Oto zamieszczona dzisiaj na oficjalnej stronie Sejmu informacja o konferencji, jaka odbyła się w Sejmie – z cyklu konferencji poświęconych strategii działania na rzecz młodzieży:

Diagnoza Młodzieży 2026. Dialog o potrzebach Generacji Zet. Konferencja w Sejmie

 Foto: Piotr Tracz / Kancelaria Sejmu

W czwartek, 7 maja Sejm był gospodarzem konferencji pt. „DIAGNOZA – DIALOG – STRATEGIA. Diagnoza Młodzieży 2026 a polityki publiczne dla młodzieży. Czego młode pokolenie oczekuje od państwa w obszarze edukacji? Dialog o potrzebach Generacji Zet”. Było to kolejne spotkanie z cyklu konferencji poświęconych strategii działania na rzecz młodzieży.

– Diagnozę już mamy. Dziękuję wszystkim ekspertom zaangażowanym w tę pracę. Ta praca wywarła ogromne wrażenie. Dane zebrane w całość pokazują obraz młodego pokolenia, który jest dla nas pewnym odkryciem. Wypływa z niego także nadzieja, nadzieja patrzenia w przyszłość, rozumienia swoich emocji, wiedzy o tym, czego oczekują od życia. Ta nadzieja jest bardzo dobrym punktem wyjścia do dialogu, który właśnie trwa – mówiła otwierając spotkanie przewodnicząca Komisji do Spraw Dzieci i Młodzieży Monika Rosa. – Na końcu będziemy mieć strategię, która jest bardzo potrzebna. Cieszę się, że ona powstanie, że będzie skonsultowana z osobami młodymi.  To przede wszystkim z nimi chcemy rozmawiać – oznajmiła.

Z kolei przewodnicząca Komisji Edukacji i Nauki Krystyna Szumilas podkreśliła, że najważniejszym słowem, które przewija się przez edukację , to jest „sprawczość”. – Sprawczość to przekonanie, że mogę uczestniczyć w podejmowaniu decyzji, że mój głos jest ważny i że mam wpływ na to, co się dzieje. Dzisiejsza konferencja jest następnym krokiem, żeby młodzież i nie tylko młodzież, poczuła i naprawdę miała wpływ na to, co się dzieje we współczesnym świecie – stwierdziła.

– Cała koncepcja budowania strategii, oparta na szerokich konsultacjach, ma na celu to, żeby dotrzeć, usłyszeć i dać sprawczość  osobom młodym z różnych części Polski – oświadczyła przewodnicząca podkomisji stałej do spraw jakości kształcenia i wychowania Dorota Łoboda. – Widzimy, jak wielkim wyzwaniem w tym procesie jest rozwój technologiczny i jak do wielkich kryzysów mogą te technologie doprowadzić – dodała.

– Przygotowujemy strategię polityki młodzieżowej. Będą ją realizowały poszczególne resorty. W raporcie widać wskazanie chęci budowania sprawczości wśród młodych ludzi. Zawód, jaki wywołuje wśród dzieci, młodzieży i młodych dorosłych brak pytań o zdanie, brak wpływu na polityki publiczne, które dotyczą ich teraz bądź będą dotyczyć ich w przyszłości – stwierdziła wiceministra edukacji Paulina Piechna-Więckiewicz. – Nie wolno nam zapominać o wspólnocie, która jest najważniejszym czynnikiem chroniącym społeczności, a przede wszystkim najwrażliwsze jednostki, wśród których są dzieci i młodzież. To jest ten moment, w którym ta strategia musi być skonsultowana przede wszystkim z młodzieżą – zaakcentowała.

– Nie chcemy się koncentrować na samej diagnozie. Jest ona inspiracją, kierunkiem. Skupiamy się na potrzebach młodzieży w celu wypracowania strategii – podkreślił biorący udział w dyskusji dr Konrad Ciesiołkiewicz. Jego zdaniem strategia powinna być międzyresortowa i wypełniać luki pomiędzy tym, co resorty już mają w swoich zakresach.

