
III (szkoleniowy) Kongres (dla) Dzieci i Młodzieży w Fabryce Norblina,
Zacznę ten refleksyjny esej od refleksj dotyczącej medialnego milczenia o tym, że 29 listopada był – ustanowiony 20 listopada 1989 roku przez Zgromadzenie Ogólne ONZ – Międzynarodowy Dzień Praw Dziecka. Jakby tego było mało – tego samego dnia w naszym kraju powinniśmy obchodzić Ogólnopolski Dzień Praw Dziecka, ustanowiony przez Sejm RP 7 listopada 2014 r. – z inicjatywy ówczesnego Rzecznika Praw Dziecka – Marka Michalaka.
A jakie są tego „ślady” w publicznych mediach? W sobotę znalazłem tylko jedną krótką notkę na portalu TVS (oficjalny serwis informacyjno-rozrywkowy regionalnej stacji Telewizja TVS z siedzibą w Katowicach):
„Międzynarodowy Dzień Praw Dziecka. Głos najmłodszych ma znaczenie”.
Co ciekawe – na oficjalnej stroni MEN także ani słowa o tym dniu – zobacz TUTAJ. Jednak najbardziej zaskakującą informacją jest ta, że na stronie Rzecznika Praw Dziecka (który to urząd od 20 grudnia 2023 r pełni pani Monika Horna-Cieślak) także nie ma na temat tego Dnia żadnej wzmianki – także pod zakładką „Aktualności”.. Ale jest za to informacja, że Pani Rzeczniczka organizuje, w dniach 20 i 21 listopada, III Kongres Dzieci i Młodzieży!
W konsekwencji zapoznania się z tą informacją postanowiłem bliżej przyjrzeć się jego programowi, procedurze zostania uczestniczką/uczestnikiem tego Kongresu, a także zapoznać się z jego przebiegiem.
Zacząłem od programu – oto on”
PIĄTEK, 20 LISTOPADA
– świat cyfrowy z NASK (Od 27. minuty)
– spotkanie z Sejmową Radą Młodzieży o prawach dziecka (Od 0 h 55’.)
– rozmowa z Martyną Wojciechowską o odwadze marzeń (Od 1 h 18’)
– Ryszard Cholewa, weteran Powstania Warszawskiego, o przyjaźni (Od 2 h 44’)
– panel o radzeniu sobie z trudnościami i szukaniu nadziei (Od 4 h 13’)
– [Być bezpiecznym w sieci (Od 4 h 56’) – poza programem]
– warsztat Kingi Zawodnik o sile słów i robieniu dobra (Od 5 h 11’)
SOBOTA, 21 LISTOPADA
– debata o dziecięcych „supermocach” (Od 0k. 33’)
– Krzysztof Chojecki „Pan Pistacja” – o skutecznej nauce i wierze w siebie (Od 1h 07’)
– rozmowa z ekspertami o zdrowiu psychicznym i emocjach (Od 2 h 26’)
– Sebastian Grzywacz – o tym, jak wygląda świat z jego perspektywy (Od 3 h 21’}
– bezpieczne podróżowanie z Urzędem Transportu Kolejowego i Nosorożcem Rogatkiem
(Od 4 h 53’)
– „Rozmowa bez barier” (Od 5 h 21’)
– część muzyczna
Pierwszym poważnym zaskoczeniem były takie zamieszczone w ub. tygodniu informacje:
Zapisy od 13 do 19 listopada 2026 r. Dzieci i młodzież do 18. roku życia, wraz z opiekunami.
Liczba miejsc jest ograniczona i liczona osobno dla każdego dnia. O udziale decyduje kolejność zgłoszeń.
Poszukując informacji o ilości miejsc na widowni owej Event Hall w Fabryce Norblina dowiedziałem się, że – w zależności od ustawienia – może ich tam być 300 lub 500. Wniosek – nie wiem ile osób (dzieci i młodzieży – nie licząc opiekunów niepełnoletnich) uczestniczyło w tym Kongresie.
