Archiwum kategorii 'Felietony'
Niedziela. Koniec tygodnia. Najwyższy czas na kolejny felieton. Zastanawiając się nad tym, które z wydarzeń minionych dni zasługuje na komentarz, postanowiłem „odpuścić” sobie tematy, podjęte w naszych „Aktualnościach”. Natomiast było takie wydarzenie, którego jeden aspekt postanowiłem uczynić tematem moich refleksji. To opublikowanie „Diagnozy społecznej 2013”. Jej najkrótszą recenzję dała „Gazeta Wyborcza” , tytułując artykuł „”Diagnoza społeczna”: W Polsce kryzysu nie widać. Obywatelskiego społeczeństwa też”. Właściwie jest to wywiad, jaki przeprowadził red. Michał Wybieralski z prof. Januszem Czapińskim, współautorem raportu. Odsyłam czytelników do źródła, a tu przywołam jedynie jeden jego fragment, w którym prof. Czapiński najpierw przytacza opinie Polaków, którzy negatywnie oceniają system sprawiedliwości, uważają, że rynek pracy jest źle zbudowany, a następnie konkluduje: w wielu przypadkach Polacy mogą mieć pretensje do siebie. Na pytanie redaktora o powód takiego sądu, profesor odpowiada: Bo akceptujemy nieuczciwe zachowania, naruszenia dobra publicznego, nie darzymy się zaufaniem, nie chcemy się zrzeszać, nie tworzymy mechanizmów społecznej kontroli funkcjonowania państwa. I tu dochodzimy do powodu, dla którego postanowiłem o tym napisać. Otóż na pytanie Jak to zmienić prof. Czapiński odpowiada:
Kolejny felieton piszę z dwudniowym poślizgiem. Jest to oczywiście wynik mojego uczestnictwo w warszawskiej imprezie EDU Trendy 2013 i pracy nad relacją z tego wydarzenia. Jednak nie opuszczę tej cotygodniowej okazji, felietonowego w formie, podzielenia z Szanownymi Czytelnikami kilkoma refleksjami, jakie zrodziły się w mojej głowie pod wpływem wydarzeń ubiegłego tygodnia.
Pierwsza z nich dotyczy, powtarzającego się od lat, zjawiska kumulacji zjazdów i konferencji, jakie – także w obszarze edukacji – odbywają się we wrześniu. Nie dość, że wspomniany w poprzednim felietonie gdański Zjazd Pedagogiczny dopiero co zakończył swe obrady, a już poprzedni tydzień obfitował w dwa wydarzenia. Obok wspomnianych już EDU Trendów, „Obserwatorium Edukacji” poinformowało o VIII Kongresie Zarządzania Oświatą OSKKO. Na kongres ten zjeżdżają się nauczyciele i kadra zarządzająca, ostatnio znowu do Stolicy, słuchają i oglądają, czasami dyskutują, częściej zadają pytania, ale głównie, jeśli za stołem lub mównicą jest akurat ktoś z przedstawicieli władzy. Rzadziej, gdy to jakiś ekspert. Mnie, „starego praktyka” intryguje zwykle na takich spotkaniach pytanie: Czy w ogól – a jeśli tak, to w jakim stopniu i formie – uczestnictwo dyrektorów szkół i nauczycieli na takowych kongresach, zjazdach i konferencjach przekłada się na ich późniejsze, już po powrocie do swoich domów i szkół, działania zawodowe.
Jest sobotni wieczór. Kolejny tydzień dobiega końca. Wiele wydarzeń, także w dziedzinie edukacji, przyciągało w tym czasie uwagę mediów. Jednak nikt i nigdzie nie zauważył, że od minionego czwartku do dziś obradował w Gdańsku, na Wydziale Nauk Społecznych Uniwersytetu Gdańskiego (w Kampusie Oliwskim przy ulicy Bażyńskiego), VIII Zjazd Pedagogiczny Polskiego Towarzystwa Pedagogicznego. Prace toczyły się pod hasłem „Różnice – edukacja – inkluzja”.
Zapewne nieliczni czytelnicy potrafią „a vista” powiedzieć coś o PTP, mało kto zna jego władze. Warto się tego dowiedzieć, bo w aktualnej sytuacji zamieszania w polskiej edukacji, ścierania się poglądów przedstawicieli i zwolenników opcji obecnej władzy z ich przeciwnikami z ław opozycyjnych i wspierających ten nurt mediów, ciekawym by było wiedzieć, czy są jeszcze w naszym kraju jakieś ośrodki obiektywnych opinii i stanowisk, będące ważnym głosem w sprawach nauczania i wychowania.
Zapraszam do lektury mojego nowego felietonu. Od poprzedniego, inauguracyjno, powitalno, zapoznawczego minęło10 dni. Za nami drugi tydzień nowego roku szkolnego. W większości szkół udało się już zamknąć wszystkie procedury związane z organizacją zajęć, w tym ustalono tygodniowy plan lekcji. I waśnie ta świadomość specyfiki pierwszych dni pracy szkoły powstrzymywała mnie przed podejmowaniem prób nawiązywania kontaktów z koleżankami i kolegami dyrektorami ze szkół i przedszkoli, których owocem – mam takie przekonanie – staną się materiały, wypełniające, dotąd jeszcze puste, zakładki pod winietą „DOBRE PRAKTYKI”. Ale już od najbliższego poniedziałku biorę się do pracy i, mam nadzieję, już wkrótce będzie i tam co oglądać i czytać. A teraz czas na felietonowy bilans minionego tygodnia.
wrz
4
To jest felieton, inauguracyjny, powitalny, zapoznawczy. Inauguracyjny, bo jest pierwszym tekstem, jaki napisałem i zamieściłem na startującej dziś właśnie stronie „Obserwatorium Edukacji”. Moją intencją, jego twórcy, jest wykreowanie takiego miejsca, w którym spotkają się pod jednym adresem zarówno ci, którzy są przede wszystkim zainteresowani aktualną i obiektywną informacją o najważniejszych i najbardziej znaczących wydarzeniach w obszarze edukacji, jak i poszukujący możliwości upowszechnienia swoich „dobrych praktyk” w tej dziedzinie.
Moją ambicją jest także dostarczenie czytelnikom ciekawych artykułów i interesujących felietonów, w których będzie można skonfrontować swoje refleksje i poglądy z ich autorami. „Obserwatorium Edukacji” będzie otwarte dla wszystkich, którzy zechcą podzielić się z innymi nie tylko swymi sukcesami w codziennej pracy w szkole, przedszkolu czy placówce oświatowo-wychowawczej, ale także refleksjami i opiniami na aktualne tematy z obszaru edukacji, którymi żyją nie tylko politycy i publicyści, ale przede wszystkim nauczyciele i wychowawcy praktycy.