– Wyzwania, z którymi mamy największy problem, to m. in. indywidualizm zamykający młodzież i młodych dorosłych w „bańkach. To również lęk i niepewność o przyszłość, chaos informacyjny, wypalenie społeczne i brak higieny poznawczej – oceniła dr Iga Kazimierczyk. – Obserwujemy zderzenie z realiami dotyczącymi widzenia siebie przez młodzież. Młodzi mają jasne oczekiwania i jasno sprecyzowane plany na siebie i na przyszłość. Szkoła jest instytucją pierwszej reakcji, ale niestety nie zawsze jest tą, która wspiera – mówiła.

Podczas spotkania wskazywano na wysoki potencjał zaangażowania młodych w sprawy publiczne. Przywoływano badania, z których z jednej strony wynika, że prawie 70 proc. młodych ludzi deklaruje wysoki poziom zaangażowania w sprawy wspólne, w sprawy publiczne i bliskie jest im poczucie dobra wspólnego. Z drugiej strony analizy wskazują na poczucie niskiej sprawczości, frustrację z powodu bycia niesłuchanym, niską ocenę usług publicznych, ryzyko wycofania się z zaangażowania obywatelskiego, ryzyko podatności na dezinformację i radykalizację.

Mówiono o znaczeniu głosu młodego pokolenia w pracach nad propozycjami polityk publicznych dla młodzieży. Omawiano składowe procesu dialogu z młodzieżą i sektorem pozarządowym. Ponadto wskazywano, że obszar osób młodych stanowi dziś jedno z największych ryzyk dla bezpieczeństwa państwa. Zwracano uwagę na to, ze środowisko społeczo-cyfrowe, platform cyfrowych, jest sferą nieuregulowaną, a prawie połowa badanej młodzieży ma kłopot z odróżnieniem informacji prawdziwych od fałszywych.

Uczestniczący w wydarzeniu przedstawiciele młodego pokolenia podkreślali, że rola państwa nie ogranicza się wyłącznie do procesu edukacji, ale obejmuje również zdrowie psychiczne, bezpieczeństwo w świecie cyfrowym, dostęp do mieszkalnictwa, godną pracę i prawo do realnego głosu w sprawach publicznych. Zaznaczano, ze młody człowiek potrzebuje państwa, które widzi go nie jako problem do rozwiązania, ale jako partnera i zasób. Za ważne uznano także to, by krajowa strategia młodzieży nie była dokumentem jednokadencyjnym, a wieloletnim, realizowanym przez kolejne rządy, by młodzi ludzie czuli, że jest to ich strategia i mają realny wpływ na jej kształt.

„Diagnoza Młodzieży 2026. Raport i rekomendacje” została przygotowana z inicjatywy ministry edukacji Barbary Nowackiej, która jest koordynatorką działań Rady Ministrów z zakresu polityki młodzieżowej. Dokument dotyczy tzw. pokolenia Zet, w wąskim rozumieniu, prawie 6 mln osób w wieku 15-29 lat. Opracowali go eksperci Polskiego Towarzystwa Polityki Społecznej, reprezentujący ponad 20 uczelni wyższych oraz praktycy z instytucji zajmujących się wspieraniem młodzieży i młodych dorosłych.

Raport powstał na podstawie analizy ponad 200 badań przeprowadzonych w latach 2020–2025 oraz badań własnych PTPS, w których wzięli udział młodzież i młodzi dorośli, rodzice oraz przedstawiciele instytucji pracujących z młodzieżą. Diagnoza analizuje wieloletnie trendy kształtujące tożsamość młodzieży, takie jak indywidualizm, immersja cyfrowa, chroniczny kryzys, napięcie i lęk, polaryzacja, infodemia czy dezinformacja.

Źródło: www.sejm.gov.pl