży w Polsce. Badanie wpisuje się w koncepcje teoretyczne związane z dobrostanem dzieci i młodzieży oraz ujęciami konstruktywistycznymi codzienności. Uzyskane wyniki pozwolą na identyfikację poziomu funkcjonowania dzieci w kilku wyróżnionych sferach życia (np. psychiczna, społeczna, rodzinna, wirtualna) oraz rekonstrukcję świata, w którym dzieci funkcjonują na co dzień (rekonstrukcja codzienności). Uzyskane rezultaty pozwolą na wskazanie obszarów problematycznych oraz tych, które stanowią zasób, mocne strony współczesnych dzieci i młodzieży. […]
Niniejszy raport koncentruje się na jednym wymiarze – zdrowiu fizycznym. W ocenie Rady Ekspertów przy Rzeczniku Praw Dziecka jest on jednym z ważniejszych, szczególnie w kontekście zagrożenia pandemicznego i doświadczenia izolacji społecznej.
2.CHARAKTERYSTYKA RESPONDENTÓW
Badaniem objęto łącznie ponad 5800 uczniów z całej Polski, na trzech poziomach edukacyjnych: edukacji wczesnoszkolnej (klasy 2. szkoły podstawowej), szkoły podstawowej (klasy 6.) i szkoły ponadpodstawowej (klasy 2. technika i licea ogólnokształcące). Pomiar przeprowadzono przy użyciu kwestionariusza The KIDSCREEN. Realizacja badania w szkołach miała miejsce w czerwcu 2021 r., pod koniec roku szkolnego podczas pandemii koronawirusa SARS-CoV-2. Badanie wykonała firma Danae sp. z o.o. z Gdańska
KLASY DRUGIE SZKOŁY PODSTAWOWEJ
[…] W badaniu wzięły udział dzieci reprezentujące różne typy gospodarstw domowych. 6 na 10 badanych (63%) zadeklarowało, że wychowuje się w pełnej rodzinie składającej się z matki, ojca oraz ewentualnego rodzeństwa. Rzadziej drugoklasistów wychowują oboje rodziców oraz dziadkowie, bądź jeden z nich – 14%. Około 6% badanych dzieci wychowuje się tylko z matką i ewentualnym rodzeństwemoraz niespełna 3% w rodzinie z obojgiem rodziców, ewentualnym rodzeństwem, dziadkami bądź jednym z nich oraz wujostwem, ewentualnie z jednym z wujostwa.[…] Sytuacja materialna rodzin dzieci z drugich klas szkół podstawowych na ogół jest dobra. Trzy czwarte rodzin (75%) stać na dodatkowe wydatki, a niespełna jedna czwarta jest w stanie zaspokoić tylko bieżące potrzeby (23%).
KLASY SZÓSTE SZKOŁY PODSTAWOWEJ
[…] Najwięcej szóstoklasistów wychowywało się w rodzinie pełnej, składającej się z obu rodziców i ewentualnego rodzeństwa (61%). Rzadziej badani pochodzili z rodziny składającej się z matki, ojca, ewentualnego rodzeństwa oraz dziadków bądź jednego z nich – 14%. Około 8% badanych nastolatków zamieszkiwało tylko z matką, a po 2% badanych zadeklarowało, że wychowuje się w rodzinie z babcią/dziadkiem, zarówno bez ojca, jak i z nim. Pozostałe 13% dzieci zamieszkiwało w innego rodzaju typach gospodarstw domowych. […] Sytuacja materialna rodzin uczniów z 6. klas szkół podstawowych była przez nich oceniana jako dobra – 88% deklarowało, że wystarcza im pieniędzy na bieżące potrzeby i wszelkie wydatki, co dziesiąta rodzina miała środki na zabezpieczenie tylko bieżących potrzeb, a 1% gospodarstw borykał się z problemami finansowymi.[…]
KLASY DRUGIE SZKOŁY PONADPODSTAWOWEJ