Kolejnym zaskoczeniem był brak pomysłodawczyni i promotorki tych Kongresów = pani Rzeczniczki Praw Dziecka, Moniki Horna-Cieslak – w pierwszym dniu trwania tego eventu. W jej zastępstwie występował tego dnia łodzianin – Jan Gawroński, który w 2024 oku, w wieku 17. lat został Społecznym Zastępcą Rzecznika Praw Dziecka.
Pani Rzecznik uczestniczyła w drugim dniu Kongresu, a nawet poprowadziła debatę „Dzieci mają głos! Dzieci mają supermoc!”, w której uczestniczyło pięcioro bardzo młodych ludzi:
Pani Rzecznik Praw Dziecka – z mikrofonem w niebieskim kostiumie
Zanim przeczytacie moje refleksje o tym wydarzeniu proponuję, abyście – choć pobieżnie – zobaczyli na YoyTube zapis filmowy Kongresu. Są dwa oddzielne pliki: z 20 i 21 listopada – przy poszczególnych pozycjach programu zapisałem od której minuty nagrania zaczyna się ten konkretny fragment Kongresu.
Plik YoyTube – nagranie z 20 listopada – TUTAJ
Plik YouTube – nagranie z 21 listopada – TUTAJ
A teraz co ja mam do napisania o tym Kongresie:
Zacznę od zacytowania definicji określenia „kongres”:
Kongres to uroczysty zjazd, konferencja lub posiedzenie przedstawicieli jakiejś organizacji, partii politycznej, środowiska naukowego, zawodowego albo państw, zwołane w celu omówienia ważnych spraw lub podjęcia uchwał.
Termin ten ma kilka głównych znaczeń w zależności od kontekstu:
> W nauce i biznesie: Duże, często międzynarodowe spotkanie specjalistów z jednej dziedziny (np. kongres medyczny, ekonomiczny), podczas którego prezentuje się wyniki badań, wymienia doświadczenia i wyznacza nowe kierunki rozwoju.
> W polityce – organ władzy. W niektórych państwach, przede wszystkim w Stanach Zjednoczonych, jest to oficjalna nazwa dwuizbowego parlamentu.
Tak więc, przynajmniej ja, nie mam wątpliwości, że pani Rzeczniczka Praw Dziecka, organizując w 2024 rok I Kongres Dzieci i Młodzieży, wykazała się megalomanią, używając dla swojej inicjatywy nieuprwnionej nazwy. Myślę, że chciala, aby to zgromadzenie przebiło choć w nazwie Sejn Dzieci i Młodziezy.
A jak zinterpretować decyzję, że uczestnictwo w owym „kongresie” można było „zdobyć” na zasadzie „kto pierwszy ten lepszy”? Jedyne co mi przychodzi do głowy, to „pójście na łatwiznę”. Każda inna metoda doboru uczestników wymagałaby zbudowania systemu weryfikacyjnego i przeznaczonego na ten proces długiego czasu. A tak – to 7 dni i po kłopocie!
I muszę się jeszcze wytłumaczyć dlaczego tak zatytułowałem ten esej:
„III (szkoleniowy) Kongres (dla) Dzieci i Młodzieży w Fabryce Norblina”
Otóż zgodnie z moją wiedzą o tym czym jest kongres i jaka jest jego funkcja – kongres jest formułą spotkania „podmiotowych” osób, którzy po to się tam spotkali, aby wspólnie ustalić jakieś decyzje, a nie po to, aby „być szkolonymi” – jak ma to miejsce na kongresach pani Rzecznik. I właśnie przekazanie, już w tytule, tej prawdy było moim zamiarem.
P.s.
Właśnie znalazłem jedyny pozytyw tego przypadkowego zgromadzenia małoletnich z ich opiekunami prawnymi. Że owi opiekunowie, przy tej „okazji” mogli poznać dlaczego ich dzieciom przysługują prawa do uważności i traktowania ich podmiotowo!
Włodzisław Kuzitowicz
Zostaw odpowiedź