W badanej próbie 44% uczniów szkół ponadpodstawowych to uczniowie technikum, a 56% uczęszczało do liceum ogólnokształcącego. Kobiety stanowiły ponad połowę respondentów z tej kategorii wiekowej (55%), przy czym dwie trzecie z nich uczyło się w liceum (66%). Mężczyźni częściej byli uczniami szkół technicznych (60%), do liceum uczęszczała jedna trzecia z nich. Chociaż szkoły ponadpodstawowe zlokalizowane były w miastach, uczniowie pochodzili z różnych typów wielkości miejscowości. Czterech na dziesięciu nastolatków (41%) mieszkało na obszarach wiejskich, 16% zamieszkiwało największe miasta, a co dziesiąty miasto liczące od 100 do 500 tysięcy mieszkańców (10%). […] Sytuacja materialna gospodarstwa była przez młodzież z klas licealnych i w technikach oceniana jako dobra – 88% deklarowało, że wystarcza im pieniędzy na bieżące potrzeby i wszelkie wydatki, co dziesiąta rodzina (11%) miała środki na zabezpieczenie tylko bieżących potrzeb, a 1% gospodarstw borykał się z problemami finansowymi. […]
3.WYNIKI BADANIA
[…] Ogólne wyniki związane oceną relacji z rówieśnikami wskazują, że 17% uczniów w Polsce wymaga interwencji w obszarze związanym ze zdrowiem fizycznym. W badaniu niski wynik osiągnęło 19% uczniów klasy 2. SP, 16% uczniów klasy 6. SP oraz 15% uczniów klasy 2. szkoły ponadpodstawowej. […]
WYNIKI SZCZEGÓŁOWE DLA POSZCZEGÓLNYCH POZIOMÓW EDUKACYJNYCH
Wczoraj (19 lutego 2022r.) odbyło się spotkania inauguracyjne projektu „Młodzież dla Łodzi – Szkolny Budżet Deliberacyjny” oraz warsztaty dla Szkolnych Opiekunów/ek Budżetu
Jako że od 14 do 27 lutego trwają w łódzkich szkołach ferie zimowe – realizacja projektu rozpocznie się od 28 lutego.
W realizację projektu zaangażowanych jest 16 szkół – oto ich lista:
Szkoły Podstawowe:
6.Szkoła Podstawowa Specjalna Nr 105
Szkoły ponadpodstawowe:
1.Zespół Szkół Ekonomii i Usług
2.XIII Liceum Ogólnokształcące
4.XXVI Liceum Ogólnokształcące
5.XLII Liceum Ogólnokształcące
7 Centrum Kształcenia Zawodowego i Ustawicznego
8.Zespół Szkół Ponadpodstawowych Nr 5
Oto kilka podstawowych informacji o projekcie ” Młodzież dla Łodzi – Szkolny Budżet Deliberacyjny”
W ramach projektu uczniowie i uczennice oraz przedstawicielek/i społeczności szkolnych z tych szkół będą decydować o tym w jaki sposób wydać 4000 zł na szkołę, tak aby wprowadzić zmiany, na których wszystkim najbardziej zależy. Dzięki aktywnemu udziałowi w projekcie, dzieci i młodzież zyskają możliwość współdecydowania o sprawach ważnych dla swojej szkoły i jej otoczenia.
Projekt jest realizowany w ramach programu dotacyjnego „Aktywni Obywatele – Fundusz Krajowy”, prowadzonego przez konsorcjum w składzie: Fundacja im. Stefana Batorego (lider konsorcjum), Fundacja Stocznia i Fundacja Akademia Organizacji Obywatelskich, finansowany ze środków Mechanizmu Finansowego Europejskiego Obszaru Gospodarczego na podstawie Porozumienia w sprawie Realizacji Programu zawartego między Fundacją im. Stefana Batorego a Biurem Mechanizmów Finansowych z siedzibą w Brukseli.
Źródło: www.facebook.com/edukabe/ i www.edukabe.pl/